Świętojańskie Świętowanie w Gdańsku

Między 23 a 28 czerwca 2006 roku, po raz kolejny odbędzie się interdyscyplinarny festiwal Świętojańskie Świętowanie. Tradycyjnie otworzy on kulturalny sezon letni w Gdańsku. Niezmiennie miejscem (i jednym z bohaterów) festiwalowych wydarzeń będzie gotycki kościół św. Jana.
Podobnie jak poprzednim edycjom, także i tej przyświeca myśl, by tak jak Noc Świętojańska łączy z pozoru obce sobie żywioły, tak w programie festiwalu egzystują obok siebie wydarzenia z obszarów kultury masowej, sztuki wysokiej, refleksji religijnej i rozrywki. Celem imprezy jest szeroko rozumiane oczyszczenie poprzez kulturę.

Na festiwalu pojawią się tak słynni artyści, jak: Zbigniew Namysłowski, Ewa Podleś, Jacek Staniszewski, Giovanni Botta, Wojciech Michniewski, muzycy Orkiestry Kameralnej "Hanseatica" i wielu innych.

Organizatorami są: Państwowa Opera Bałtycka, Nadbałtyckie Centrum Kultury i Duszpasterstwo Środowisk Twórczych.

Program

23 czerwca g. 19.00
Inauguracja
Wirtualny (cud) videoperformance - Jacek Staniszewski
Wstęp wolny

Jacek Staniszewski
Urodzony w Lęborku. W latach 1977–84 studiował na Wydziale Grafiki Projektowej w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Debiutował w połowie lat 80. Brał udział w tak głośnych wystawach, jak "Ekspresja lat 80." w sopockim BWA, "Lochy Manhattanu" w Łodzi czy "Raj Utracony" w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej. W kręgu jego zainteresowań artystycznych mieszczą się zjawiska związane z negatywnym oddziaływaniem postindustrialnej cywilizacji na człowieka, ale i z funkcjonowaniem nowoczesnych mediów oraz przepływem informacji. Wykonał ponad 300 plakatów do wystaw, spektakli teatralnych i koncertów. Współpracuje z niemal wszystkim instytucjami kultury w Trójmieście, a także z Fundacją Sfinks w Sopocie, Colosseum (organizator Gdynia Summer Jazz Days), Ladengalerie w Berlinie, Smithkline Beecham Polska. Zaprojektował szatę graficzną płyt wielu zespołów. W 1998 r. na 100 billboardach w Warszawie prezentowane były 3 autorskie projekty z cyklu "Wild Life is Us - Dzikie życie to my". Jest autorem Drogi Krzyżowej wykonanej na zamówienie zakonu Kamilianów w Warszawie. Adiunkt na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Jest moderatorem w Podyplomowym Studium Architektury przy ASP w Gdańsku w indywidualnym programie "Widzenie między wierszami". Od 1982 prowadzi też niezależną działalność muzyczną.

24 czerwca g. 19.00
Koncert Świętojański
Mozart Goes Jazz - Zbigniew Namysłowski z zespołem

Wykonawcy: Zbigniew Namysłowski (saksofony), Michał Barański (kontrabas), Sławomir Jaskułke (fortepian), Grzegorz Grzyb (perkusja), Wiesław Wysocki (klarnet), Mateusz Smoczyński (skrzypce), Beniamin Michalczyk (skrzypce), Magdalena Małecka (altówka), Jan Roszkowski (wiolonczela)

bilety:
w przedsprzedaży: 20 zł (normalny), 15 zł (ulgowy);
w dniu koncertu: 30 zł (normalny), 20 zł(ulgowy)

