"KTÓ¯ JAK BÓG"
Któ¿ jako Bóg - wobec Boga wszystkie rzeczy tego ¶wiata s± marno¶ci±,
s± niczym, s± niegodne mego serca. Wszystkie skarby i honory tego ¶wiata
nie nasyc± mojego serca, tylko Bóg sam jedynie mo¿e je zape³niæ i zadowoliæ
na wieki (PW, O skupieniu ducha, s. 33; AZSSMA),
Nie uczyniê ¿adnego kroku bez celu. Moim przeznaczeniem i celem - kochaæ,
czciæ i s³u¿yæ Panu Bogu, bo na to mnie z nico¶ci wyprowadzi³ (Z¯W, 28
VIII 1867).
Wszystko czyniæ bêdê w oczach Pana i na Jego chwa³ê. Ka¿dy mój ruch,
ka¿da my¶l moja bêdzie mia³a przyczynê w Bogu (Z¯W, 26II1869 i 6 III 1869).
Muszê rozum mój przekonaæ i w pamiêæ sobie g³êboko wbiæ, i¿ mam Boga
chwaliæ, czciæ i Jemu s³u¿yæ (Z¯W, 21 VII 1874).
Dla mnie wszystko jedno, byle Bóg by³ pochwalony. Czas wszelki po¶wiêcê
Panu Bogu i obojêtny jestem na pos³ugê, jak±kolwiek i gdziekolwiek jej
za¿±da (Z¯W, 22 VII 1874).
Bêdê siê badaæ, jaki zwi±zek ma najmniejszy mój czyn z koñcem i pocz±tkiem
moim, celem moim - Bogiem. Wszystko do jednego celu - harmonia. Wszystko
w Bogu i dla Boga (Z¯W, 12IX 1866).
Wszystko ku wiêkszej chwale Boga. Lekcewa¿ê i mam w pogardzie: ca³±
chwa³ê ¶wiata, wszystkie s³odycze i wszystkie ozdoby i wszelkie bogactwa
tego czasu. Bóg jest dla mnie wszystkim. On mi w pe³ni wystarcza, nieskoñczenie
Wielki, Niezmierzony. Niczym dla mnie jest jakiekolwiek zadanie. Daj mi,
Panie, ³askê wykonania tego zadania (Z¯W,I IX 1867).
Nic na darmo: ka¿dy ruch, ka¿de s³owo, najmniejszy czyn dla mego Pana
i Ojca - dla mego Boga. Ja w Nim, przez Niego (Z¯W,II VI869).
Wszystko dla Ciebie, Jezu, uczyniê z rado¶ci± i uwielbieniem. Obym
siê Tobie samemu spodoba³. Coraz bardziej i bardziej. Panie, có¿ chcesz,
abym uczyni³? (Z¯W, 21 V 1869).
Bóg dla mnie wszystkim! Ja - najgorszy ze wszystkich. W Bogu moja rozkosz!
(Z¯W, 15 1X 1869).
Bogu jedynie mamy s³u¿yæ. Jego Wolê mieæ jedynie we wszystkim na wzglêdzie
(Z¯W, 27 VII 1878).
Piêkny Bo¿y ¶wiecie, wo³aj na mnie, bym chwali³ wspólnego nam Pana
i Stworzyciela. Wszystko marno¶æ, prócz chwalenia Boga. Tu zaszczyt, tu
szczê¶cie, tu po¿ytek istotny, tu rado¶æ i rozkosz rzeczywista - tu zbawienie
(Z¯W, 11 X 1869).
Nie dziêkowa³em, ¿e mnie Pan Bóg stworzy³. Niewdziêcznym okaza³em siê.
O, jakie¿ szczê¶cie na to byæ na ¶wiecie, aby tak wielkiego, ¶wiêtego,
dobrego Pana znaæ, czciæ i siebie przez to zbawiæ! (Z¯W, 11 X1880).
Dla Niego ¿yjmy. Dla Niego siê po¶wiêcajmy, bo On nasz Stwórca i Zbawiciel
- b±d¼my doskona³ymi, jak On jest doskona³ym (PiP 2/1899/ nr 8, s. 58).
O, jakie¿ to szczê¶cie zawita do duszy cz³owieka, gdy w skupieniu znajdzie
Boga, a w Nim wszystko, co tylko mo¿e byæ prawdziwie dobrego (PW, O skupieniu
ducha, s. 77; AZSSMA).
"Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Bo¿y, s± synami Bo¿ymi"
(Rz 8,14). Zawsze bêdê mia³ oczy skierowane na Jezusa: tam moje bogactwo,
moja rozkosz, moja droga, moja m±dro¶æ, mój drogowskaz: wszystko znajdê
w Jezusie (Z¯W, 13 VII 1869).
"Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan, który jest, który by³ i który przychodzi,
Wszechmog±cy" (Ap 1,8), to jest: "Jam jest ¼ród³o wszelkiego dobra i szczê¶cia
prawdziwego, Ja jestem wszystkim dla was, wy¶cie dzie³em Moich r±k i dla
Mnie jeste¶cie stworzeni, aby¶cie Mnie poznali, Mnie mi³owali i Mnie s³u¿yli,
tym sposobem zbawili, u¶wiêcili siebie w tym ¿yciu i na wieki" (CD, s.
39).
G³ównym zadaniem naszym jest s³u¿yæ Bogu w tych warunkach, w jakich
nas postawi³... i tam, gdzie nas umie¶ci i tak d³ugo, jak siê Jemu podoba.
On jest najwiêkszym skarbem naszym i naszym dobrem jedynym, godnym wszelkiej
mi³o¶ci i On jest dla nas wszystkim. Gdy Jego posiadamy, ju¿ wszystko posiadamy
(CD, s. 9).
Szczê¶liwy jest ten cz³owiek, który szuka przede wszystkim Boga, wyrzekaj±c
siê wszelkich doczesnych uciech i dóbr z mi³o¶ci do Niego. To on znajdzie
per³ê Jego czystej mi³o¶ci i klejnot przewy¿szaj±cy wszystkie skarby tej
ziemi. U niego Bóg jest wszystkim, bo on wy¿ej Go ceni, ani¿eli wszystkie
maj±tki, zaszczyty, umiejêtno¶ci, chwa³y, nadzieje i jakiekolwiek dary.
On szuka jedynie Boga i niczego wiêcej, albowiem Bóg jedynie jest nieskoñczon±
piêkno¶ci±, najwy¿szym dobrem, nieskoñczonym przedmiotem mi³o¶ci, jednym
s³owem - dobrem wszelkim i jedynym (ÆD, s. 40).
On jest Panem i Ojcem waszym najdobrotliwszym. On jest najwy¿szym i
najdoskonalszym Dobrem, On ¼ród³em wszelkiego szczê¶cia, On jest ostatecznym
celem, On wszystkim dla nas. Gdy tedy mi³o¶æ Jego sobie zjednacie, znajdziecie
w Nim wszystko. On was nie tylko nasyci i zadowoli na tej ziemi, ale nadto
bêdzie dla was "zap³at± zbytnio wielk±" na wieki w niebie (CD, s. 190).
Cokolwiek czyniê, przez Niego i z Nim czyniê. Ju¿ nie ja, ale Chrystus
(por. Ga 2,20) czyni dobro, które ja czyniê. Nie ja siê modlê, lecz Chrystus:
"Ojcze nasz, który¶ jest w niebie". Jezus ro¶nie we mnie z latami: za ka¿dym
dobrym uczynkiem Jezus ro¶nie we mnie. Wszystkimi si³ami bêdê siê staraæ,
aby przybytek Jezusa mojego utrzymaæ w najwiêkszej czysto¶ci i przyozdobiæ
go cnotami i umartwieniem (Z¯W, 22 VII 1873).
W tych rzeczach, które s± Ojca Niebieskiego, który jest najwy¿szym
Dobrem, muszê byæ - ca³kowity, bez podzia³u, zupe³nie oddany, choæbym mia³
siê naraziæ przez to ca³emu ¶wiatu; choæby mnie za to najwiêksze przykro¶ci
spotkaæ mia³y - ca³kowity z dusz± i cia³em; wszystkie usi³owania ku temu
celowi skierujê (Z¯W, 26 VII 1874).
Chrystus dla mnie wszystko! Niech wyjdzie ze mnie "ja", bo Chrystus
chce tam mieszkaæ (Z¯W, 31 VIII 1866).
