Opatrzność Boża

Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie (Mt 6, 25).
Ewangelia o Opatrzności Bożej chce praktycznie pouczyć, że dobry Bóg nie pozostawia świata i dzieci ludzkości sobie samym, lecz przeciwnie, z miłością opiekuje się nimi i troszczy się o nich po ojcowsku.



Po ojcowsku? Ależ oczywiście. W dzisiejszej ewangelii jest o tym mowa ze szczególnym naciskiem: "Ojciec wasz niebieski je żywi" - i "Ojciec wasz niebieski wie, iż tego wszystkiego wam potrzeba". A jakże często na innych miejscach powraca to miłe słówko - Ojciec! Jeszcze przed swoim wniebowstąpieniem
powiedział Zbawiciel: "Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego" (J 20, 17). Że zaś
Bóg jest ojcem twoim i wszystkich ludzi, dowiódł sam jaśniej od słońca przez to,
że "Syna swego Jednorodzonego dał" (J 3, 16) - że " nawet włosy na głowie
wszystkie policzył" (Łk 12, 7).
Ojcowska Opatrzność Boża nie uchyla się wcale od opieki nad nami: "Jednakowo o
wszystkich się troszczy" (Mdr 6, 8). "Który zsyła deszcz na sprawiedliwych i
niesprawiedliwych" (Mt 5, 45). Każdy z nas musi wyznać: "On naszym Bogiem na
wieki wieków i On nas będzie prowadził" (Ps 48, 15). Tu też należy przepiękne
powiedzenie św. Augustyna: "Nie ma stworzenia, którym by nie opiekowała się
Opatrzność Boża. Bóg troszczy się o każdego z osobna, jak gdyby on sam tylko
istniał i o wszystkich razem, jakby byli czymś jednym."
Przejmij się do gruntu myślą o ojcowskiej Opatrzności. Wtedy poznasz, że nigdy i
nigdzie nie może być mowy o jakimś przypadku. Wtedy nie będziesz miał trudności,
aby wyznawać zasadę: "Nic nie staje się wskutek ślepego przypadku, wszystko zaś
pochodzi od Boga!" Wtedy zrozumiesz też niedorzeczność, jaka tkwi w tym, iż nie
oddajesz się całkowicie i z pełnym zaufaniem Opatrzności, lub może nawet śmiesz
wątpić w ojcowską opiekę Boga. Tu masz pole do dziecięcej ufności w Boga.
"Wszystkie troski wasze przerzućcie na Niego, gdyż Jemu zależy na was" (1 P 5,
7).

* * *

Źródło: www.msza.net