1.Najświętszy Sakrament jest darem dokonanym jedynie z miłości. Nie
dla czego innego ustanowił Najświętszy Sakrament, jak tylko po to, aby
był On znakiem Jego niezrównanej miłości; aby nas nauczył, że miłość, jaką
pała ku nam, jest nieskończona (CD, s. 230).
2.Pan Jezus w Najświętszym Sakramencie zasługuje na cześć najwyższą,
najgłębszą i na uwielbienie największe, jest bowiem Stworzycielem , Panem
i Zbawcą naszym, a umiłował nas miłością najtkliwszą i nieskończoną (CD,
s. 253).
3. Jak więc mamy czcić i uwielbiać Najśw. Sakrament? Powinniśmy przychodzić
do Niego często i rozmawiać z Nim na modlitwie. Nieraz, gdy nasze serce
pozostaje zimne wobec Pana Jezusa utajonego w Najśw. Sakr., prośmy naszego
Anioła Stróża, naszych świętych patronów, a zwłaszcza Matkę Bożą, aby uczcili
Go za na nas i uwielbili (CD, s. 253-254).
4. Nie dosyć było Sercu Jezusowemu, iż poświęcił za nas życie. On
pobudzony nadmiarem miłości - dał nam dar największy, przewyższający wszystkie
dary, jakich kiedykolwiek nam udzielił, darowując nam na pokarm Samego
Siebie. W tym Sakramencie Zbawiciel czyni ostatni wysiłek swojego Serca
(CD, s. 228).
5. O Jezu mój, któż to Ci powiedział, abyś Siebie całkowicie dał nam
na pokarm? Czy po tym darze pozostało Ci jeszcze coś do darowania nam,
aby nas zobowiązać do kochania Ciebie? O Panie, udziel nam światła, abyśmy
poznali nadmiar Twojej dobroci w tym, iż stałeś się naszym pokarmem, aby
się połączyć z nami, biednymi grzesznikami (CD, s. 229).
6. Szczęśliwe są ludzkie serca, które kochają Pana Jezusa miłością
tkliwą i gorącą i nią ożywieni przyjmują Go w Komunii Świętej. O, z jaką
radością i pragnieniem wstępuje Pan Jezus do serca, które Go miłuje (CD,
s. 175).
7. Kocham Cię, Boże, Dobroci nieskończona, miłuję Cię, Miłości niepojęta.
Panie, przychodź do mojej duszy często, rozpal mnie Twoją miłością, abym
o wszystkim zapomniał, co jest na świecie, a myślał jedynie o Tobie i kochał
Cię z całego serca (CD, s. 230).
8.Otóż, ilekroć Pan Jezus wchodzi do jakiejś duszy, tylekroć przynosi
ze Sobą niezmierne skarby swoich łask. Razem z Panem Jezusem przychodzą
do nas wszystkie dobra. Najśw. Sakrament ma zatem najwyższą moc uświęcającą
dla dusz naszych (CD, s. 233)
9. Komunia Święta zapala w nas miłość Bożą do tego stopnia, iż zapominamy
o ziemi, o wszelkim stworzeniu, i łakniemy jedynie świętej miłości. Nic
nas tak nie rozpłomienia miłością ku Panu Bogu, jak Komunia święta (CD,
s. 233).
10. Bóg jest Miłością i ogniem miłości, a do tego "ogniem trawiącym"
(Pwt 4,24). Słowo Przedwieczne właśnie po to zstąpiło na ziemię, aby zapalić
ten ogień miłości. Pan Jezus mówi wyraźnie "Przyszedłem rzucić ogień na
ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął" (Łk 12,49). Jakież
dziwne płomienie świętej miłości wybuchają z dusz, które z upragnieniem
przystępują do tego Sakramentu Eucharystii (CD, s. 233).
11. Przez Komunię świętą, która nazywa się "Chlebem niebieskim", dusza
ubogaca się w łaskę i zapewnia sobie żywot wieczny. Ciało Pańskie jest
lekarstwem oczyszczającym nas od zmazy grzechów powszednich i chroni nas
przed popadaniem w grzechy śmiertelne (CD, s. 251).
12. Ponieważ jest moim Umiłowanym, ja Go znajdę zaraz - nie potrzebuję
Go szukać jak Maria Magdalena - w Sercu Jezusa, w Najświętszym Sakramencie,
w Komunii duchowej (ZŻW, 26X1877).
13. Bóg, człowiecze, umiłował cię od wieków i wcielił się aż po śmierć
krzyżową. Uświęca cię i utrzymuje nieustannie Opatrznością swoją, i karmi
cię i pociesza cię. swoim Najświętszym Ciałem w Sakramencie Ołtarza, i
chce cię przyjąć na wieki do swoich przybytków jako ukochane dziecko (CD,
s. 76).
14. Pan Jezus właśnie w tym celu ustanowił Najświętszy Sakrament, aby
ludzie mieli nieustannie w pamięci Jego nieskończoną miłość, którą nam
okazał, ofiarowując się na krzyżu dla naszego zbawienia (CD, s.)
