Zakończenie sezonu teatralno - poetyckiego Teatru Stygmator

2.07. 2006 g. od 12.00 - 22.00 (teren Ogrodu). Spotkajmy się w Ogrodzie o godzinie 12-stej. Uroczyste zakończenie sezonu teatralno - poetyckiego 2005/2006 Teatru Stygmator. Dzień otwarty. Oddajmy władzę poezji, uwierzmy w siłę wyobraźni. Wyjątkowy sposób na to jak w zimny, deszczowy wieczór, znaleźć się w samym środku rozkwitającego ogrodu, jak w feerii barw, zapachów, dźwięków, kształtów, wrażeń, odkryć na nowo własne korzenie należące do świata natury.


To recepta na kojący balsam, który leczy zmęczone codziennym pośpiechem ludzkie dusze, antidotum na ogarnięty szalonym pędem świat.

3 czerwca 2006, z okazji Święta Ogrodów krakowski Teatr Stygmator przygotował wyjątkowy program artystyczny. Kolejny wieczór z cyklu "Poezja i muzyka w ogrodzie" poświęcony był twórczości literackiej, której głównym tematem są związki człowieka z naturą, wzajemne przenikanie się światów, próba powrotu do utraconego raju. A wystarczyło tak niewiele, by oderwać się od codziennych problemów i przenieść się w krainę łagodności: niewielka sala piwnicy Ogrodu Botanicznego, prosto zaaranżowana przestrzeń, migocące ciepłym płomieniem świece, lampka oliwna, fotografie polnych kwiatów.

Od progu wszystkich gości witały delikatnie sączące się dźwięki muzyki, wykonywanej na żywo przez Joachima Neandera. Poeci, muzycy i zwyczajni widzowie po raz kolejny spotkali się, by dzielić się słowem, celebrować magiczne chwile wzajemnej obecności, na moment zatopić się w poezji, oczyścić w strumieniu wrażliwości. O symbolice ogrodu w krótkim wprowadzeniu opowiedział widzom Bogusław Żurakowski. Odwołując się do malarstwa Hieronima Boscha przedstawił różnorodne sposoby ujmowania ogrodu w sztuce: od toposu Edenu jako utraconej krainy szczęśliwości, po tytułowy "ogród rozkoszy ziemskich", miejsce rozszalałej, grzesznej zmysłowości. Scenariusz przygotowała Violetta Zygmunt, która z wrodzonym sobie urokiem i ciepłem, wprowadzała widzów w twórczość każdego z występujących artystów.

W programie znalazły się wiersze autorstwa wielu uznanych krakowskich (i nie tylko) twórców: Marzeny Dąbrowskiej-Szatko, Katarzyny Grzesiak, Katarzyny Turaj-Kalińskiej, Krystyny Lenkowskiej, Anny Wojnarskiej-Maińskiej, Ewy Elżbiety Nowakowskiej, Leszka Czuchajowskiego, Jacka Piotrowskiego, a także wspomnianego już Bogusława Żurakowskiego. Erotyki, fraszki, limeryki, osobiste impresje, poświęcone były nie tylko tematyce ogrodów, choć niewątpliwie dla każdego z nich natura była silną inspiracją. Poeci samodzielnie prezentowali swoje utwory, co sprzyjało nawiązaniu bliskiego, intymnego wręcz kontaktu ze słuchaczami i stworzeniu wyjątkowej atmosfery wzajemnego zaufania i otwartości. Wiersze przeplatane były muzyką wykonywaną przez Monikę Makowską i Jagę Olesińską. W ten sposób zaakcentowany został nieodrodny związek słowa i melodii. Widzowie-słuchacze mogli osobiście doświadczyć tego, jak mocno korzenie poezji tkwią w muzyce, a także po raz kolejny przekonać się, jak wspaniale mogą się dopełniać obie dziedziny sztuki, niosąc ze sobą podwójną dozę emocji i artyzmu.

Klamrę programu stanowiła interpretacja wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Alicji Zemanek i Jerzego Harasymowicza w wykonaniu Anity Pęcak. Uosabiając ducha zmarłej dziewczyny snującego się po nocnym ogrodzie, aktorka podkreśliła związki natury i metafizyki, miłości i śmierci, harmonię pomiędzy sferą ludzkich emocji a stanem przyrody.

Cały wieczór niósł ze sobą wyjątkowe i niezwykle piękne w swej prostocie przesłanie: w każdym z nas może zakwitnąć wspaniały, barwny ogród. Należy go jednak chronić i troskliwie pielęgnować, by nie utracić cennych owoców, które są świadectwem piękna naszej duszy, naszego człowieczeństwa.

Na koniec warto podkreślić, że Teatr Stygmator to zjawisko wyjątkowe na krakowskiej mapie artystycznej. Violetta Zygmunt z całkowitą świadomością kreacyjnej mocy słowa, łącząc poezję z muzyką i plastyką, pozwala widzom na pełne uruchomienie wyobraźni. Nie rezygnując z własnej wizji artystycznej, umożliwia każdemu odbiorcy tworzenie swego wewnętrznego, niepowtarzalnego spektaklu. Mimo, iż podstawą jej przedstawień jest słowo, a także pomimo stosowania odmiennych środków teatralnego wyrazu, sposób, w jaki rozumie rzeczywistość, może przywodzić na myśl twórczość Leszka Mądzika. Teatr Stygmator to scena wykorzystująca plastyczną moc poezji, to teatr słowem malowany. Ostatni wieczór artystyczny z pewnością to potwierdził.


Teatr Stygmator - Ogród Botaniczny UJ, ul. Kopernika 27 w Krakowie
tel./fax 012 422 34 45
teatrstygmator@31.pl

Gabriela Detka