Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Głogowie
ul. Piotra Skargi 5, 67-200 Głogów
tel.076 726 4444, 076 835 35 66, 076 835 35 82
www.pwsz.glogow.pl
kontakt@pwsz.glogow.pl

Kierunki i specjalności

Instytut Humanistyczny

Kulturoznawstwo

Studia zawodowe na tym kierunku trwają trzy lata (6 semestrów) w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym. W toku studiów student może wybrać jedną z dwóch specjalności: „animacja kultury” i „turystyka kulturowa”. Wyboru specjalności student dokonuje po czwartym semestrze studiów.

Oprócz realizowania przedmiotów przewidzianych programem studiów, studenci odbywają obowiązkowe praktyki: międzysemestralne i śródroczne/warsztaty, przygotowujące ich do zawodu i rozszerzające w wymiarze praktycznym zdobytą wiedzę teoretyczną.

Studia kulturoznawcze kształcą umiejętność analizy procesów i zjawisk kulturowych, dają szerokie pojęcie na temat aktualnych zjawisk kulturowych, umiejętność ich interpretacji, a także partycypacji w kulturze, zarówno w roli analityka, jak i animatora. Wykształcenie postawy, kierującej ku aktywnemu uczestnictwu w kulturze, zarówno jako jej animator, jak i uczestnik, jest nadrzędnym celem studiów kulturoznawczych w PWSZ w Głogowie.

Absolwenci kulturoznawstwa przygotowani są do pracy w zakresie upowszechniania kultury i edukacji kulturalnej oraz animacji turystyki. Mogą podjąć pracę w państwowych instytucjach upowszechniania kultury (takich jak: muzea, teatry, galerie sztuki, domy kultury, ośrodki kultury), podejmować własne inicjatywy kulturalne (organizacja wystaw, festiwali, koncertów), jak również tworzyć i zarządzać niepublicznymi instytucjami i organizacjami kulturalnymi (takimi jak: prywatne galerie, fundacje, stowarzyszenia). Poszerzona oferta dotyczy specjalności turystyka kulturowa, której absolwenci mogą podjąć pracę w biurach podróży, agencjach turystycznych oraz instytucjach zajmujących się promocją i obsługą ruchu turystycznego. Dodatkowym atutem zawodowym jest także posiadanie uprawnień przewodnika regionalnego.

Absolwent studiów zawodowych na kierunku kulturoznawstwo reprezentuje wysoki poziom wykształcenia ogólnohumanistycznego, dającego mu dobrą orientację we wszystkich dziedzinach kultury. W szczególności, posiada dobre przygotowanie z zakresu szerokiej wiedzy na temat historii i teorii kultury; jest dobrze zaznajomiony z kulturą i sztuką współczesną, posiada umiejętność analizy aktualnych zjawisk kulturowych oraz dobrą orientację na tzw. rynku sztuki. Podczas trzyletnich studiów zawodowych zdobywa wiedzę niezbędną do rozumienia i interpretowania najważniejszych zjawisk zachodzących w kulturze współczesnej. Posiada również warsztat pisarski, pozwalający mu samodzielnie interpretować i analizować zjawiska ze świata kultury i sztuki. Dwuletni kurs języka obcego (angielskiego lub niemieckiego, do wyboru) pozwala mu posługiwać się tym językiem w sposób biegły w mowie i piśmie.

Specyfikę studiów na kierunku kulturoznawstwo wyznaczają wykłady i seminaria monograficzne rozszerzające zainteresowania studenta, zajęcia konwersatoryjne pogłębiające umiejętności analityczne i twórcze myślenie oraz warsztatowe, rozwijające umiejętności praktyczne, przygotowujące do samodzielnej pracy zawodowej. Ponadto, specyfikę studiów wyznacza poszerzony program z zakresu sztuk plastycznych (zajęć teoretycznych i warsztatów), co jest wynikiem zintegrowania i współpracy w ramach Instytutu Humanistycznego PWSZ w Głogowie, który w swojej ofercie edukacyjnej posiada kierunek edukacji artystycznej i planuje uruchomienie innych specjalności w obszarze sztuk wizualnych.