MOZART GOES JAZZ
Projekt muzyczny pod tym tytułem, to zupełnie nowe potraktowanie muzyki Wolfganga Amadeusza Mozarta. Nie jest już niczym nowym łączenie jazzu z muzyką poważną - klasyczną, łączenie muzyki poważnej z rockiem, folkloru z jazzem i z muzyką poważną itp... Teraz istotne jest, JAK się łączy.
W tym wypadku jest to pomysł nowy. Wybór Mozarta może zastanawiać i zadziwiać, bowiem ten kompozytor uchodzi za nieprzerabialnego. Było mnóstwo przeniesień Bacha do świata jazzu. Były liczne przeróbki Chopina, zwłaszcza w Polsce, ale nie było Mozarta. W tym wypadku nie można nawet mówić o przerabianiu Mozarta na jazz, lecz raczej o łączeniu Mozarta z jazzem i współczesną muzyką poważną. W pierwszej i trzeciej części zachowana została prawie bez zmian melodyka i forma Kwintetu klarnetowego Mozarta, natomiast harmonia została radykalnie zmieniona na współczesną. Lecz najważniejszą zmianą są dodane partie jazzowe, improwizowane, oparte na harmonii, która zupełnie nie przypomina mozartowskiej. Druga, to niezwykle melodyjna część Larghetto, która zaaranżowana została w sposób bardzo podkreślający lirykę mozartowską, przypominający raczej muzykę sweet-pop niż jazz, aczkolwiek też znajdują się tu partie improwizowane-jazzowe.Część czwarta "Allegro z Wariacjami" została potraktowana w sposób odrębny, zupełnie wariacki. Mamy tu wariację w stylu soul, mamy wesołą - karaibską w stylu raegge, jest też bluesowa - smutna, jest allegro jazzowe, jest nawet wariacja góralska.
Premiera tego projektu odbyła się 4 maja 1998 w Monachium

25 czerwca g. 12.00
Odpust św. Jana
Msza Święta, jarmark, ekspozycja "białych kruków' z biblioteki Zachariasza Zappio. Niepowtarzalna okazja, by przyjrzeć się, a nawet przejrzeć cenne starodruki na co dzień ukrywane w bibliotecznych archiwach.

Zachariasz Zappio i jego biblioteka
Nie udało się ustalić jego pochodzenia ani daty urodzenia. Posiadał on krewnych w Jeleniej Górze i w Warszawie. Czas urodzenia można przyjąć hipotetycznie na ok. 1620 r., gdyż wiadomo, że zmarł w Gdańsku l VII 1680 r., będąc mężczyzną w sile wieku. Do Gdańska przybył przed 1644 r., już jako zamożny człowiek, zajmujący się handlem. Zappio szczególną sympatią darzył kościół św. Jana - w jego dziejach zapisał się jako troskliwy i bardzo szczodry opiekun. Wiele lat pełnił obowiązki członka rady kościelnej, przewodniczył tej radzie i był odpowiedzialny za sprawy finansowe oraz budowlane. Własnym sumptem wyposażał i przyozdabiał kościół, fundując obrazy, zegar, żyrandol, lichtarze, chrzcielnicę, a także łożąc znaczne sumy na odnowienie ołtarza, ambony i organów. Troskę o kościół św. Jana pragnął Zappio kontynuować również po swojej śmierci. W tym celu sporządził 13 II 1680 r. testament, w którym przekazywał kościołowi sumę 33 146 florenów. W szczegółowych dyspozycjach, już w punkcie pierwszym, zapisał Zappio, że odsetki od jego kapitału w wysokości 300 florenów rocznie należy przeznaczać na potrzeby biblioteki przy kościele św. Jana.

Jako datę oficjalnego założenia Biblioteki Zappio-Johannitana należy przyjąć 25 IV 1689 r., kiedy to został sporządzony akt fundacyjny. Jako pierwszą pozycję wpisano tam 35-tomowe dzieło Conciliorum omnium collectio Gallicana. Biblioteka była otwarta raz w tygodniu, w czwartek, a książki udostępniano duchownym oraz uczonym miejscowym w zasadzie jedynie prezencyjnie. Pod względem ilościowym był to księgozbiór skromny, ustępujący wyraźnie Bibliotece Rady Miejskiej. Jednakże wszyscy, którzy się z tą książnicą bezpośrednio zetknęli, stwierdzali zgodnie, że była ona urocza i posiadała dzieła bardzo wartościowe oraz rzadkie, które mogły być chlubą największych nawet bibliotek. Wymowna jest zwłaszcza liczba 60 inkunabułów.
Biblioteka Zappio-Johannitana była w dawnym Gdańsku osobliwością przyciągającą uwagę uczonych, artystów, podróżników.

