Czas zbliżenia do Boga

O przeżywaniu świąt Bożego Narodzenia opowiada o. Leon Knabit OSB - najpopularniejszy obecnie mnich benedyktyński, ceniony kaznodzieja i autor wielu książek. Słynie z otwartości i niesamowitego poczucia humoru. W TVP prowadził programy "Ojciec Leon zaprasza", "Salomon" oraz "Credo".
jak dobrze przeżyć święta Bożego Narodzenia?
Przede wszystkim trzeba wiedzieć, co się stało mniej więcej 2006 lat temu. PO PROSTU: Bóg, realizując swój "plan awaryjny" wobec niesprawdzenia się pierwszych ludzi, najpierw powołuje do życia Maryję, Niepokalanie Poczętą, a więc o niezaprzeczonych kwalifikacjach moralnych, zwłaszcza w odniesieniu do pięknej miłości macierzyńskiej. Tak przygotowawszy grunt, posyła na świat swego Syna Jezusa Chrystusa, który nie przestając być Bogiem, staje się Człowiekiem, Synem Maryi, by potem wziąć na siebie wszystkie grzechy i słabości ludzkie. Dzięki temu ci, którzy Mu uwierzą, mogą być wyzwoleni od możliwości zatracenia wiecznego.

Jeśli uświadomimy sobie, że jest to dla nas istotna sprawa, będziemy przeżywali pamiątkę takiego właśnie przyjścia Boga na świat tak, jak się przeżywa rocznicę ślubu w udanym małżeństwie, imieniny kochanej osoby czy rocznicę ważnego wydarzenia narodowego w państwie, w którym ludzie prawdziwie czują się obywatelami. Dlatego będziemy się starali pokazać żyjącemu wciąż Jezusowi, że nie na darmo przyszedł na świat i cieszymy się Jego miłością do nas.

Wyrażamy to trwałą dbałością o życie z Nim w przyjaźni, a w radosne dni Świąt znajdujemy czas na mszę świętą, modlitwę, śpiewanie kolęd... Nie obchodzimy Świąt w supermarkecie już od połowy listopada, słuchając tu i ówdzie kolęd i kosztując wigilijnych smakołyków. Czas przed Bożym Narodzeniem to przygotowanie, Adwent, a radość Narodzenia Pana trwa od dni bezpośrednio poprzedzających Święta, kiedy przygotowania osiągają szczyt, do 2 lutego, czyli Matki Boskiej Gromnicznej. Wyrazem tej radości jest choinka w domu, śpiewanie kolęd w gronie rodziny i w kościele oraz udział w licznych opłatkach.

uniknąć komercyjnego podejścia do Świąt
Człowiek, który na co dzień umie mądrze radzić sobie z zaspokajaniem potrzeb materialnych, potrafi też zachować umiar w okresie świątecznym. Oczywiście, jak sięgnąć pamięcią, zawsze obdarowywano się przy okazji świąt Bożego Narodzenia. To obdarowywanie się może mieć również religijne podłoże. Jeśli Bóg zesłał nam tak wspaniały dar - własnego Syna, to nasze uczucia względem najbliższych i potrzebujących możemy wyrazić też przez obdarowywanie tych osób według ich potrzeb i naszych możliwości. Chodzi o rozłożenie akcentów. Co jest podczas Świąt najważniejsze... Zagadnienie to można rozpatrywać nie tylko od strony kupujących, ale i od strony sprzedawców. Nie wydaje się, by regulacje prawne mogły mieć realny wpływ na chęć zmniejszenia zysków wtedy, kiedy właśnie można zarobić najwięcej. Przypomina się opowiadanie o tym, jak spędzają wieczór wigilijny katolicy, ewangelicy i żydzi. Katolicy - choinka, wieczerza postna, kolędy, pasterka i prezenty, prezenty, prezenty. Ewangelicy - choinka, wieczerza niepostna, kolędy i prezenty, prezenty, prezenty. Żydzi zbierają się w pustym sklepie i dziękują swemu starszemu bratu - Jezusowi, że im interes tak dobrze poszedł...