Specjalność: animacja kultury

Absolwent studiów na kierunku kulturoznawstwo ze specjalnością animacja kultury posiada poszerzoną wiedzę na temat kultury i sztuki współczesnej, praktyczne umiejętności w jednej z wybranych dziedzin sztuki i kultury, np. teatru, fotografii, praktyczne umiejętności w zakresie aktywności artystycznej, a także umiejętność pracy z dziećmi i osobami dorosłymi w zakresie edukacji artystycznej. Absolwent otrzymuje tytuł licencjata kulturoznawstwa ze specjalnością animacja kultury.

Specjalność: turystyka kulturowa

Absolwent  studiów na kierunku kulturoznawstwo ze specjalnością turystyka kulturowa posiada szeroką wiedzę na temat kultury współczesnej, współczesnej teorii turystyki i krajoznawstwa oraz praktyczne umiejętności dotyczące animowania postawy turystycznej. Dodatkowo posiada wiedzę na temat historii i kultury rejonu Dolnego Śląska. Poszerzona oferta pracy dla absolwenta tej specjalności obejmuje instytucje animujące i promujące turystykę, biura podróży, czy agencje turystycznych. Absolwent otrzymuje tytuł licencjata kulturoznawstwa ze specjalnością  turystyka kulturowa.

Ogólne wykształcenie humanistyczne, mieszczące się w ramach standardów nauczania przyjętych dla studiów magisterskich na kierunku kulturoznawstwo, pozwala absolwentowi studiów zawodowych na kierunku kulturoznawstwo w PWSZ w Głogowie kontynuować naukę na studiach magisterskich w wybranej przez siebie uczelni, posiadającej w swojej ofercie edukacyjnej kulturoznawcze studia uzupełniające.

Pedagogika
Studia zawodowe na tym kierunku trwają trzy lata (6 semestrów).

Specjalność: pedagogika osób niedostosowanych społecznie

Absolwent tej specjalności, obok wiedzy i umiejętności, będzie wyposażony w kompetencje w zakresie pracy z osobami niedostosowanymi społecznie oraz profilaktycznej z młodzieżą i osobami dorosłymi w szeroko rozumianym środowisku społecznym. W efekcie 3 – letniego kształcenia absolwent jest przygotowany do: pracy w środowisku społecznym z młodzieżą, a także z osobami starszymi, współpracy i wsparcia pedagogicznego rodziców (opiekunów), współpracy ze służbami wspierającymi rodzinę oraz instytucjami opieki i wychowania, pracy z jednostki zagrożonymi niedostosowaniem społecznym i ich rodzinami (opiekunami), projektowania i realizowania szkolnej i środowiskowej działalności profilaktycznej. Będzie przygotowany do diagnozowania wpływów środowiska, minimalizowania jego negatywnych oddziaływań oraz ich rekompensowania, a także wspomagania procesu wychowawczego i terapeutycznego.

Absolwent jest przygotowany do pracy w placówkach opiekuńczo – wychowawczych i resocjalizacyjnych oraz w instytucjach przeciwdziałających patologiom społecznym:

