Zielona Góra w łączności z Jasną Górą

„Jest jedna Matka, która wszystkie serca splata. Najlepsza z Matek, a szczęśliwy, kto Ją zna”, Uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej przenosi nasze serca i myśli na Jasną Górę. Tam też osobiście udał się Pasterz diecezji ks. bp Stefan Regmunt, aby uczcić Imieniny Niebieskiej Matki. Poprzedniego dnia, 25 sierpnia, w środę nasz Biskup Ordynariusz uczestniczył w zebraniu biskupów diecezjalnych Kościoła Katolickiego.
Biskupi pochylili się nad znaczącymi wydarzeniami Kościoła w naszej Ojczyźnie: 30. rocznicą podpisania umów sierpniowych, sytuacją związaną z krzyżem ustawionym przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie, 20. rocznicą powrotu katechezy do szkół, a także tegorocznymi powodzianami. Dziś natomiast w Uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej po raz kolejny 50 tys. rzesza Polaków zawierzyła Maryi nasze jutro odnawiając śluby Narodu polskiego. Eucharystii przewodniczył Prymas Polski ks. arcbp Józef Kowalczyk. We wstępie do Mszy św. modlił się: „Prosimy Boga, aby darem mądrości darzył tych, którzy mają udział we władzy w Ojczyźnie naszej, i aby troszczyli się o dobro wspólne wszystkich, o poszanowanie godności każdego człowieka, o poszanowanie świętości krzyża Chrystusowego, tak, jak nas o to prosił Jan Paweł II w czasie swojej pielgrzymki do Ojczyzny”. Homilię wygłosił Metropolita Gdański ks. arcbp Sławoj Leszek Głódź. Mówił m.in. „Jasna Góra, tu zawsze byliśmy wolni. Przed oblicze Czarnej Madonny, przynosiliśmy nasze sprawy: te w wymiarze Kościoła, Państwa, Narodu. To stąd rozlegał się głos Pasterzy Kościoła w Polsce. Także w godzinie zagrożeń dla życia Narodu, jego wolności i chrześcijańskiej tożsamości”.
Pieszych pielgrzymów pozdrowił: „Wy wszyscy spod znaku Polski pielgrzymującej. To pielgrzymowanie ku Matce to wasze credo, wasza Wiara, rozłożona na etapy marszu, wypowiadane wobec własnego serca, sumienia, spotykanych w drodze, wobec ojczyzny”. „Polska pielgrzymująca – mówił dalej - Są tacy, którzy chcieliby o niej zapomnieć, nie zauważyć jej, przemilczeć. Ale są przecież i tacy, dla których spotkanie wędrujących drogami ojczyzny pątników staje się duchowym przeżyciem, znakiem wspólnoty, refleksji, może dotyczącej tego najważniejszego pytania: o sens naszego wędrowania – wędrowania przez życie, o sens naszej drogi życiowej...” Nawiązując zaś do czasów PRL-owskich kontynuował: „I nie kłaniał się Kościół polski okolicznościom, i nie uprawiał strategii przetrwania za wszelką cenę” – Kaznodzieja przywołał epizod z życia Kościoła polskiego, kiedy to do przymusowej służby w Ludowym Wojsku Polskim wcielano kleryków polskich seminariów. Ta służba miała za zadanie odciągnąć młodych kleryków od Boga, zgasić ich powołanie. Podkreślił, że wśród polskich biskupów jest wielu takich, którzy przez służbę żołnierską przeszli, łącznie z nim samym i z naszym biskupem Ordynariuszem. Przywołał postać Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, który również taką ciężką służbę wojskową odbył. „Już ponad dwadzieścia lat Kościół w Polsce towarzyszy Narodowi żyjącemu w politycznej wolności” - powiedział ks. arcybiskup. Przypomniał, że obecna konstytucja gwarantuje Kościołowi należne prawa, jest konkordat ze Stolicą Apostolską, religia wróciła do szkół, kapelani do szpitali i domów opieki, odnowiony został Ordynariat Polowy WP. „To tylko niektóre elementy ‘normalności’. Osiągnięte zostały z wielkim trudem, po przebyciu długiej drogi” – podkreślił abp Głódź.
