21.37 - Godzina Miłosierdzia Jana Pawła II

Niedziela 3 kwietnia 2005 roku była pierwszą niedzielą bez Papieża. Jan Paweł II nie wybierał dnia ani godziny śmierci, ale wierni i kapłani bez trudu odczytywali znaki Opatrzności. Bo czy mógł to być zwykły przypadek, że Papież zmarł w wigilię święta Bożego Miłosierdzia.

Przyjaciel Jana Pawła II kard. Stanisław Nagy SCJ w wywiadzie udzielonym 3 kwietnia 2005 roku powiedział: "Nie bez powodu i nie przypadkiem Jan Paweł II umarł w momencie, kiedy już w Kościele mówi się liturgię tzw. Niedzieli Białej, Niedzieli Miłosierdzia. Umarł w tę niedzielę, której był ojcem. To on z tej niedzieli zrobił Niedzielę Miłosierdzia. Bo widział, jak bardzo tajemnica Miłosierdzia Bożego jest potrzebna współczesnej ludzkości. Jak nikt zdawał sobie sprawę z tego, jak ludzkość daleko odeszła od Boga, zbuntowała się przeciw Niemu i jak bardzo ta ludzkość jest spragniona i potrzebuje Miłosierdzia Bożego (...).

Ludzkość nigdy tak nie potrzebowała Miłosierdzia Bożego, jak potrzebuje go dzisiaj. Miłosierdzia nieskończonego, rzeczywistego, Miłosierdzia, które dodawałoby sił i nadziei. Dziś nie wiemy, jaka będzie synteza życia Ojca Świętego, niełatwo będzie ją zrobić. Na pewno w tej syntezie tajemnica Bożego Miłosierdzia, Niedziela Bożego Miłosierdzia, w której Jan Paweł II oddał Panu Bogu życie, będzie stanowiła jeden z głównych elementów Jego pontyfikatu. On to przecież wyciągnął na światło dzienne 'Dzienniczek'... On Miłosierdzie Boże rozsławił. On wydostał Siostrę Faustynę z tego ukrycia życia zakonnego. Uczynił ją błogosławioną, świętą... To on przyczynił się do wybudowania sanktuarium w Łagiewnikach i sam to sanktuarium konsekrował i w nim poświęcił ludzkość Miłosierdziu Bożemu. W tym widzę jego głębokie powiązania z Niedzielą Miłosierdzia. I tę głęboką nieprzypadkowość tego, że w tę właśnie niedzielę do Pana Boga odszedł. To jest Boży stempel na tym wielkim odkryciu, którego Ojciec Święty dokonał i które Kościołowi i ludzkości będzie służyć do końca świata".

Drugiego kwietnia 2005 roku o godz. 21.37 wybiła dla Jana Pawła II Godzina Miłosierdzia. Sam Jezus miłosierny zamknął księgę Jego życia. Ten dzień powinien pozostać w naszej świadomości jako dzień wierności wobec wielkiego dzieła miłosierdzia, jakie Jezus przekazał św. Faustynie, a którego Jan Paweł II był opiekunem i powiernikiem. On sam w naszej pamięci powinien pozostać świadkiem i apostołem Bożego Miłosierdzia.

Ojcze Święty, całym życiem wyśpiewywałeś hymn ku czci Miłosierdzia Bożego,

'Miłości, która jest potężniejsza od śmierci, potężniejsza od grzechu i zła każdego, Miłości, która dźwiga człowieka z największych upadków i wyzwala z największych zagrożeń' . Pomóż nam doświadczać głębi tej miłości i wyrażać ją w słowie, czynie i modlitwie.

Bądź naszym przewodnikiem na drodze głoszenia orędzia miłosierdzia. Usposabiaj duszę i ciało do obfitego czerpania ze zdrojów miłosierdzia w sakramentach. Kształtuj w nas 'wyobraźnię miłosierdzia', byśmy wielkodusznie odpowiadali na potrzeby naszych bliźnich, Wypraszaj nam laskę ufnego powierzania się Miłosierdziu Bożemu na modlitwie.

Wraz ze św. Faustyną, 'darem Bożym dla naszych czasów', prowadź nas pewnie ku Bogu, 'bogatemu w miłosierdzie' (modlitwa za "Miłujcie się" 3/2005).

Ludzkości, która zdaje się być zagubiona i zdominowana przez siły zła, egoizmu i strachu, Zmartwychwstały Pan ofiaruje miłość, która przebacza, jedna i otwiera ducha na nadzieję. Ta miłość przemienia serca i ofiaruje pokój. Jak konieczne jest światu zrozumienie i przyjęcie Bożego Miłosierdzia.

Panie, który poprzez swoją śmierć i zmartwychwstanie objawiasz miłość Ojca, wierzymy w Ciebie i z ufnością powtarzamy dziś: Jezu, ufam Tobie, miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Z ostatniego przesłania Jana Pawła II, odczytanego podczas modlitwy Regina Coeli 3 kwietnia 2005 r.

ks. Krzysztof Zimończyk SCJ (Kraków)