- placówkach pozaszkolnych (świetlice  środowiskowe i terapeutyczne, kluby środowiskowe, świetlice socjoterapeutyczne, ośrodki socjoterapii, ogniska wychowawcze)’
- placówkach opieki całkowitej (pogotowia opiekuńcze, świetlice szkolne, ośrodki szkolno – wychowawczy, ochotnicze hufce pracy),
- placówkach szkolnych (pedagog szkolny, świetlice szkolne, zespoły zajęć pozalekcyjnych),
- instytucjach wspierających (poradnie psychologiczno – pedagogiczne, ośrodki diagnostyczno – konsultacyjne, centra pomocy rodzinie, miejskich i gminnych ośrodkach pomocy społecznej),
- placówkach współpracujących z wymiarem sprawiedliwości (kuratorskie ośrodki pracy z młodzieżą, zakłady poprawcze, schroniska dla nieletnich),
- na stanowiskach związanych z wymiarem sprawiedliwości (kurator sądowy).
Przedmioty realizowane na tej specjalności mają charakter interdyscyplinarny. Szeroki profil kształcenia, łączenie przedmiotów z zakresu pedagogiki, socjologii, psychologii, prawa, itp. ma na celu przygotowanie absolwenta do przyszłej pracy z osobami niedostosowanymi społecznie i ich rodzinami, a także do pracy profilaktycznej w środowisku szkolnym i lokalnym. Studenci uzyskują wiedzę i umiejętności w zakresie:
- znajomości uwarunkowań prawidłowego rozwoju człowieka, szczególnie dzieci i młodzieży,
- diagnozowania potrzeb opiekuńczych różnych środowisk społecznych,
- znajomości metod pracy w instytucjach opiekuńczo – wychowawczych, rewalidacyjnych i resocjalizacyjnych,
- kompensacji deficytów opieki i wychowania w rodzinach dysfunkcyjnych,
- interwencji w sytuacjach kryzysowych,
- organizowania i prowadzenia działalności opiekuńczo – wychowawczej i resocjalizacyjnej wobec jednostek pozbawionych właściwej opieki,
- rozumienia problematyki trudności wychowawczych i szkolnych oraz prowadzenia korekty i kompensacji tych zaburzeń u uczniów i wychowanków,
- dokonywania diagnozy środowiska, konstruowania programów profilaktycznych, wychowawczych i ich realizacji w szkołach, placówkach pozaszkolnych oraz środowisku lokalnym,
- rozumienia powinności pedagoga oraz obowiązków wynikających z pełnienia roli opiekuna i wychowawcy dzieci i młodzieży,
- rozumienie specyfiki pracy kuratora sądowego,
- znajomości podstaw prawnych funkcjonowania systemu opieki, profilaktyki niedostosowania społecznego i resocjalizacji, a  w szczególności sytuacji prawnej podopiecznych, wychowanków.

Kompetencje praktyczne są rozwijane  w toku zajęć  metodyczno – warsztatowych oraz praktyk w instytucjach opiekuńczo – wychowawczych i resocjalizacyjnych.

Specjalność: edukacja przedszkolna

Absolwent studiów zawodowych na kierunku pedagogika ze specjalnością edukacja przedszkolna otrzymuje tytuł zawodowy licencjata. Polskie prawo zezwala na pracę w placówce przedszkolnej nauczycieli przygotowanych do pracy na poziomie licencjatu i uznaje te kwalifikacje za wystarczające. W tej sytuacji w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Głogowie kształceni będą nauczyciele na poziomie studiów pierwszego stopnia. Oczekujemy zatem, że nasi absolwenci: poznają teoretyczne podstawy zawodu pedagoga, ze szczególnym uwzględnieniem roli pedagoga przedszkola; poznają praktyczne formy realizacji zajęć z wychowankami oraz współpracy z ich rodzicami i całym środowiskiem domowym; poznają metodykę pracy w przedszkolu, ze szczególnym uwzględnieniem metodyk szczegółowych, takich jak: edukacja językowa, matematyczna, wychowania fizycznego, przyrodnicza, artystyczne i inne; poznają elementy i plan działania edukacyjnego, strategię pracy nauczyciela przedszkola oraz  podstawowe formy integracji grupowej ; w ramach cotygodniowych praktyk w ciągu trzech semestrów w wybranych placówkach przedszkolnych przejdą swoisty proces inicjacji i formacji w zawodzie nauczyciela przedszkola.

Nasi absolwenci winni bez problemu znaleźć zatrudnienie w:

- przedszkolach;
- przedszkolach alternatywnych;
- oddziałach przedszkolnych przy szkołach podstawowych;
- innych placówkach wymagających takiego przygotowania: oddziały dziecięce i specjalistyczne (np. hematologia) w szpitalach czy prewentoriach.

