JP II KIEDY BYŁEŚ

Byłeś Janie - nam - z Wadowic nieba skrawkiem
Ziemskim mistrzem wciąż pielgrzymem z dróg do Boga
Prowadziłeś owce swoje z wiary blaskiem
Więc o wiary blask jest dzisiaj moja trwoga

Twoje słowa i modlitwa - nauczanie
Droga życia, miłość w Bogu – pojednanie
Zawierzenie Matce Bożej – jej oddany
"Cały Twój" mówiłeś często – jej przybrany

Po Karolu w imię Jana przyobrany
Z Polską w sercu w watykańskie wszedłeś progi
I tej Polsce przekazałeś "wieniec" zmiany
I ta Polska w bramach grobu Twego stoi

Żal po stracie, przygnębienie oraz rozpacz
Cóż my dziadki poradzimy tutaj sami
Nam się z życiem zmagać przyjdzie już bez Ciebie
Tyś do boskiej – w wiecznym raju - stukasz bramy

Lecz Twa nauka i modlitwa pozostanie
A wraz z nią Ty z nami będziesz Ojcze Święty
Pomóż byśmy skorzystali "Wielki Janie"
I spotkanie ustalili w raju bramie.

gobibpu@poczta.onet.pl