Piąty numer Peku

“Słownik języka polskiego” definiuje  pojęcie “inności” jako “bycie innym”, zaś słowo “inny” tłumaczy w sposób następujący: “inny, inni -nie ten, nie ten sam, drugi, dalszy, pozostały, nie taki, nie taki sam, różny, odmienny, zmieniony, nowy”.

Na co dzień używamy tego określenia najczęściej po to, by podkreślić odrębność, różność kogoś lub czegoś od pewnego ogólnie przyjętego schematu, niepisanej (lub zapisanej) normy, czegoś, co uznane zostało za wspomnianą normę, w wyniku przyjętych przez pewną społeczność ustaleń.

Słownikowe wyjaśnienie nie zawiera jednak informacji na temat ludzkich reakcji na inność, nie opisuje wywoływanych przez nią emocji, nie ukazuje jej w tzw. szerszym planie - kulturowym, obyczajowym, społecznym, itp. …

W niniejszym numerze Perspektywy Kulturalnej staraliśmy się zgromadzić wypowiedzi, które prezentują różne rozumienie inności i różne na nią spojrzenia. Staraliśmy się dobrać je tak, by pokazywały również jak najszersze spektrum reakcji na ową inność i perspektyw patrzenia na nią.

Mamy więc zarówno teksty pisane z pozycji “obserwatora”, jak i kogoś, kto sam doświadcza inności - w życiu własnym lub osób mu bliskich. Teksty autorstwa laików zafascynowanych tematem i specjalistów, którzy z omawianym problemem spotykają się niemalże na co dzień, teksty mówiące o odmienności kulturowej, religijnej, o inności będącej konsekwencją życiowych wyborów i podejmowanych decyzji, a także wynikającej z przyczyn niezależnych od nas samych (np. chorób czy tzw. dysfunkcji)…

Człowiek, którego zdanie niezwykle sobie cenię, w jednej z naszych wielu rozmów stwierdził, że przewrotnością dzisiejszych czasów jest  traktowanie w kategoriach inności i dziwactwa tego, co zwyczajne, mało krzykliwe, mało zaborcze, nieagresywne, życzliwe ludziom…

Im mniej robisz wokół siebie zamieszania, im mniej agresywnie zaznaczasz swoje istnienie, im mniej pazernie zgarniasz wszystko “pod siebie”, im mniej jesteś złośliwy, kontrowersyjny - tym… gorzej dla Ciebie, bo jesteś “inny” i powinno się Ciebie (co najmniej!) napiętnować.

Im bardziej starasz się robić dobrze to, co robisz, nie oczekując poklasku - tym łatwiejszym stajesz się celem do oplucia. Im mniej garniesz się do wszelkiego rodzaju ekscesów, tym bardziej stajesz się podejrzany i musisz być gotowy na ponoszenie konsekwencji własnej uczciwości…(Pewna znajoma mi osoba ujęła to dość dosadnie, powołując się na powiedzenie, zgodnie z którym: “Jeśli masz miękkie serce, musisz mieć twardą d…”)

Zjawisko to dotyczy  zarówno sfery prywatności i naszych wzajemnych kontaktów, jak i - niestety - życia publicznego, a więc np. sfery mediów (oglądalność programu czy poczytność gazety zwiększy się przecież wielokrotnie, gdy podadzą one do wiadomości publicznej informacje o prawdziwych bądź sfabrykowanych skandalach; pisanie o uczciwych i zwyczajnych, jest najzwyczajniej w świecie… nudne).
Stwierdziłam ze smutkiem, że nie sposób nie przyznać mu racji…

A jakie jest Państwa zdanie na ten temat?

Katarzyna Swędrowska

• Spis treści
• Strona redakcji
• "to wyzwanie w jakimś sensie będzie zawsze kolorem życia"
• Oswoić inność, czy oswoić świat?
• Recenzja tomiku Heleny Miary - "Genesis".
• Wiersze Krzysztofa Jelenia
• Ostry debiut
• STED, czyli wszystko jest poezją
• Rafał Wojaczek, czyli o inności, która zapewniła nieśmiertelność.
• Nie porzucaj wielkiej drogi dla malutkiej
• "I rozproszyli się na wszystkie strony...". Historia Żydów w Głogowie.
• Wielonarodowość Polski na przestrzeni wieków
• Muzułmanie polscy
• Języków Dominum Mundi - Niezniszczalna
• Gdy pasja obsesją się staje - czyli o tzw. przypadku otaku.
• Świadkowie Ideałów
• Ludzie, karaluchy i chęć przynależenia do grupy
• Po co ci to?
• Muzyczna podróż (4)