Jednocześnie Uczelnia proponuje im ukończenie studiów podyplomowych w zakresie prowadzenia własnej działalności gospodarczej, podstaw prawa administracyjnego i zarządzania dla osób prowadzących działalność na własny rachunek (przedszkola alternatywne) lub studia zarządzania w oświacie (przedszkola publiczne i niepubliczne). Aby powyższe założenia zostały osiągnięte studenci studiów stacjonarnych winni rekrutować się ze środowisk instruktorów harcerskich, wolontariuszy pracujących z małymi dziećmi czy osób przejawiających predyspozycje jak i zamiłowanie do pracy z małymi dziećmi. W przypadku studentów studiów niestacjonarnych przede wszystkim winny to być osoby już pracujące w przedszkolach w charakterze wolontariuszy, pomocy nauczyciela (przedszkola) lub współmałżonkowie osób prowadzących przedszkola alternatywne. Tylko osoby żywo zainteresowane praktycznym wcielaniem teoretycznych zasad i podstaw mogą nie tylko z sukcesem ukończyć studia, ale i realizować się w przyszłej pracy zawodowej.

Absolwent studiów powinien nie tylko znać teoretyczne podstawy tego zawodu, ale i kochać dzieci, z którymi będzie podczas praktyk studenckich oraz w pracy zawodowej pracował i współpracował. Jesteśmy świadomi, że miłości nie można nauczyć, ale wiemy też, że do dojrzałej miłości można w sposób zorganizowany i w przemyślanym procesie przygotować.

Jednocześnie teoretyczne podstawy zawodu nauczyciela przedszkola zdobyte podczas studiów winny być dla absolwenta bazą do kontynuowania studiów magisterskich na specjalnościach pedagogicznych.

Sytuacja demograficzna społeczeństwa w Polsce sygnalizuje odnawianie się reproduktywności społeczeństwa, co jest – jak wskazuje Główny Urząd Statystyczny – przesuniętym o ok. 5 lat „echem” wyży demograficznego z lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Niż demograficzny w latach dziewięćdziesiątych spowodował, że wiele placówek przedszkolnych, szczególnie w dużych miastach uległo likwidacji. Tym samym zmniejszyła się dość wydatnie liczba miejsc w przedszkolach. Wzrost liczby zawieranych małżeństw (w ostatnim roku ponad 290 tys., w porównaniu z ostatnimi latami z ok. 200 tys.) także może być zapowiedzią jeśli nie baby boom’u to przynajmniej wzrostu liczby urodzeń. Ta sytuacja może mieć wpływ na zainteresowanie społeczne miejscami dla dzieci w przedszkolach.

Jednocześnie na sytuację na „rynku przedszkolnym” mają działania Ministerstwa Edukacji Narodowej związane z:
wypełnieniem dyrektywy Unii Europejskiej o wzroście stopnia objęcia wychowaniem przedszkolnym populacji polskich 3-5latków (wg szacunków MEN obecnie jest to ok. 30%);
wprowadzeniem przepisów o tzw. przedszkolach alternatywnych, tj. małych grupach organizowanych w mieszkaniach w środowiskach miejskich, a przede wszystkim w środowisku wsi (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 10 stycznia 2008; DzU nr 7 poz. 38);
przygotowywany przez resort edukacji na rok 2009 moment objęcia obowiązkiem szkolnym sześciolatków z jednoczesnym przesunięciem dla pięciolatków czasu obowiązkowego przygotowania przedszkolnego.
Pamiętać też należy, że zaprzestanie kształcenia na poziomie szkoły pomaturalnej
w postaci studiów wychowawczyń przedszkoli, w korelacji z likwidowanymi placówkami przedszkolnymi, spowodowało znaczne zmniejszenie populacji nauczycielek przedszkoli. Nieliczne uczelnie w Polsce kształcą na poziomie studiów pierwszego stopnia nauczycieli przedszkoli. Na ogół specjalność ta łączona jest z nauczaniem wczesnoszkolnym, co powoduje, że spora część absolwentów podejmuje pracę w szkole zamiast w przedszkolu. Dyrektorzy wydziałów oświaty wielu miast (w tym Głogowa, Wrocławia, Krakowa i in.) sygnalizują braki kadry nauczycielskiej w tego typu placówkach. Jak informują, uzupełnienia dokonywane są nauczycielami-emerytami, ale i tu możliwości są ograniczone, a nawet zauważono symptomy wyczerpywania się potencjalnych rezerw.