Biblioteka Zappio-Johannitana okres drugiej wojny światowej przetrwała w Gdańsku. Tylko małą część zbiorów, tych najstarszych i najcenniejszych, ewakuowano z miasta, gdy zbliżał się front wiosną 1945 r. Los tych książek okazał się tragiczny. Transport miał udać się do Kościerzyny, jednak działania wojenne sprawiły, że skrzynie dotarły zaledwie do wsi Świncz koło Pruszcza Gdańskiego. Odnalazł je Kazimierz Kopecki, poszukujący księgozbioru Politechniki Gdańskiej. Stan książek był fatalny. Przemoczone i zapleśniałe w większości nie nadawały się już do konserwacji. Przewieziono je z początkiem 1946 r. do Biblioteki Gdańskiej. Z tego najstarszego i najcenniejszego zespołu do zbiorów Biblioteki Gdańskiej włączono dotychczas 5 inkunabułów (w tym jeden fragment).

Kilka innych inkunabułów wstępnie zabezpieczono przed dalszym procesem niszczenia i zostaną one w przyszłości też włączone do zbiorów Biblioteki Gdańskiej. Książki, które pozostały w Gdańsku, zabezpieczono przed skutkami działań wojennych w sposób najprostszy. Zdjęto je z regałów, ułożono w sterty, drzwi wejściowe zamurowano, a wysokie okno do połowy zasypano cementem. Podczas działań wojennych w marcu 1945 r. kościół św. Jana został poważnie uszkodzony. Pomieszczenie biblioteczne szczęśliwie ocalało. Dotarł tam w połowie czerwca 1945 r. Marian Pelczar, który przybył do Gdańska z zadaniem zabezpieczania zbiorów bibliotecznych i archiwalnych. Przed kościołem spotkał proboszcza tej świątyni, Otto Eichela, z którym ustnie ustalił, że ocalałe zbiory przejmie Biblioteka Miejska w formie bezterminowego depozytu.

27-28 czerwca

III Świętojańskie Noce Muzyki Operowej

27 czerwca g. 19.00
Zakochany Mozart
widowisko muzyczne z udziałem wokalistów: sopranistki Magdaleny Brylak, najzdolniejszych młodych działających na wybrzeżu śpiewaków: Anny Fabrello, Karola Kozłowskiego, Rafała Grozdewa, Kamila Pękały, Łukasza Golińskiego, aktorów Teatru Miniatura, ich lalek oraz Orkiestry Kameralnej "Hanseatica", którą poprowadzi Janusz Przybylski. Artyści zaprezentują różne aspekty i stadia miłości wg Mozarta - od uwodzenia, poprzez namiętność, zdradę, szał po "żyli długo i szczęśliwie". Zabrzmią fragmenty z "Wesela Figara", "Idomenea", 'Uprowadzenia z seraju", 'Cosi fan tutte" i "Don Giovanniego'

bilety 20 zł, 30 zł, 100 zł

28 czerwca środa 19.00
Włoszka w Algierze - Gioacchino Rossini
wykonanie koncertowe
W partii tytułowej - po raz pierwszy przed gdańską publicznością jedna z największych wokalistek naszych czasów - kontralt Ewa Podleś. Obok divy - godni niej partnerzy. Jako Lindor zaprezentuje się włoski tenor Giovanni Botta występujący m.in. na scenie La Scali i Opery Rzymskiej, jako Mustafa - działający obecnie w Salzburgu polski bas Krzysztof Borysewicz, jako Taddeo - Leszek Skrla. Partię Elwiry wykona estońska sopranistka, znana wybrzeżowej publiczności z ubiegłorocznego występu Teatru Vanemuine (zaśpiewała wówczas Aminę w "Lunatyczce") - Angelika Mikk. Zulmą będzie krakowska artystka - Agnieszka Cząstka, Alim - utalentowany student gdańskiej Akademii Muzycznej - Adam Palka. Chór i Orkiestrę Opery Bałtyckiej poprowadzi maestro Wojciech Michniewski.