Jezu na krzy¿u, Ty¶ Nauczycielem moim, Wodzem moim, Si³± moj±, Gwiazd±
moj± w¶ród ba³wanów ¿ycia mego! Ty¶ wszystkim, przeto dziêki Ci i chwa³a
na wieki (Z¯W, l IX 1866).
Wszelki czyn, ka¿de s³ówko i my¶l niech siê odnosz± do Ciebie, Jezu!
(Z¯W, 141X1866).
Zdrowym czy chory - obojêtnym chcê byæ -s³awa czy upokorzenie. Ja -
ze wzglêdu na Boga, i wszystkie stworzenia - ze wzglêdu na mnie: wykorzystam
je tylko ze wzglêdu na Boga (Z¯W, 29 VIII 1867).
Jezu mój Ukrzy¿owany, b±d¼ mi ci±gle, wiecznie w my¶li, w sercu, w
oczach i w mowie, bo Ty¶ wszystko moje - Pocz±tek i Koniec - Bóg, Ojciec,
Matka, Brat, Przyjaciel, Dobrodziej! (Z¯W, 5 K1866).
Pan Jezus mój... W Nim serce moje w ka¿dej chwili... Do Niego siê schroniê
w ka¿dej pokusie. Jezu, daj, a¿ebym Ciê mi³owa³ wiêcej! (Z¯W, 21 VII 1869).
"A opu¶ciwszy wszystko, szli za Jezusem" (por. £k 5,11).
Jezus bêdzie sam± moj± rozkosz±. Pragnienie i nadzieja moja - Jezus. On
sam moj± czci±, moj± chwa³±. W Nim zawsze bêdê mieszka³. W Jezusie bêdê
mówi³. W Jezusie bêdê my¶la³. W Jezusie bêdê wszystko czyni³ (Z¯W, 19 VI1869).
Bóg ponad wszystko - ponad interesy zgromadzenia, ojczyzny, rodziny
i w³asne. Prosiæ, aby te s³owa i postanowienia cia³o w czynach przybra³y
(Z¯W, l X 1891).
Kiedy¿, Panie, Ciê ogl±daæ bêdê! Cieszê siê, ¿e¶ wielki, wszechmocny
i nieskoñczenie dobry i ¿e¶ niewymownie szczê¶liwy. Niech mi wystarczy
Twoja szczê¶liwo¶æ (Z¯W, 20 III \ 1887).
Kto siê modliæ umie, ten te¿ potrafi ¿yæ pobo¿nie i ¶wi±tobliwie (OWK,
s. 427).
Dusza skupiona, to dusza nieustannie rozmy¶laj±ca i modl±ca siê. Ci±gle
prosi i ci±gle otrzymuje, bo prosi tak, jak nale¿y - prosi, aby byæ wys³uchan±:
z uwag±, z uszanowaniem, z ufno¶ci± i z mi³o¶ci±. Bez skupienia nie ma
dobrej modlitwy, a gdzie nie ma dobrej modlitwy, tam nie ma zwyciêstwa
pokus, utrzymania siê przy ³asce Bo¿ej, a tym mniej - postêpu w cnocie
(PW, O skupieniu, s. 34,35).
Kto wiêcej skupiony, z³±czony z Jezusem - ten sprawiedliwszy, ten ma
wiêksz± ³askê u Pana, ten wiêcej zrobi dla Boga, przez tego bêdzie wiêksza
chwa³a Bogu na ziemi i w niebie. O tê pamiêæ na Boga, o to skupienie, o
to po³±czenie z Jezusem staraæ siê. (Z¯W, 31 VIII 1871).
Ostatnia Aktualizacja 13 sierpnia 2005; 3,846 Ods³on 
|
W historii ka¿dego narodu s± momenty wznios³e, chwalebne, napawaj±ce dum±, do których jednostki i przedstawiciele tego narodu chêtnie wracaj±. Ale ka¿dy naród ma równie¿ takie chwile czy zdarzenia, które najchêtniej wymaza³by z historii, o których chcia³oby siê zapomnieæ z ró¿nych powodów. I tak chêtnie wracamy do wspania³ych zwyciêstw spod Grunwaldu, Wiednia, Chocimia czy Radzymina. Chcieliby¶my natomiast zapomnieæ o M±twach, ¯ó³tych Wodach, kampanii wrze¶niowej 1939 roku, o kapitulacji Powstania Warszawskiego z 1944 roku...
Oaza - Ocalenie