„Taką drogą idzie Kościół, niosąc w nasze czasy – naznaczone znamieniem praktycznego zeświecczenia – swoje zbawcze przesłanie. Niesie je drogami świata, który uświęca, przemienia, reaguje na jego potrzeby, a także ocenia – miarą sumienia, duchowego rozeznania i moralnych zasad” – powiedział ks. arcybiskup. Kaznodzieja nawiązał także do tragedii pod Smoleńskiej. „Ileż polskich serc jest wciąż nią poruszonych! Ile wciąż ta tragedia niesie pytań, wątpliwości – znacie je dobrze. Wielu z was było uczestnikami tamtych dni bólu i żałoby. Stało pośród olbrzymiej rzeszy Polaków, aby oddać hołd Lechowi Kaczyńskiemu, Prezydentowi Najjaśniejszej Rzeczypospolitej i Jego żonie, Marii (oklaski). Odprowadzało na drogę wieczności tych, co zginęli w narodowej pielgrzymce do Katynia, wyrosłej z obowiązku pamięci o ofiarach Kainowej zbrodni. Objawiła się wtedy, w dniach żałoby, wielka godność i jedność. W wielu sercach obudziło się przekonanie, że ta tragedia stanie się swoistym dzwonem na trwogę. Wiele odmieni w polskim życiu publicznym, że usunie z niego język agresji, potwarzy, kalumnii… A do dziś nie padło słowo ‘przepraszam’ wobec tragicznie zmarłego Prezydenta (oklaski), z którego szydzono i kpiono, upokarzano i pogardzano. Czy dlatego, że kochał Polskę, chciał, aby zajęła miejsce godne wśród narodów Europy, pozostała wierna swojej chrześcijańskiej tożsamości?” - „A może jeszcze nie wszystko stracone? Prośmy Maryję, przewodniczkę ludzkich dróg, niech skruszy chłód wielu serc, wciąż nieprzyjaznych, niechętnych, wciąż na swoisty sposób zazdrosnych o ludzką pamięć i szacunek wyrażany osobie tragicznie zmarłego Prezydenta” (oklaski) – mówił abp Głodź. W homilii abp Sławoj Leszek Głódź poruszył też sprawę krzyża pod Pałacem Prezydenckim. Przywołał wczorajsze oświadczenie Episkopatu w sprawie krzyża, „w trosce o cześć Krzyża, jego godność, jego świętość zagrożoną ze strony tzw. obrońców tolerancji”. „Jest w tym apelu mowa o potrzebie wzniesienia pomnika ofiar smoleńskiej tragedii, godnego ich ofiary, i godnego służby Polsce” (oklaski) – powiedział ks. arcybiskup. „I nie należy przecież Pasterzy Kościoła czynić odpowiedzialnymi za wyjście z tej sytuacji. I nie wolno biskupów brać za parawan, a krzyża traktować jako zakładnika (oklaski). Trzeba słuchać głosu Narodu, serca Narodu, i sumienia Narodu! I słowa te adresowane są do konkretnych ludzi i ugrupowań politycznych, bo w ich ręku leży klucz do właściwego rozwiązania i podjęcia decyzji, na którą czekają obywatele Ojczyzny (oklaski). Decyzji, której źródłem winien być obowiązek pamięci o tych, którzy wyprzedzili nas na drodze do wieczności. Decyzji, której źródłem winna być Polska jutra (oklaski). I niech wie, i niech pamięta, jakich Synów i Córki miała, jaką tragedię Polska przeżyła wiosną 2010 roku, i jaką przeżywa po dziś dzień” (oklaski) – apelował metropolita gdański. Swoją homilię abp Głódź zakończył wezwaniem: „Matko Boża z Wieczernika. W Duchu świętym rozmodlona, Spraw, niech w Polsce zło zanika I przemiana się dokona.
Niech przemiana się dokona!” Dzisiejsza Uroczystość na Jasnej Górze zakończyła wakacyjne przychodzenie do Matki, w sumie od 22 maja br., czyli od początku sezonu pieszego pielgrzymowania, w 243 pieszych pielgrzymkach dotarły na Jasną Górę 136 tys. 294 osoby, w tym 27. Piesza Pielgrzymka Rolników Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej pod przewodnictwem ks. Grzegorza Sopniewskiego z Otynia. Dotarła12 lipca, utrudzona ogromnym skwarem i razem ze swoim Pasterzem modliła się przed obliczem Jasnogórskiej Pani i Królowej. W tym roku na pątniczy szlak wyruszyło 250 osób, w większości młodzież wywodząca się z rodzin rolniczych. Wędrowali 11 dni, każdego dnia pokonując ok. 30 km. Hasło stanowiły słowa: „Bądźmy świadkami miłości”. A niemal przed dwoma tygodniami – 12 sierpnia – przybyła 28. Piesza Pielgrzymka Diec. Zielonogórsko-Gorzowskiej w liczbie prawie 1500 pątników w 21 grupach. Wyruszyli promieniście: z Głogowa (który pielgrzymuje najdłużej, bo już od 30 lat) oraz Gorzów i Zielonej Góry (28 lat). Trasa liczyła od 300 do 450 km, najkrótszą pokonano w 10 dni, a najdłuższą w 15. Nad całością czuwał ks. Andrzej Tomys z Gorzowa, a wspierali go ks. Leszek Okpisz z Głogowa i ks. Krzysztof Kocz z Zielonej Góry. W pielgrzymce uczestniczyło także 39 kapłanów, 20 kleryków, diakon i 7 sióstr zakonnych. Pielgrzymów ze szczytu Jasnej Góry witał bp diecezji Stefan Regmunt, złożył za nich ofiarę Mszy św. dzieląc się Słowem i Ciałem Chrystusa. I jak co roku w pielgrzymce wędrowali nauczyciele, przeżywając Nauczycielskie ‘Warsztaty w Drodze’. Pielgrzymowało 60 wychowawców z różnych stron Polski. W lipcu dotarli także pielgrzymi rowerowi z Rzepina pod przewodnictwem ks. Stanisława Wencla. W ciągu siedmiu dni - pokonali 450 km jadąc na Jasną Górę. Przyjeżdżają od pięciu lat. W tym roku było 63 osoby z duszpasterzem i współpracownikami: 2 diakonami i klerykiem. Dotarli do Matki Bożej 12 lipca i po wysłuchaniu przesłania skierowanego do nich także przez pasterza diecezji wrócili do domu, umocnieni i pokrzepieni. A teraz już wszyscy pielgrzymi lubusko-jasnogórscy przygotowują się do nowego roku szkolnego. Niech spojrzenie Matki dodaje im mocy, sił i radości na każdy dzień.

Kuria Biskupia