bilety 30 zł, 40 zł, 150 zł
karnet na III Świętojańskie Noce Muzyki Operowej 40 zł, 60 zł, 200 zł

Ewa Podleś - kontralt
Powszechnie uznawana za najbardziej autentyczny kontralt naszych czasów. Wykształcenie muzyczne uzyskała w Akademii Muzycznej im. Chopina w Warszawie, pod kierunkiem prof. Aliny Bolechowskiej. Jest laureatką czołowych nagród międzynarodowych konkursów muzycznych w Atenach, Genewie, Moskwie, Rio de Janeiro, Tuluzie i Barcelonie. Występowała we wszystkich wiodących teatrach operowych świata (La Scala, Covent Garden, Opéra Bastille, La Fenice, Deutsche i Staatsoper Berlin, Teatro Real, Teatro Liceo, MET, Teatr Wielki w Warszawie i wiele innych). Działa również na estradach koncertowych i recitalowych, takich jak: Berliner Philharmoniker, Carnegie Hall, San Francisco Symphony, Salle Pleyel, Salle Gaveau, Wigmore Hall, Théâtre de Champs Elysées, Victoria Hall, Alice Tully Hall, Filharmonia Narodowa w Warszawie. Dokonała wielu nagrań pod dyrekcją m.in. Alberta Zeddy, Marca Minkovskiego, Petera Maaga, Krzysztofa Pendereckiego, Wojciecha Michniewskiego. Jej repertuar obejmuje dzieła sceniczne, formy oratoryjne, pieśni, od muzyki baroku po muzykę współczesną. Z operowych kreacji warto wspomnieć: partie Rossiniowskie (Izabela we Włoszce w Algierze, Tankred, Arsace w Semiramidzie), partie Haendlowskie (Polinesso w Ariodante, Juliusza Cezara) Orfeusza Glucka, Ulrykę w Balu maskowym Verdiego, Azucenę w Trubadurze, Matkę w Giocondzie, Erdę i Nornę w teatralogii Wagnera Jest laureatką prestiżowych nagród: "Dora Mavore Moore 2002" za rolę Juliusza Cezara w operze Haendla, wystawionej w Canadian Opera Company w Toronto, Nagrody im. Andrzeja Hiolskiego, za rolę Tancreda w Teatrze Wielkim w Warszawie oraz Nagrody Fundacji Kultury Polskiej 2003, "Złote Berło". W roku 2004 została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W kwietniu 2005 otrzymała Medal Uznania (Medal of Recognition) od Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, za wybitne zasługi w krzewieniu kultury polskiej i amerykańskiej. Jest to czwarty Medal przyznany muzykowi, po Leopoldzie Stokowskim, Arturze Rubinsteinie i Stanisławie Skrowaczewskim.

