bp Dajczak nowym ordynariuszem...

Po święceniach pracował jako wikariusz w parafiach: Kargowa (lipiec 1975), Kostrzyn n/O (1975-78), Zielona Góra - Najśw. Zbawiciela (1978-85). Od września 1985 r. podjął pracę w Kurii Biskupiej w Gorzowie Wlkp. w charakterze dyrektora Diecezjalnego Duszpasterstwa Charytatywnego. Funkcję tę pełnił do września 1988 r. Od marca 1989 r. został członkiem Komisji Charytatywnej Episkopatu Polski. W okresie od grudnia 1986 r. do sierpnia 1988 r. pełnił funkcję sekretarza biskupa diecezjalnego Józefa Michalika. W latach 1988-90 był ojcem duchownym seminarium w Gościkowie-Paradyżu, a w latach 1990-96 był rektorem tegoż seminarium. 15 grudnia 1989 roku został mianowany biskupem pomocniczym gorzowskim (tyt. Azura). Sakrę biskupią przyjął 6 stycznia 1990 w Watykanie z rąk Jana Pawła II. 25 marca 1992 został biskupem pomocniczym nowoutworzonej diecezji zielonogórsko - gorzowskiej.

Dewizą bp. Edwarda Dajczaka są słowa: "Esse in Christo" (Być w Chrystusie). Nowomianowany ordynariusz koszalińsko - kołobrzeski jest znany z bardzo dobrego kontaktu z młodzieżą. Rokrocznie organizuje ewangelizacyjne spotkanie "Przystanek Jezus". W Episkopacie Polski jest członkiem Komisji ds. Duszpasterstwa oraz delegatem ds. duszpasterstwa nauczycieli.

„Spróbuję razem z nimi być w Kościele Jezusa, abyśmy mogli razem wielbić Boga... myślę, że serca i odwagi mi nie zabraknie” – powiedział Radiu Watykańskiemu nowo mianowany biskup diecezji koszalińsko–kołobrzeskiej, Edward Dajczak. Zapewnił, że miłości do swych nowych diecezjan chce się uczyć działając razem z kapłanami, siostrami i ze świeckimi. Ingres nowego ordynariusza do katedry w Koszalinie odbędzie się 11 sierpnia.

Bp Dajczak: Musi być człowiek trochę przestraszony takim zadaniem, bo to normalne. Ale przypomniałem sobie słowa wielkiego Congara, który powiedział: „jak są zadania, to trzeba je podjąć, a owoce to nie nasza sprawa, trzeba sprawie oddać wszystko, a reszta to jest żniwo Pana”. Nie bardzo mogłem spać, więc chodziłem i rozmyślałem. Sądzę, że tak to właśnie trzeba zrobić – pokornie, mając świadomość, że to jest służba Chrystusowi w innym miejscu, którą trzeba podjąć.

RV: Ksiądz Biskup służył w Gorzowie 17 lat. Patrząc dzisiaj na owoce tej pracy: co najbardziej cieszy?

Bp Dajczak: Zawsze mnie cieszyło, jak ktoś z młodych ludzi powiedział „wierzę”, wcześniej nie mogąc tego zrobić. Dzięki jednak takiej czy innej posłudze wspólnoty, podaniu ręki, potrafił tego dokonać. To jest piękne. Pomijam całą służbę ludziom potrzebującym i chorym i taką normalną codzienną pracę, która przez kilkanaście lat miała miejsce. Patrzę na to wszystko z nostalgią, gdyż urodziłem się na tej ziemi, gdzie obecnie jest diecezja zielonogórsko – gorzowska. Trzeba więc pozwolić, by Pan wyrwał z korzeniami. Trochę to poboli, ale tak trzeba. Tak musi być.

RV: Ksiądz Biskup nawiązał do potrzeb ludzi młodych. Za jedno z największych osiągnięć duszpasterskich można uznać akcję „Przystanek Jezus”. Przyjdzie to Księdzu Biskupowi zostawić, czy będzie kontynuacja?

Bp Dajczak: Myślę, że tam się zjawię. Będę oczywiście rozmawiał o tym z biskupem zielonogórsko – gorzowskim. Chciałbym tym młodym ludziom jeszcze pomóc. Później pewnie ktoś się do tego przygotuje, ale zostawić ich tak nie można. Jest to zmaganie bardzo specyficzne, swoiście „frontowe”, dlatego trzeba będzie pomóc. Ale jeszcze spokojnie to ustalimy. Bp Adam Dyczkowki jest niezmiernie życzliwym człowiekiem, który darzył mnie przyjaźnią przez te wszystkie lata, więc myślę, że z tym sobie poradzimy.

Bp Dajczak: Tak, będzie to w sobotę 11 sierpnia. W sobotę, aby mogli przybyć księża. Jest to teren podobny do naszego i rozumiem, że takich uroczystości nie można robić w niedzielę. Moi bracia w kapłaństwie, są na licznych pojedynczych parafiach i dlatego tak to ustaliliśmy z Nuncjuszem.

Bp Dajczak: Mogę powiedzieć, że będę się uczył miłości do nich całym sercem. Spróbuję razem z nimi być w Kościele Jezusa. Zrobię wszystko, aby im pomóc - abyśmy mogli razem wielbić Boga. Ale także aby i oni odnajdując Boga, mogli bardziej po ludzku żyć. Chciałbym to zrobić z moimi braćmi kapłanami, z siostrami, z braćmi i siostrami świeckimi. Wszystkich ich serdecznie pozdrawiam, całym sercem, szczególnie w takim dniu jak dzisiaj.

Bp Dajczak: Na pewno ktoś, kto jest na froncie zmagań. Ja jestem człowiekiem, który od początku na tym froncie był – jako wikariusz, potem przez różne funkcje. Mam spore doświadczenie, jeśli chodzi o rekolekcje seminaryjne, ale też ze świeckimi. Wydaje mi się, że mam trochę odwagi do ewangelizacji. Muszę na to patrzeć z pokorą, bo nie wszystko wychodzi. Ale myślę, że serca i odwagi mi nie zabraknie. Będę o to prosił, bo tylko po ludzku to nie wystarczy. Mam pełną świadomość, że wszystko jest podarowane, że wszystko to jest łaską. Więc najpierw trzeba zgiąć kolana i pokornie pozwolić, by Bóg zrobił to, co chce również przeze mnie.

Bp Dajczak: Nie za wiele. Próbuję chwytać „międzyczas”. Na razie nie mam urlopu. Bywam czasem nad morzem. Bardzo też lubię góry. Teraz morze będę miał w zasięgu ręki. Będę więc jeździł w góry, aby wejść nieco wyżej. A na co dzień będę szukał trochę czasu, żeby wskoczyć na rower i pojechać nad morze.