Czas Wielkiego Postu

Czas jest dłuższy, szczególny i wyjątkowy. Skoro Jezus na pustyni 40 dni przygotowywał się do publicznej działalności, to my podobnie przez 40 dni będziemy się przygotowywali do największego święta naszej wiary - Wielkiej Nocy.

Jak przeżyć najlepiej, najpiękniej te 40 dni? Na wzór Jezusa Chrystusa, który w czasie pobytu na pustyni modlił się, pościł i walczył z pokusami szatana. Oto więc trzy warunki dobrego Wielkiego Postu: modlitwa, post i walka z pokusami.

Pierwszy warunek to modlitwa. Trzeba sobie postawić pytanie o jej rolę i znaczenie w naszym życiu. Modlitwa należy bowiem do najważniejszych powinności życia religijnego. Jest wyrazem naszej wiary. Jeśli chcemy poznać jej poziom, należy pytać o modlitwę. Ona jest jej sprawdzianem - jeśli bowiem się nie modlę, to znaczy, że Bóg jest mi obojętny. Nie myślę o Nim, odsunąłem Go na margines swego życia. Niczego się od Niego nie spodziewam, o nic Go nie proszę, za nic Mu nie dziękuję. Liczę tylko na samego siebie, na własne siły.

Modlitwa to przebywanie z Bogiem, który jest naszą mocą. To pytanie Go: "Co chcesz, abym uczynił?”. To przepraszanie za każdy grzech. To odnajdywanie światła w ciemności, szukanie przebaczenia. To radosne przebywanie z kochającym i wymagającym Ojcem. Jan Paweł II powie: "Modlić się znaczy dać trochę swojego czasu Chrystusowi, zawierzyć Mu, pozostawać w milczącym słuchaniu Jego słowa, pozwalać mu odbić się echem w sercu”.

Nie obrażaj się na Boga, gdy wydaje ci się, że nie zostałeś wysłuchany. On przez modlitwę daje ci wiele więcej - daje ci samego siebie. Modlitwa to przede wszystkim doświadczenie Jego obecności. Niezależnie od tego, czy nasze życzenia zostaną spełnione; niezależnie od tego, czy będzie to miało jakiś namacalny skutek. Przebywanie w obecności Boga zmienia nas. Ten, kto spędził godzinę czy dwie w Jego obecności, będzie dłuższy czas innym człowiekiem, lepiej rozumiejącym siebie i bliźniego. W okresie Wielkiego Postu, który jest dla nas jakby czasem wielkich rekolekcji, znajdźmy chwile na modlitwę, milczenie i skupienie.

Drugi warunek dobrego przygotowania do Wielkiej Nocy to post. Oznacza on jednak nie tylko niejedzenie mięsa, lecz także rezygnację z tego, co dobre, przyjemne, co cieszy. Rezygnację dla Boga, by Mu pokazać swoje serce. Pokazać Mu, że jest dla mnie najważniejszym, największym Dobrem, że Go prawdziwie kocham, że dla Niego jestem zdolny do zrezygnowania z wielu rzeczy.

Post to przede wszystkim całkowite zdanie się na Boga, to poddanie się Jego woli, to czas karmienia się Jego słowem. Dlatego właśnie zawsze musi być złączony z modlitwą - ze spożywaniem pokarmu duchowego.

Wielu z nas podejmie różne wyrzeczenia. Każdy zrobi inne: jeden ograniczy palenie papierosów, drugi zrezygnuje do Wielkiej Niedzieli z picia alkoholu, trzeci na czas Wielkiego Postu wyłączy telewizor i godziny przeznaczone na oglądanie programów telewizyjnych wykorzysta na czytanie dobrej książki lub prasy, czwarty wstanie dziesięć minut wcześniej niż zwykle, aby porządnie odmówić ranną modlitwę. Inny odłoży pieniądze na jałmużnę postną albo postanowi odwiedzić zapomnianą rodzinę czy porozmawiać z nielubianą osobą.

Można te dobre umartwienia ofiarować w intencji zmarłych - o ich zbawienie, lub w intencji żywych - o nawrócenie czy inną szczególną łaskę, albo też jako zadośćuczynienie za swoje grzechy.

Do tych dwóch warunków, które Kościół nam ukazuje, abyśmy nie zmarnowali Wielkiego Postu, Pismo Święte dodaje konieczność czujności wobec szatana i jego pokus. Każda pokusa jawi się jako zagrożenie dla naszej jedności z Bogiem, dla naszego zbawienia. W znaczeniu chrześcijańskim pokusa jest głosem złego ducha, który nakłania do wejścia na drogi sprzeczne z Ewangelią, a zatem do wyrzeczenia się zobowiązań wypływających z chrztu świętego.

Na pustyni Jezus był wystawiony przez szatana na trzy pokusy: władzy, bogactwa i próżnej chwały. W Jego kuszeniu można zobaczyć odbicie trzech pokus z listu św. Jana: „Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia nie pochodzi od Ojca, lecz od świata” (1 J 2,16). Szatan podsuwał Chrystusowi różne wartości, które miały odwrócić Go od misji zabawienia, do której został posłany.

Pokusy władzy, bogactwa i próżnej chwały to tylko część tych, z którymi nieraz będziemy się spotykać w naszym życiu. Pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia wciąż stanowią dla każdego z nas zasadnicze źródło moralnych i duchowych upadków. Święty Piotr przestrzega: „Szatan krąży jak lew ryczący i patrzy, kogo by pożreć” (1 P 5,8), i zachęca do czujności i modlitwy, by nie ulec jego pokusom. Jeśli chcemy zwyciężyć szatana, powinniśmy zbliżyć się do Boga, który jest pełen miłosierdzia. Przekonuje nas o tym św. Jakub: "Bądźcie więc poddani Bogu, przeciwstawiajcie się natomiast diabłu, a ucieknie od was. Przystąpcie bliżej do Boga, to i On zbliży się do was” (4,7-8). Chowajmy się więc często w ramionach naszego Ojca, który zwycięża szatana.

Rozpoczynając okres Wielkiego Postu, wyraźmy naszą gotowość do szukania bliskości Boga, który udzieli nam mocy panowania nad pokusami. Szukajmy jej przede wszystkim w modlitwie i w słuchaniu słowa Bożego. Podjęte zaś ze wspaniałomyślnością wielkopostne umartwienia niech będą wyrazem naszej miłości ku Niemu i tarczą w codziennych zmaganiach z szatanem.