święta Bożego Narodzenia w moim życiu
Interesujące, że nie przypominam sobie Świąt z okresu dzieciństwa. Pamiętam tylko, że w Adwencie zwykle bywał śnieg i lekki mróz, czasem chodziliśmy na roraty i robiliśmy ozdoby choinkowe. Po wieczerzy wigilijnej śpiewaliśmy kolędy z Rodzicami, którzy mieli piękne głosy.

Smutna była wigilia w 1943 roku, kiedy Tatuś, zaaresztowany przez Niemców, siedział w Warszawie na Pawiaku. Trwoga o jego los była silniejsza niż radość Bożego Narodzenia. Zresztą zaraz po Nowym Roku nadeszła wiadomość, że został rozstrzelany w egzekucji ulicznej w Warszawie 31 grudnia. Natomiast wieczerzę wigilijną w 1951 roku spożywaliśmy dzień wcześniej, gdyż jako kleryk - ku zadziwieniu rodziny - uparłem się na wyjazd wieczorem 23 grudnia do Tyńca, by zobaczyć i przeżyć Boże Narodzenie z mnichami. Ten czas głęboko przeżyty liturgicznie był jakby zapowiedzią tego, że tyle Świąt przeżywam we wspólnocie tynieckiej.

I jeszcze - pierwszą wigilię kapłańską przeżywałem z dala od swoich, ale w serdecznej i rodzinnej atmosferze u państwa Mulińskich w Brzegach koło Białki Tatrzańskiej, gdzie byłem rektorem kościoła i jednocześnie rekonwalescentem. Piękny był moment, gdy sankami wracałem późnym popołudniem z Białki, gdzie składałem życzenia księdzu proboszczowi, w śnieżnej scenerii wśród smreków i wzniesień, przy brzęku dzwoneczków końskiej uprzęży, by zasiąść do stołu w ciepłym pod każdym względem domu. Było to w mieszkaniu służbowym w szkole, w której pan Muliński był kierownikiem. Od tamtych Świąt do dzisiaj jego rodzina jest moją drugą rodziną.

moje świąteczne życzenia
Wszystkim Czytelnikom "Czasu Serca" z okazji świąt Bożego Narodzenia życzę przede wszystkim zacieśnienia więzi rodzinnych. Jeśli Chrystus przyszedł na świat w rodzinie, jeśli od dawna, według naszej tradycji, święta Bożego Narodzenia są przede wszystkim świętami rodzinnymi, niech nie będzie to tylko czczą tradycją albo folklorem. Niech Święta będą czasem powrotu do Boga i do siebie nawzajem. Przy składaniu życzeń i dzieleniu się opłatkiem zwykle daruje się sobie mniejsze i większe winy, puszcza w niepamięć urazy i nawet po trudnych przejściach próbuje się zaczynać od nowa.

Nie zapominajmy, że mały Pan Jezus upomina się już teraz o losy dzieci, a kiedy dorośnie będzie się pytał rodziców i to przede wszystkim tych, którzy przysięgę małżeńską składali przed ołtarzem, czy stworzyli w rodzinie klimat, do jakiego się zobowiązali - klimat wzajemnej akceptacji i bezpieczeństwa.

Niech dzieci będą wolne od troski, która druzgoce ich dzieciństwo, od lęku przed rozwodem rodziców. Jeśli te życzenia choć w części się spełnią, wtedy łatwiej będzie o spełnienie i tych niby banalnych, a przecież też bardzo ważnych dla każdego człowieka: zdrowia, szczęścia, pomyślności, bo bez tych „banałów” jednak trudno żyć. A jeśli któreś z nich się nie spełni, to w kochającej się rodzinie łatwiej jest przeżyć biedę rozmaitego rodzaju niż w rozbitej - bogactwo.

wysłuchał: ks. Krzysztof Zimończyk SCJ (Kraków) świąteczny numer "Czasu Serca"