Wołanie z wieży Nikolaskirche

Kazimierz S. Ożóg: Głogowska telewizja poinformowała mnie, jak i innych zainteresowanych głogowian, o postępach w sprawie naszego kościoła farnego. Hmmmm… Kościoła to może zbyt dużo powiedziane. Od 1945 roku stoi on bowiem w ruinie, przez kilka dekad walił się powolutku, jego obecny stan jest katastrofalny. Wstyd.


A więc, jak wynika z wypowiedzi zaangażowanych w dzieło osób, ma być doprowadzony do stanu trwałej ruiny. Bardzo dobrze. Choć określenie może nie jest najładniejsze, w fachowym żargonie znaczy, że jego stan nie będzie się pogarszał.

Brakuje mi w tym jednak wciąż WIZJI. Czym Nikolaskirche ma być? Tylko (a może aż) pomnikiem wojny? Bezsensu niszczenia? Szkoda by było. A tak bywa postrzegany przez głogowską młodzież, z którą mam zaszczyt pracować. Przede wszystkim dostrzegają jednak jego fatalny stan. A warto być może niektórym uświadamiać, że mury fary pamiętają czas miły wielu osobom, gdy „kamienie Głogowa mówiły w języku polskim”. Potem przyszły czasy Czechów, Austriaków, Prusaków i Niemców. Zmieniały się koleje fary, zmieniali się jej użytkownicy, wystrój, znaczenie.

Dziś nadeszły czasy nowe, czy się to komuś podoba, czy nie. Oby spełniła się wizja wspominana choćby w pięknym filmie "Lisbon Story" - "Europa ohne Grenzen - stary kontynent, który już nigdy nie ma posmakować wojny..." Czy się to komu podoba, czy nie, realizujemy pewien sen, marzenie. Od nas – tutaj i dzisiaj - zależy, na ile będzie on snem możliwym do realizacji. Jeden uczynek mądry i dobry jest w stanie zmienić koleje świata.

Stwórzmy w kościele św. Mikołaja miejsce spotkań. Ponad granicą na Odrze i Nysie Łużyckiej. To miejsce jest do tego stworzone. Miejsce, w którym będą gościć wystawy z najwyższych półek Polski i Niemiec. Miejsce, w którym możliwe będą koncerty znakomitych filharmoników Niemiec i Polski. Miejsce, w którym będziemy mogli dyskutować i godzić się pięknie. Nikolaskirche kwitnący. Nie martwy - kolejne lapidarium do kolekcji. Żywy i rozsławiający Głogów. Pamiętający i czczący Glogau.

Wyzbądźmy się przekleństwa myślenia o sobie jak o zaścianku. Prowincja to stan umysłu. Nie jesteśmy gorsi od Wrocławia. Mamy coraz więcej. Choćby znakomite środowisko artystyczne. Na naszych oczach w 70-tysięcznym Głogowie tworzy się środowisko intelektualne, akademickie. Wykorzystajmy to.

Kazimierz S. Ożóg

rozpoczęte tutaj