Zapomniana Odyseja

70 lat temu dla wielu naszych rodaków zaczął się straszny i niemal nierealny w swoim okrucieństwie czas wywózki Polaków z Kresów Wschodnich na Sybir. Z tej okazji w Miejskim Ośrodku Kultury odbyły się koncerty w wykonaniu śpiewaczki z Białorusi - Eleny Guminskaja przy akompaniamencie Krystyny Szamańskiej, która wykonała stare rosyjskie romanse, oraz piosenki z czasów II Wojny Światowej. Po koncercie odbyły się projekcje filmu "Zapomniana Odyseja" w reżyserii Jagny Wright i Anety Naszyńskiej. Wspomnienie to zorganizował głogowski oddział Związku Sybiraków a wsparło ich miasto.

Kliknij by zobaczyć galerię zdjęć! W ciągu dnia odbyły się dwa spotkanie, pierwsze dla uczniów Powiatu Głogowskiego, drugie dla wszystkich chętnych i zainteresowanych - ci chętni i zainteresowani to niestety coraz mniejsza grupa osób, która doświadczyła tych czasów. Na szczęście na pierwszym występie licznie zgromadziła się młodzież szkolna, trochę z przymusu, bo przecież były to zorganizowane grupy, jednak nawet po mimo tego koncert i film musiał wywrzeć na nich duże wrażenie i niejedna osoba musiała być przejęta losem naszych rodaków, ich "odyseją".

Ciekawe tylko ile z nich przyszłoby z własnej woli? Drugi występ był przecież dostępny dla wszystkich i nawet pomijając młodzież która już była wcześniej jest coś nie tak, że sala była raczej pusta... W filmie na początku lektor trafnie zauważa, że pierwszy dzień II wojny światowej jest datą dobrze znaną całemu światu, jednak już losy Polaków zesłanych przez Rosjan na straszną tułaczkę, które zaczęły się tuż po wybuchu wojny, są mało znane i pomijane.

Podczas wsłuchiwania się w przepiękne pieśni zastanawiałem się, patrząc na zebranych świadków tamtych wydarzeń, i próbowałem uświadomić sobie jak to jest nie mieć nic jeść, zostać wygnanym z własnego domu, marznąc i dosłownie zamarzając podczas ciężkiej pracy, ostatecznie tracić wokół siebie swoich bliskich, swoje rodziny, swoich przyjaciół, rodaków - w dobie przesytu, globalnego nadmiaru i konsumpcyjnego przepychu nie jestem wstanie nawet odrobinę ich zrozumieć! Tak patrząc na tych ludzi, na ich emocje, na to jak na twarzach pojawiały się uczucia tamtych lat, myślałem też o tych wszystkich, którzy sobie podarowali ten wieczór, nie brali nawet pod uwagę przyjścia i zastanowienia się na tą rocznica, siedzących sobie wygodnie w swoich domach, zasypanych ulotkami supermarketów wypełnionych po brzegi wszystkim tym o czym Sybiracy kiedyś przestali nawet marzyć...

Nikogo nie oskarżam, oskarża sala, która nie zapełniła się ludźmi, którzy powinni zastanowić się nad obecnymi czasami, nad tym co mają, co mogliby stracić i nad tym, że gdzieś tam na świecie toczą się nadal tak straszne historie głodu i wojen, prześladowań i ciemiężeń.

Mamy możliwość usłyszeć o tych problemach od naocznych świadków, nie z mediów, nie od polityków czy historyków, ale od osób z krwi i kości, którzy cierpieli i doświadczali tego wszystkiego osobiście... z roku na rok jest ich coraz mniej, kiedy ich zabraknie kto w kolejną rocznicę, z własnej woli, pozostanie na sali widowiskowej Miejskiego Ośrodka Kultury w Głogowie?

Marcin Kopij

Tag: sybir rocznica sybiracy kresy koncert historia głogów