15. Szczęśliwa była stajenka, szczęśliwy żłóbek i słoma, które
służyły naszemu Zbawicielowi. Ale szczęśliwsze są ludzkie serca, które
kochają Pana Jezusa miłością tkliwą i gorącą, i nią ożywione przyjmują
Go w Komunii świętej. O, z jaką radością i pragnieniem wstępuje Pan Jezus
do serca, które Go miłuje (CD, s. 175).
16.Jezus na krzyżu - Jezus w Przenajświętszym Sakramencie, Jezus w
tobie, a ty w Nim. Tyś nicość, a On - "wszystkość". Dla Jezusa wszystko,
bo Jego największe upodobanie, Jego rozkosz - być z synami ludzkimi (ZŻW,
71X1866).
17. Patrz na krzyż, patrz na wyniszczenie Jego w Przenajświętszym Sakramencie,
oto tak cię kocha, oto tak pragnie połączyć się z tobą i walczyć przeciw
wspólnemu nieprzyjacielowi (ZŻW, 81X1866).
18.Jezus w Komunii - ucieczka moja, przystań moja, schronienie
moje - Gwiazda wśród nocy. Oczy ciągle ku Niemu i w Nim. Cześć i pokłon
nieustanny Najwyższemu Dobru (ZŻ W, 6IV1869).
19. "Gdzie jest wasz skarb, tam i serce wasze będzie" (Łk 12,34). Jezus,
mój skarb. A Jezus mój w Niebie i w Przenajświętszym Sakramencie. Pan Jezus
mój - w Nim serce moje w każdej chwili, do Niego się schronię w każdej
pokusie. Jezu, daj mi, ażebym Cię miłował więcej! (ZŻW, 20 i 21 VII 1869).
20. Jezus malutki nam się narodził, bo pokorny; Jezus malutki
= pokorny: już nie może być mniejszy, chyba w Komunii świętej, bo nieskończenie
się poniżył. I mnie do tego dażyć (ZŻW, 20 VII 1873).
21. Najwyższa czynność moja - Msza święta: już większej godności na
świecie nie osiągnę, ani w niebie nawet. Najśw. Maryjo, Matko Boża, módl
się za mną, abym zawsze godnie sprawował tę straszliwą Ofiarę. Przez ofiarę
Mszy świętej stoimy wyżej naci Aniołów i nad Najśw. Pannę, a zaś potępieni
kapłani są niżej szatanów (ZŻW, 61X1875).
22. "Uczcie się oclę Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem" (por.
Mt 11,29). Siła moja, ucieczka moja w Tobie. Nad pojęcie ludzkie pragniesz
zamieszkać we mnie. Chrystus ze mną, Chrystus ze mną, wszystko potrafię
- wszystko wykonam. Dzięki i chwała Ojcu, i Synowi, i Duchowi Świętemu
na wieki, bo Jego rozkosz - być razem z synami ludzkimi (ZŻW, 8IX 1866).
23. Pan ze mną - niegodnym grzesznikiem, w moim sercu będę Go nosił
z największą czcią. Wesprzyj mnie, Panie, w życiu, abym Cię nigdy nie zapomniał!
Daj mi wytrwałość, mój umiłowany Ojcze! Ty mnie nie opuścisz (ZŻW, 25 V1869).
24. Jezu w Przenajświętszym Sakramencie - Przybytku mój - Skarbie mój
- Wieczności moja! Z Tobą wiecznie być pragnę (ZŻW, 11 IX 1866).
25. O jak dobre jest Najświętsze Serce Jezusa: niewiele mnie z powodu
tak licznych grzechów ukarało, lecz raczej wzywa mnie codziennie do Stołu
Świętego (ZŻW, 20 X1877).
26. Jezu, ukryty pokornie w Przenajświętszym Sakramencie, naucz mnie
być cichym - a to dla Ciebie, tylko dla Ciebie, bo to się Tobie podoba
(ZŻW,. 13 IX 1866).
27. Nawet pyłek z nóg zmył Pan Jezus Świętemu Piotrowi przed udzieleniem
Eucharystii i ja mam się starać być wolnym od grzechów powszednich przed
przyjęciem Najśw. Sakramentu (ZŻW, 61X1875).
28. O mój Jezu, miłosierdzia! Przed Mszą świętą należy się pierwej
oddać samemu Panu Bogu na ofiarę (ZŻW, 25 VII 1884).
29. Czynić komunię duchową często wśród dnia. A komunię rzeczywistą
- jak pozwolono. Więc nie na sobie opieram moje postanowienia, ale na pomocy
z nieba. Wielkich rzeczy dokazać można. "Wszystko mogę w Tym, który mnie
umacnia" (Flp 4,13) (ZŻW, 31 VIII 1867).
30. Codziennie po Komunii świętej odnawiaj twoje śluby zakonne i oddaj
się na służbę zupełną Panu Bogu, bez zastrzeżeń (List do J. Machały, 27X
1904).
Głogów OnLine
http://www.malach.org/staticpages/index.php/eucharystia