Jesteś powołany

Czy na kowala, rolnika albo adwokata Pan Bóg powołuje podobnie jak na księdza, zakonnika czy zakonnicę? Zwykle tylko tym ostatnim przypisujemy dar powołania. Czy jednak Bogu obojętne jest życie wszystkich pozostałych – to, jak będzie ono wyglądało, w jaki sposób się spełni?...



Mistyczne Ciało
W Liście do Koryntian św. Paweł mówi o Mistycznym Ciele Chrystusa i wymienia Jego różne członki – i te bardzo ważne, i te mniej znaczące. Wszystkie one należą do tego samego Ciała, każdy ma swoją rolę do spełnienia i każdy jest potrzebny, aby organizm mógł normalnie funkcjonować (por. 1 Kor 12). W tym samym liście czytamy też, że Bóg ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, a jeszcze innych nauczycielami (por. 12,28). Jeśli zatem Stwórca w swej wspaniałomyślności i swoistej fantazji decyduje o uposażeniu człowieka w talenty, zdolności, inne dary, to tym samym powołuje go do pełnienia różnych ról, misji w Mistycznym Ciele.

„Przypatrzmy się – choć krótko – powołaniu naszemu”, tak jak chce tego Kościół w programie duszpasterskim na ten rok.

żyć z pasją i miłością
Zdarzają się w szkole nieprzewidziane okienka. Wypada jakaś trudna lekcja i przychodzi nauczyciel na zastępstwo. Jeśli nawet coś próbuje zrobić, to zwykle jest to wypełnianie czasu uczniom... Inaczej było z naszą polonistką, którą do dziś wspominam z wielkim szacunkiem. Gdy wypadła nam lekcja, wówczas było do przewidzenia, że zaraz pojawi się właśnie pani od polskiego, która z nigdy niesłabnącym zapałem wpajała nam zasady ojczystej gramatyki. Jak można lubić gramatykę? A ona ją kochała i tą miłością próbowała zarazić nasze oporne umysły...
 
Pamiętam pewien koncert, który odbył się w auli KUL-u. Dochody z niego były przeznaczone na Fundację Małego Księcia działającą na rzecz lubelskiego hospicjum dla dzieci. Gwiazdą koncertu był Stanisław Sojka. Na saksofonie towarzyszył mu pewien muzyk, Sojka natomiast przewodził na fortepianie. Artysta śpiewał przede wszystkim swoje psalmy. Urzekające było to, w jaki sposób ten człowiek całym sobą oddawał się grze na instrumencie jak ta gra harmonijnie współbrzmiała z jego ujmującym głosem. To niezwykłe granie i śpiewanie ożywiło całą aulę – ludzie śpiewali razem z artystą – wtedy, gdy ich do tego animował, nagradzali go żywiołowymi brawami i wręcz zastygali w uniesieniu, gdy odpływał w swój świat muzyki, tak że nawet akompaniujący saksofonista nie potrafił za nim nadążyć i przystawał w „milczącym cieniu”.
Po koncercie przypadkowo natknąłem się na Stanisława Sojkę i odważyłem się wyrazić mu spontanicznie swoje gratulacje: To wspaniałe, że pan kocha to, co robi...

Z naszego klasztornego okna możemy oglądać niewielki przydomowy ogródek sąsiadki. Jak w nim wszystko jest wypielęgnowane i zadbane. Grządki równiutkie i wyplewione, i wszystko tak pięknie rośnie – aż się serce cieszy. Łatwo zauważyć, że ten ogródek jest oczkiem w głowie swojej właścicielki, a dla nas to przykład, jak można zadbać o skrawek ziemi…

koncert w niebie
Zapewne niejeden z nas się zastanawiał, jak to będzie w niebie, jak będzie wyglądała nasza wieczność – czy nie będzie zbyt nudno? Nieraz sobie myślę, że tam zapewne każdy będzie chwalił Boga w taki sposób, w jaki najlepiej potrafi, albo tym, co najlepiej potrafi.

Wyobrażam sobie, że np. Mozart będzie Panu Bogu grał wciąż nowe koncerty, a Bach będzie przygrywał chórom wyśpiewującym jego wdzięczne kantaty. A inni? Artysta malarz przyozdobi niebo przepięknymi obrazami – pejzażami, może portretami świętych… A rolnik będzie chodził za konikiem zadowolony, że ziemia tak pięknie rodzi plony, suszy już nie ma i żadnych klęsk...

Owszem, może trochę ponosi mnie wyobraźnia, ale to jest tylko projekcja tego, co tu, na ziemi, ma głęboki sens: chwałą Boga jest człowiek żyjący, chwałą Boga jest człowiek żyjący uczciwie – człowiek, który ze swojego człowieczeństwa i życia czyni pieśń pochwalną na cześć Stwórcy.

chwalić Boga swoim życiem
Każdy spełnia się i zasługuje na szacunek przez to, co robi dobrego – sprzątaczka dlatego, że dzięki niej jest czysto, nauczycielka, bo dzięki niej dzieci zdobywają wiedzę, również polityk znany z telewizji, który rzetelnie zmaga się o dobro państwa. Gospodyni spełnia się przez troskę o dom i dobry obiad, który przygotowuje dla najbliższych, a rolnik przez trud pracy na polu i zmaganie się z pogodą, nieurodzajem. Każdy się spełnia, realizuje swoje życiowe powołanie w tym, co czyni – z oddaniem, uczciwością, zaangażowaniem, miłością i poświęceniem. Każdy, kto w swoją pracę, w swoją misję na rzecz innych wkłada serce, z pewnością jest człowiekiem sprawiedliwym, w którym Bóg ma upodobanie.

ks. Dariusz Salamon SCJ
(Kraków)











CZAS SERCA maj - czerwiec