Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu

Krótka historia parafii katedralnej: 1000 - Dzięki staraniom Bolesława Chrobrego powstało biskupstwo Wrocławskie jako Sufragania Metropolii Gnieźnieńskiej. Pierwszym rządcą był Bp. Jan, który obrał za patrona diecezji św. Jana Chrzciciela.


1050 - Kazimierz Odnowiciel po nawrocie pogaństwa na Śląsk przywrócił organizację kościelną. Diecezją rządził wtedy Bp. Hieronim.

1158 - Bp. Walter rozpoczął budowę nowej kamiennej katedry w stylu Romańskim budowa trwała 22 lata zachowały się z niej do dziś: szereg fragmentów w muzeum archidiecezjalnym - relikty krypty zachowały się do dziś pod prezbiterium. Figura św Jana Chrzciciela z ok 1160 która po zniszczeniu w 1945r. została zastąpiona kopią, uzupełniony orginał umieszczono w muzeum archidiecezji ul. Kanonia

1244-1272 - Bp. Tomasz I wzniósł cześć wschodnią obecnej Katedry pierwszej Gotyckiej świątyni w Polsce.

XIV w. - Budowa części zachodniej katedry poważny wkład przy jej wznoszeniu mają: Bp. Nankier, którego dziełem jest nawa główna i zakrystia.

XV - Ukończono budowę kaplic bocznych oraz budowę wieży północno-zachodniej z Hełmem.

1540 - Gwałtowny pożar zniszczył średniowieczny hełm wieży północnej, wiązania dachowe, dzwony. 1556 odbudowano hełm w formach renesansowych, a 1580 wzniesiono indentyczny na ukończonej już wieży południowej.

1633 - Podczas wypierania z Wrocławia wojsk Szwedzkich i sasko-brandeburskich przez wojska Cesarskie pod dowództwem Jana Ulryka Schaffgtscha. Spłonęła południowa wieża, południowa część katedry i dach zakrystii.

1672 - Dobudowano barokową kaplicę najświętszego sakramentu.

1680-1700 - Z fundacji ks. Kardynała Fryderyka Hessena wybudowano barakową kaplicę św. Elżbiety

1716-1724 - Zbudowano barokową kaplicę Elektorską Bożego Ciała - fundatorem był Biskup Wrocławski Franciszek Ludwik Neuburg.

1749 - Dziekan kapituły Krzysztof Runnerch ufundowała kaplicę zmarłych.

1759 - Pożar domów na Ostrowie Tumskim przerzucił się na katedrę niszcząc hełmy wież, dzwony, organy, wiązania dachowe nad nawami, zakrystię i mały chór odbudowa zniszczonej katedry ciągnęła się długie lata.

XIX w. - Przeprowadzono restaurację wnętrza katedry oraz elewacji zachodniej części z przedsionkiem w duchu pseudogotyku.

1945 - Zniszczenia wojenne 1945 szacowane na 70% substancji zabytkowej pozbawiły katedrę dachów i hełmów wież, wszystkich sklepień nawy głównej i prezbiterium oraz części sklepień naw bocznych spowodowały też uszkodzenia i nadwyrężenia ścian i łuków przyborowych, filarów nawy i detalu kamieniarskiego oraz zniszczenie znacznej części wystroju wnętrza.

1946-1951 - W czasie duszpasterowania J. E. Ks. Karola Milika i Ks. K. Łogosza katedry pod kierunkiem Kier. Arch. M. Bukowskiego wstawiono wielki ołtarz z Lubina stalle z kościoła św. Wincentego we Wrocławiu wyk. 1662-1665 oraz osadzono nowy witraż w głównym wschodnim oknie wg. projektu inż. Tadeusza Wojciechowskiego. W tym też czasie zawieszono dzwony pochodzące z Lubania. Kardynał Stefan Wyszyński dokonał aktu poświęcenia katedry.

1952-1955 - W ołtarzu bocznym przy lewej nawie umieszczono obraz Matki Bożej z kościoła paraf. w Międzylesiu obraz ten podarował Aleksandrowi Sobieskiemu Papież Klemens XI, chcąc uczcić pamięć jego ojca. Zwycięzcy spod Wiednia, dlatego nosi on miano obrazu Sobieskiego. Zastąpiono wypalone obrazy w bocznych ołtarzach obrazami współczesnych malarzy polskich.

Obecne organy wykonała firma J.Kiernackiego wyzyskując piszczałki i fragmenty pozostałe z wielkich organów Hali Ludowej i w zniszczonym kościele Gustawa Adolfa na Sępolnie organy te są największe w  Polsce i jedne z największych w Europie.

Od 1968 rozpoczęto pod kierunkiem arch. Edmunda Małachowicza drugi etap prac obejmujący: konserwację architektury zewnętrznej, rekonstrukcję dachów, kaplic, odbudowę hełmów wież zachodnich oraz dokończenie konserwacji wnętrza.

Do 1974 wykonano pokrycie miedzią dachów kaplic: Mariackiej i św Jana. Rekonstrukcję renowacji zachodniej w wyniku tych prac ukazano nieznaną dotąd i unikalną w Polsce architekturę.

Od 1975 Trwały prace nad przebudową i wymianą pokrycia dachów katedry blachą miedzianą.

1985 - Metropolita Wrocławski Henryk Kardynał Gulbinowicz zaakceptował projekt hełmów wież zaprojektowanych przez profesora Edmunda Małachowicza jeszcze 1974 po zatwierdzeniu przez wydział architektury w 1988 Proboszcz Katedry Ks. Infułat Adam Drwięga przystąpił do realizacji projektów hełmów wież i wykonano je na dole i wynoszą 40m o ciężarze 17 ton i wyciągnięte na wieżę 14.VIII.1991. wysokość wież z hełmem wynosi 100m.

1997 - Jan Paweł II 31 maja koronował obraz Sobieskiego jako Mater Adorans.


www.katedra.archidiecezja.wroc.pl