Florian, Barbara i Zofia

Już niebawem neogotycką wieżę kościoła kolegiackiego w Głogowie obudzi brzmienie trzech dzwonów, wyznaczających pokonanie kolejnego etapu odbudowy świątyni, która świadczy o randze Głogowa w początkach państwa polskiego.
Florian, Barbara i Zofia

Już niebawem neogotycką wieżę kościoła kolegiackiego w Głogowie obudzi brzmienie trzech dzwonów, wyznaczających pokonanie kolejnego etapu odbudowy świątyni, która świadczy o randze Głogowa w początkach państwa polskiego.

Ideę ufundowania dzwonu dla kolegiaty Najświętszej Marii Panny na Ostrowie Tumskim w Głogowie, zainicjowaną przez prezesa Mariana Krzemińskiego, podjęto podczas jubileuszu 30-lecia Huty Miedzi "Głogów". Po Mszy świętej sprawowanej z tej okazji w kolegiacie, Sylwester Pluciński, ówczesny dyrektor HM "Głogów", a obecnie zastępca dyrektora HM "Legnica", ponowił deklarację o ufundowaniu wielkiego dzwonu o imieniu Florian na chwałę stanu hutniczego i górniczego.

Do dwóch dodano trzeci

W kwietniu ub.r. Leszek Hajdacki, prezes Fundacji Polska Miedź, za zgodą zarządu KGHM spełnił te obietnice, przekazując 100 tys. zł na zakup dzwonów. Okazało się jednak, że zawieszenie w kolegiacie dzwonu o wadze 2000 kg wiązałoby się z koniecznością wybijania w odbudowanej wieży otworów okiennych. Postanowiono więc, że odlane zostaną dwa mniejsze dzwony "Florian" (1400 kg) i Barbara (1000 kg). Do realizacji tego dzieła wybrano najstarszą w Polsce i najlepszą pracownię ludwisarską Braci Felczyńskich w Gliwicach. Ludwisarze zasugerowali, aby - jeśli znajdą się sponsorzy - do dwóch dzwonów dorobić trzeci, by poprzez interwał muzyczny uzyskać zestrojenie trzech dźwięków na melodię "Te deum". Pomysł zaakceptował ks. Ryszard Dobrołowicz, prałat parafii na osiedlu Kopernika, odbudowujšcy kolegiatę od kilkunastu lat, i znalazł osoby prywatne, które ufundowały trzeci dzwon.

Na tydzień przed ostatnimi Świętami Bożego Narodzenia trzy spiżowe dzwony przewieziono z Gliwic do kolegiaty. Teraz czekają na konsekrację, którą zaplanowano na początek maja. Poświęcenie dzwonów połączono z inauguracją uroczystości jubileuszu 35-lecia Huty Miedzi "Głogów". Całe przedsięwzięcie łącznie z montażem kosztować będzie około 200 tys. zł.

Wspólne dzieło

- Od pięciu lat w kolegiacie sprawujemy wszystkie wielkie liturgie, a także pasterkę i wielkanocne triduum paschalne. Głogowianie postrzegają ją jako ważny kościół miejski, choć formalnie należy do bardzo malutkiej parafii miejskowiejskiej pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, zwanej też kolegiacką, która liczy zaledwie 1000 osób, a jeszcze mniej uczęszcza do kościoła. Ta niewielka grupa parafian nigdy nie byłaby w stanie ratować tej świątyni. Dlatego, by móc w dalszym ciągu ją odbudowywać, musimy cały czas wnioskować do różnych instytucji o wsparcie - mówi ks. Rafał Zendran, duszpasterz kolegiacki.

Pierwszą z instytucji, która odpowiedziała na apel, była Fundacja Polsko-Niemiecka. Dzięki jej środkom zostały odtworzone i zabezpieczone mury, a także powstała konstrukcja dachu. Miedzianą blachę na pokrycie dachu ufundowała głogowska huta. Dzięki wsparciu gminy miejskiej, koła łowieckiego i wielu osób prywatnych (jest wśród nich głogowianka, która cudem uniknęła śmierci w wypadku samochodowym, oraz niemiecki ksiądz, niegdyś służący w kolegiacie do Mszy), Świątynia zyskała piękne figuratywne witraże. W kaplicach św. Mikołaja i św. Szczepana udało się także odrestaurować barokowe freski słynnego Michała Willmanna. Dzięki sponsorom można było odtworzyć historyczne portale w głównych i bocznych drzwiach zaprojektowane przez prof. Olgierda Czernera, który sprawuje nad kolegiatš opiekę z ramienia Ministerstwa Kultury i Sztuki.

Ku pamięci

Pamiętając o tym, że kolegiata jest bardzo ważnym zabytkiem państwowości polskiej i pod murowanymi fundamentami kryje podwaliny drewnianego kościoła pierwotnego z czasów bitwy pod Głogowem w 1109 r., generalny konserwator zabytków zdecydował, by w specjalnie wybudowanej krypcie zorganizować rezerwat archeologiczny.

- W najbliższym czasie planujemy zorganizować tam małe muzeum kolegiackie, prezentujące nie tylko eksponaty, które zostały wydobyte podczas wykopalisk archeologicznych, ale także pamiątkowe tablice pochodzące z okolicznych, historycznych kościołów, takich jak ten w Rapocinie, miejscowości, która niegdyś leżała w strefie ochronnej Huty Miedzi "Głogów".

Ślady historii

Przed wojną w kolegiacie znajdował się zespół czterech dzwonów o wadze 16, 8, 4 i 2 cenary (cenar to 50 kg). Pierwszy, odlany przez mistrza Wawrzyńca Kökeritza w 1661 r., miał relief przedstawiający Zwiastowanie Maryi. Drugi miał wizerunek św. Hieronima. Trzeci był ozdobiony postaciami świętych Jana i Pawła, co znamionowało go jako dzwon pogodowy. Czwarty był dzwonkiem procesyjnym i pogrzebowym, nosił wizerunek św. Barbary, patronki dobrej śmierci. W zawierusze wojennej dzwony gdzieś przepadły, jednak do 1945 r. kolegiata była kościołem czynnym. Pod koniec wojny jej skarby zostały zniszczone, w części zaginęły, a nieliczne ocalałe wywieziono z Głogowa. Dziś po czasach świetności pozostało kilka przedmiotów na co dzień eksponowanych w refektarzu parafialnej plebani, które wierni mogą oglądać w kościele podczas większych uroczystości. Jest wśród nich srebrny krzyż procesyjny z XVII w., niezwykle misternej roboty, relikwiarz ze szczątkami świętych m.in., Stanisława Kostki i Judy Tadeusza, bożonarodzeniowy mszał, a także kopia historycznego obrazu Łukasza Cranacha Starszego "Madonna Głogowska". Oryginał odnaleziono po latach w moskiewskim Muzeum Puszkina. Ministerstwo Spraw Zagranicznych złożyło wniosek o jego zwrot. Zdecydowanie bliżej, bo w Muzeum Sztuki Sakralnej w Bardzie Śląskim znajduje się jeszcze inny obraz z kolegiaty - Wizerunek św. Hieronima. Natrafiono także na trop jednego z pierwotnych dzwonów z przedstawieniem Zwiastowania Maryi. Jak opowiadają zainteresowani, w czasie wojny został wywieziony i miał być przetopiony na potrzeby armii. Tak się jednak nie stało. W latach 50. trafił do kościoła pw. św. Urszuli w Kolonii (Niemcy) i do dziś służy wiernym.

Jadwiga Burdzy-Wardach
Za: www.kolegiata.com.pl