Przeszczepy ratują życie

Jednym z czynników ograniczających ilość przeprowadzanych w naszym kraju transplantacji jest brak organów pobieranych od zmarłych dawców a wiec osób, wobec których komisja medyczna orzekła śmierć pnia mózgu. Stowarzyszenie "Życie po przeszczepie" prowadzi akcję, która ma na celu uświadomienie Polakom, że nawet po śmierci można uratować życie innym ludziom.
Polskie prawo transplantacyjne przyjęte w 1995 roku przez polski parlament przyjęło rozwiązanie tzw. zgody domniemanej. Zgoda domniemana polega na możliwości zgłoszenia za życia swojego sprzeciwu wobec pobrania w krytycznym momencie organów i komórek do transplantacji w Centralnym Rejestrze Sprzeciwów. Jeżeli tego nie uczynimy chirurdzy mają pełne prawo bez zgody rodziny do pobrania organów i komórek. Przyjęto jednak praktykę każdorazowego pytania najbliższych o zgodę na pobranie.

Niestety zwykle bliscy zmarłego odmawiają - są bowiem przekonani, że pobranie narządów "okalecza" ciało. Często odmowa taka ma podłoże religijne, chociaż Kościół Katolicki nie sprzeciwia się takiemu "darowi życia" po śmierci. Negatywne nastawienie Polaków wynika z niskiej świadomości naszego społeczeństwa, braku głębszych zasad wyznawanej wiary i olbrzymiego w naszym kraju kultu zmarłych.

Stowarzyszenie "Życie po przeszczepie" Przeszczep.pl przez kilka lat prowadzić będzie akcję "Oświadczenie woli" - organizacja nie tylko będzie namawiać do wypełniania takich dokumentów, akcja służyć będzie również edukacji. Niedawno ukazała się pierwsza książeczka z serii "Biblioteka Wiedzy o Transplantacji". Autorem tej publikacji jest ksiądz moralista Grzegorz Kniaź. a dotyczy ona stosunku Kościoła Katolickiego do transplantacji wraz z dokumentami kościelnymi poświęconych temu zagadnieniu.

W ubiegłym roku w Polsce przeprowadzono 1400 przeszczepów narządów. To wciąż za mało, jeśli mierzyć problem skalą potrzeb. Jednak w ciągu dekady liczba tego typu zabiegów wzrosła blisko czterokrotnie i rośnie co roku o kilka procent.

www.Polska.pl