Wg publikacji „Szkolnictwo wyższe 2006” na ogólną liczbę 1.941.445 studentów w Polsce wychowanie przedszkolne studiowało w uczelniach publicznych 1.675 studentów, z tego w formie studiów dziennych 1.001. Poza tym 7.822 osób studiowało różne połączenia edukacji przedszkolnej z wczesnoszkolną i innymi specjalnościami, w tym 4.229 w formie stacjonarnej, pozostali w formie niestacjonarnej (3.593). Znamiennym jest, że w uczelniach zawodowych było to zaledwie 294 osób (dane z 2005 roku) na kierunku Kształcenie wczesnoszkolne i wychowanie przedszkolne oraz 180 osób (w tym 82 niestacjonarne) na kierunku Pedagogika przedszkolna, wczesnoszkolna i terapia pedagogiczna. Kierunki te były realizowane w PWSZ w Elblągu, Gorzowie i Raciborzu.

Naturalną reakcją w tej sytuacji jest wyjście w kierunku zaspokojenia nie tylko potrzeb środowiskowych i społecznych, ale wręcz wypełnienie luki rynkowej w formie przygotowania dobrych, świetnie zorganizowanych, kształcących świadomych swej pracy nauczycieli, studiów pierwszego stopnia.

Specjalność: pedagogika opiekuńczo – wychowawcza

Absolwent specjalności pedagogika opiekuńczo-wychowawcza, obok wiedzy i umiejętności określonych w ogólnej sylwetce absolwenta kierunku pedagogika, będzie wyposażony w kompetencje w zakresie działalności wychowawczej, opiekuńczej oraz  profilaktycznej w szeroko rozumianym środowisku społecznym.
W efekcie kształcenia absolwent studiów 3-letnich jest przygotowany do pracy  z dziećmi, młodzieżą, a także z osobami dorosłymi i starszymi; współpracy i wsparcia pedagogicznego rodziców (opiekunów); współpracy ze służbami wspierającymi rodzinę oraz instytucjami opieki i wychowania; pracy z jednostkami zagrożonymi niedostosowaniem społecznym i ich rodzinami (opiekunami); projektowania i realizowania szkolnej i środowiskowej działalności profilaktycznej. Będzie przygotowany do diagnozowania wpływów środowiska, minimalizowania jego negatywnych oddziaływań oraz ich rekompensowania, a także wspomagania procesu wychowawczego i terapeutycznego.

W wyniku ukończenia specjalności: pedagogika opiekuńczo-wychowawcza przygotowany jest do pracy w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, placówkach  wspomagających rodzinę oraz w instytucjach przeciwdziałających patologiom społecznym m. in. w:
a)  placówkach pozaszkolnych (świetlica środowiskowa i terapeutyczna, klub środowiskowy, świetlica socjoterapeutyczna, ośrodki socjoterapii, ognisko   wychowawcze);
b) placówkach opieki całkowitej (pogotowie opiekuńcze, ośrodek szkolno-wychowawczy, ochotniczy hufiec pracy);
c) placówkach szkolnych (pedagog szkolny, świetlica szkolna, zespół zajęć pozalekcyjnych, internat, bursa);
d) instytucjach wspierających – poradnia psychologiczno-pedagogiczna, ośrodek diagnostyczno-konsultacyjny, centrum pomocy rodzinie, miejski i gminny ośrodek pomocy społecznej;
e) placówkach współpracujących z wymiarem sprawiedliwości (kuratorskie ośrodki pracy z młodzieżą, młodzieżowe ośrodki wychowawcze, schroniska dla nieletnich);
f) na stanowiskach związanych z wymiarem sprawiedliwości (kurator sądowy);
g) w placówkach sprawujących opiekę nad osobami  dorosłymi i starszymi (DPS, Dom Dziennego Pobytu).

