Goście z Ukrainy

Na zaproszenie Szkoły Podstawowej nr 2 gościli w mieście nauczyciele z naszego partnerskiego miasta na Ukrainie - Kamieńca Podolskiego. Gości podjął prezydent Głogowa Zbigniew Rybka. Uroki Głogowa zrobiły ogromne wrażenie na ukraińskich gościach.
Wizyta nauczycieli z Kamieńca to efekt umowy partnerskiej pomiędzy naszą Szkołą Podstawową nr 2, a kamieniecką Szkołą Podstawową nr 13. W tej szkole uczą się polskie dzieci i jest to szkoła w której odbywają się zajęcia z naszego ojczystego języka.

Gościmy w Głogowie 16 nauczycieli różnych przedmiotów. Spotkanie ma na celu głównie wymianę doświadczeń, przekazanie informacji o naszym systemie edukacyjnym, jakimi metodami nauczmy, jak funkcjonuje nasza oświata i jak wygląda prawo oświatowe. Celem tej wizyty jest również poznanie naszego regionu.

Na spotkaniu z prezydentem Rybką kamienieccy nauczyciele porosili prezydenta o pomoc w uzyskaniu wiedzy i materiałów dotyczący Unii Europejskiej. Ustalono, że gminna pomoże w organizacji Klubów Europejskich w kamienieckich szkołach. Ten pomysł świetnie sprawdził się w Głogowie i nasze doświadczenia z pewnością przybliżą młodym ludziom na Ukrainie idee Unii Europejskiej.

Przypomnijmy, że Głogów podpisał umowę partnerską z Kamieńcem Podolskim na Ukrainie podpisał w maju 2004 roku i w jej konsekwencji zostało zawarte porozumienie w sprawie współpracy szkół.

--------------------------------
Kamieniec Podolski

Kamieniec Podolski położony jest w południowo - zachodniej części Ukrainy na Wyżynie Podolskiej. Miasto położone jest nad rzeką Smotrycz. Liczy 110 tyś. mieszkańców. Jest ośrodkiem przemysłowym i kulturalnym w regionie.

Teren, na którym znajduje się obecnie Kamieniec Podolski był już zamieszkany w epoce kamienia łupanego (40000 - 13000 lat temu). Świadczą o tym odkrycia archeologów.

Kamieniec został założony w XI w. Od samego początku miasto czerpało zyski z handlu ze Wschodem dzięki korzystnemu położeniu na szlakach handlowych. W roku 1352 Kazimierz Wielki przyłączył Kamieniec do Polski. W 1374 roku Kamienic uzyskał prawa miejskie (Magdeburskie). Miasto stało się wielokulturowe, zamieszkiwali je: Polacy, Ormianie oraz ludność ruska.

Gdy w 1375 w Kamieńcu powstało podolskie biskupstwo kościoła katolickiego, miasto stało się jednym z najważniejszych punktów strategicznych ówczesnej "łacińskiej" Europy. Aby Kamieniec mógł skutecznie bronić południowo - wschodniej granicy Polski zbudowano tam w 1463 roku potężną fortecę. Dodatkowo od 1434 roku Kamieniec pełnił funkcję stolicy województwa Podolskiego.

Miasto miało odpierać ataki tatarskie, a także zapewniać dominację kościoła rzymskiego na tych terenach. Do Kamieńca przybyli kolejno: Dominikanie (1370), Franciszkanie (1400), Karmelici (1623), Jezuici (1608). W owych czasach, Kamieniec stanowił wyjątek, jeśli chodzi o tolerancję religijną. W mieście rozwijał się także kościół obrządku ormiańskiego.

Pod względem ekonomicznym, Kamieniec był położony na szlakach, na których handlowali Polacy, Turcy, Kozacy i Tatarzy. Położona nieopodal rzeka Dniestr pozwalała na żeglugę od Karpat, aż po Morze Czarne. Kamieniec utrzymywał kontakty handlowe z Kretą, Bułgarią, Węgrami, Włochami, Polską.

W latach 1620, 1633 i 1648 doszło do natarć na miasto. Zakończyły się one jednak udaną obroną miasta. Jednak w roku 1672 Miasto zostało zdobyte przez Turków. Po 300 letnim władaniu miastem przez Polskę, "bastion katolicyzmu" został przyłączony do Turcji. Jednak w 1699 Kamieniec powrócił do Polski na mocy traktatu.

Nigdy już Kamieniec nie odzyska swego poprzedniego znaczenia i siły. Upadek znaczenia nastąpił podczas II Rozbioru Polski, kiedy to Kamieniec został przyłączony do Rosji.

W latach 1917-20 Kamieniec był obiektem walk o niepodległość Ukrainy. W 1918 roku założono tam pierwszy ukraiński Uniwersytet, a także miasto stało się na krótko stolicą niepodległej Ukrainy.

Po przejęciu miasta przez ZSRR, ludność Ukraińską wysiedlono, a wszystkie ośrodki państwowości ukraińskiej zniszczono.

W latach 1921-41 miasto znalazło się nieopodal granicy polsko-radzieckiej i radziecko-rumuńskiej, i w jego okolicach zgromadzone były znaczne siły Armii Czerwonej. W czasie okupacji niemieckiej została wyniszczona ludność żydowska, która przybyła do miasta w 1699 roku.

Po wojnie, Kamieniec nie miał już żadnego znaczenia militarnego gdyż granice ZSRR zostały przesunięte daleko na zachód. W dodatku, centrum administracyjne zostało przeniesione do Chmielnickiego w 1949 roku.

25-go sierpnia 1991 roku Kamieniec znalazł się w granicach Ukrainy. W tym też roku reaktywowano tam biskupstwo.

W mieście znajduje się szereg zabytków. Najcenniejszym zabytkiem jest Twierdza, która składa się ze Starego Zamku (XIV-XVI w.) i Nowego Zamku (XVII-XVIIIw.). Stare miasto podzielone było kiedyś na dzielnice: polską, ormiańską, ruską. Na starówce otoczonej fortyfikacjami znajduje się ratusz (XVI-XVII w.), oraz wiele kościołów. Ciekawostką jest minaret przy klasztorze obrządku rzymskiego (XVI-XVIIIw.). Jest to jedyne tego typu połączenie na świecie, by przy katolickim kościele stał minaret.

Ponadto, w mieście znajduje się: pozostałości cerkwi ormiańskiej (XVw.), apteka ormiańska (XVIw.), brama triumfalna (XVIIIw.).


Autor: Łukasz Szul
Na podstawie: źródła własne, Encyklopedia PWN.


www.glogow.pl