Giovanni Botta - tenor
Absolwent Konserwatorium w Neapolu. Debiutował w roku 1998 partią Ernesta w operze Galuppiego Gustavo I na festiwalu w Montepulciano. Rok później zdobył I nagrode w międzynarodowym konkursie wokalnym Walton Fundation, a w 2000 wygrał Konkurs im. Caruso w Mediolanie. Jego wizytówką stała się partia Don Ramira w Kopciuszku Rossiniego, która wykonywał na scenach teatrów w Paryżu, Bordeaux, Como, Mantui, Bergamo, Pavi oraz na słynnym festiwalu w Aix-en-Provence. Ma na swoim koncie także sukcesy na Festiwalu Rossiniowskim w Pesaro. Inne ważne sceny, na których występował to przede wszystkim mediolańska La Scala (Almaviva w Cyruliku sewilskim), Opera Rzymska (Lindoro we Włoszce w Algierze), Teatro Liceo w Barcelonie (Belfiore w Podróży do Reims). Specjalizuje się w repertuarze belcantowym, głównie rossinowskim, wymagającym najwyższych umiejętności wokalnych. Wyste w gdańskiej produkcji Włoszki w Algierze jest jego pierwszym spotkaniem z polska publicznością.

Wojciech Michniewski - dyrygent
Jeden z czołowych polskich dyrygentów. Studiował dyrygenturę u prof. Stanisława Wisłockiego w Akademii Muzycznej w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem. Jednocześnie studiował teorię muzyki oraz kompozycję. Od 1973 był blisko związany z Filharmonią Narodową w Warszawie jako asystent dyrygenta i od 1976 do 1978. jako stały dyrygent. W latach 1979-1981 był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Łodzi, a od 1979 do 1983 dyrektorem muzycznym Sceny Współczesnej Warszawskiej Opery Kameralnej. W latach 1984-1987 był gościnnie głównym dyrygentem Polskiej Orkiestry Kameralnej, znanej dzisiaj jako Sinfonia Varsovia. W 1987 objął stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Filharmonii Poznańskiej. Funkcję tę pełnił do 1991 r. Od tej pory nie przyjmuje żadnych propozycji stałej współpracy i dyryguje wyłącznie gościnnie.
Ma na swoim koncie wiele nagrań telewizyjnych, radiowych i płytowych. Dyrygował w niemal wszystkich krajach Europy, Kanadzie, Argentynie, Meksyku, Hongkongu, Stanach Zjednoczonych i na Kubie. Występował w takich salach, jak: Filharmonia i Schauspielhaus w Berlinie, Teatro alla Scala w Mediolanie, Barbican Hall w Londynie, Teatro Colón w Buenos Aires. Brał udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych. Wojciech Michniewski jest artystą bardzo wszechstronnym, dyryguje zarówno koncertami symfonicznymi, jak i operami. Ceniony jest nie tylko jako znawca klasycznego repertuaru, ale także za swoje interpretacje muzyki XX wieku i muzyki najnowszej.

Jest laureatem konkursu dyrygenckiego w Katowicach (1974), dorocznej nagrody polskich krytyków "Orfeusz" za koncert inaugurujący Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień" (1975), Prix RAI za własną kompozycję Szeptet (1975), I nagrody "Guido Cantelli" na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim w Teatro alla Scala (Mediolan, 1977), Brązowego Medalu na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. Ernesta Ansermeta w Genewie (1978) oraz Nagrody Krytyki na Musikbiennale w Berlinie (1987). W 1996 r. uhonorowany został statuetką "Fryderyka" za płytę z muzyką Witolda Lutosławskiego, nagraną wspólnie z Krzysztofem Jakowiczem i z orkiestrą Sinfonia Varsovia. W 2005 roku otrzymał nagrodę Związku Kompozytorów Polskich oraz odznaczony został Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis".

Intensywnie współpracuje z Teatrem Wielkim - Operą Narodową, gdzie w 1995 przygotował prapremierę opery Elżbiety Sikory Wyrywacz serc, a w 1997 r. poprowadził orkiestrę podczas recitalu Ewy Podleś. W 2000 przygotował prapremierę The Music Programme Roxanny Panufnik, w 2001 r. prapremierę Ignoranta i szaleńca Pawła Mykietyna, w 2005 premierę Curlew River Benjamina Brittena, a w 2006 r. premierę Zapisków tego, który zniknął Leosa Janačka i Sonetów Szkspira Pawła Mykietyna.

Szczegóły www.gdansk.gda.pl