Przedmioty teoretyczne oraz metodyczne, realizowane na specjalności pedagogika opiekuńczo wychowawcza mają charakter interdyscyplinarny. Szeroki profil kształcenia, łączenie   przedmiotów   z   zakresu   pedagogiki,   socjologii,   psychologii, prawa   ma   na celu przygotowanie absolwenta do przyszłej pracy z osobami wymagającymi opieki wychowawczej i wychowania opiekuńczego i ich rodzinami a także do pracy profilaktycznej w środowisku szkolnym i lokalnym. Studenci uzyskują wiedzę i umiejętności w zakresie:
a) znajomości uwarunkowań prawidłowego rozwoju człowieka, szczególnie dzieci i młodzieży;
b) diagnozowania potrzeb opiekuńczych różnych środowisk społecznych;
c) znajomości metod pracy w instytucjach opiekuńczo-wychowawczych i terapeutycznych;
d) kompensacji deficytów opieki i wychowania w rodzinach dysfunkcyjnych;
e) interwencji w sytuacjach kryzysowych;
f) organizowania i prowadzenia działalności opiekuńczo-wychowawczej i terapeutycznej wobec jednostek pozbawionych właściwej opieki;
g) rozumienia problematyki trudności wychowawczych i szkolnych oraz prowadzenia korekty i kompensacji tych zaburzeń u uczniów i wychowanków;
h) dokonywania diagnozy środowiska, konstruowania programów profilaktycznych, wychowawczych i ich realizacji w szkołach, placówkach pozaszkolnych oraz środowisku lokalnym;
i) rozumienia powinności pedagoga oraz obowiązków wynikających z pełnienia roli opiekuna i wychowawcy dzieci i młodzieży oraz dorosłych;
j)  rozumienie specyfiki pracy wymiaru sprawiedliwości;
k) znajomości podstaw prawnych funkcjonowania systemu opieki, profilaktyki niedostosowania społecznego, a w szczególności sytuacji prawnej podopiecznych i wychowanków.

Kompetencje praktyczne rozwijane będą w toku zajęć metodyczno-warsztatowych oraz praktyk w wymienionych instytucjach opiekuńczo-wychowawczych i placówkach.

Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych

Studia na tym kierunku trwają 3 lata (6 semestrów) w systemie stacjonarnym i niestacjonarnym. Kandydaci na studia winni przedstawić teczkę z pracami własnymi, posiadać przygotowanie artystyczne i teoretyczne umożliwiające przyjęcie na studia określone warunkami wstępnymi. Warunki wstępne – posiadane świadectwo maturalne, żywe zainteresowanie sztuką potwierdzone przez prace malarskie, rysunkowe, fotograficzne bądź graficzne zaprezentowane w formie teczki. Kształcenie artystyczne i rozbudzenie na czynne uprawianie twórczości plastycznej w całej jej różnorodności nie może zaciążyć nad umiejętnościami pedagogicznymi i terapeutycznymi. Znana i wykorzystywana od starożytności katarktyczna i terapeutyczna funkcja sztuki może znaleźć zupełnie nowe zastosowania w ciągle zmieniającej się koncepcji szkoły, czy innych placówek zajmujących się dotychczas edukacją przez sztukę. Kształcenie absolwentów ma przybliżyć żywą i zrozumiałą sztukę do życia codziennego.

Absolwent studiów na kierunku edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych uzyskujący tytuł licencjata jest świadomym i kreatywnym uczestnikiem współczesnej kultury, zdolnym do jej współtworzenia w obszarze edukacji i sztuki. Absolwenci będą posiadać określoną programem studiów licencjackich wiedzę i umiejętności artystyczne, pedagogiczne oraz zasób ogólnej wiedzy humanistycznej.

Kształcenie studentów ukierunkowane jest na takie rozumienie obecności sztuki w życiu człowieka, by towarzyszyła mu jako sprzymierzeniec w pokonywaniu wymogów codzienności. Zmieniające się ciągle pojęcie sztuki wymaga bardziej interaktywnych metod jej percepcji poprzez czynne uczestnictwo. Struktura aktualnie istniejących instytucji zajmujących się problematyką edukacji przez sztukę i wyrażane przez nie poglądy nie wyznaczają długodystansowej wizji absolwenta. Nowe rozumienie pojęcia edukatora sztuki nosi w sobie treści odróżniające go od nauczyciela kształcącego jedynie umiejętności artystyczne, ale także od nauczyciela preferującego działalność intelektualną, polegającą na informacjach z dziedziny historii sztuki. Przede wszystkim żywy kontakt ze sztuką budowany za pomocą warsztatów twórczych będących specyficznymi lekcjami, poznawanie jej w sposób uruchamiający wyobraźnię i intuicję poprzez percepcję wszystkimi zmysłami wymaga nauczyciela obdarzonego umiejętnościami przekraczającymi dotychczasowe wyobrażenia o takiej zawodowej aktywności.

Specjalność: edukacja i terapia przez sztukę

Absolwent tej specjalności jest edukatorem sztuki łączącym w sobie cechy twórcy, pedagoga i terapeuty. Zdobyta wiedza, doświadczenie i umiejętności artystyczno-pedagogiczne i terapeutyczne umożliwiają mu efektywne funkcjonowanie w różnorodnych sytuacjach edukacyjnych wszędzie tam, gdzie terapeutyczna funkcja sztuki może się urzeczywistnić. W szczególności absolwent studiów licencjackich tej specjalności może podjąć pracę w charakterze:
nauczyciela plastyki w szkołach,
animatora działań twórczych przy kreacji plastycznej w placówkach pozaszkolnych: muzeach, domach kultury, ogniskach plastycznych, szpitalach, pogotowiach opiekuńczo-wychowawczych, więzieniach, domach opieki społecznej i wszystkich placówkach mogących wykorzystywać terapeutyczną funkcją sztuki,
samodzielnego twórcy w wybranej przez siebie dyscyplinie artystycznej mającego podstawy świadomościowe i warsztatowe, by kontynuować studia, bądź decydującego się na indywidualną drogę artystyczną,
edukatora sztuki prowadzącego samodzielną praktykę pedagogiczno-artystyczną
w tworzonym przez siebie ośrodku i skierowaną dla dowolnej grupy wiekowej.

Specjalność: multimedia i projektowanie komunikatów wizualnych

Specjalność ta nakierowuje studenta na wykorzystywanie multimediów w pracy dydaktycznej edukacyjnej i artystycznej. Absolwent posiada umiejętności pozwalające mu na kreacje prezentacji multimedialnych. Wie jak kreatywnie posługiwać się aparatem cyfrowym w celu tworzenia dokumentacji fotograficznej bądź materiału inspiracyjnego do projektowania i przetworzeń plastycznych. Praktycznie zna kilka najistotniejszych programów komputerowych do tworzenia grafiki wektorowej i bitmapowej, a także do animowania obrazów w celu aktywnego posługiwania się nimi. Posiada umiejętności animowania działań artystycznych o charakterze interaktywnym. Posiada umiejętności kreowania prezentacji multimedialnych na potrzeby szeroko rozumianej edukacji i działań artystycznych.

Absolwent tej specjalności posiada dodatkowe kwalifikacje zawodowe pozwalające mu na kształtowanie informacji wizualnych. Biegle posługuje się komputerem w celu używania go do tworzenia grafiki użytkowej. Posiada umiejętności świadomego kształtowania komunikatu wizualnego w różnorodnych formach takich jak ilustracja do tekstu współobecność obrazu i typografii w grafice użytkowej a także potrafi zastosować wiedzę typograficzną i kulturę graficzną w działaniach intermedialnych. Posiada dużą świadomość zastosowań znaku i przekazu wizualnego w praktyce społecznej. W szczególności absolwent studiów licencjackich tej specjalności może podjąć pracę w charakterze:
projektanta druków, plakatów i publikacji zwartych ze szczególnym uwzględnieniem problematyki edukacji i sztuki,
ilustratora tekstów, w tym szczególnie kierowanych do dzieci i młodzieży.
projektanta i wykonawcy informacji wizualnych realizowanych za pomocą mediów elektronicznych,
samodzielnego twórcy w wybranej przez siebie dyscyplinie artystycznej mającego podstawy świadomościowe i warsztatowe, by kontynuować II stopień studiów,
edukatora sztuki prowadzącego samodzielną praktykę pedagogiczno-artystyczną
w tworzonym przez siebie ośrodku i skierowaną do dowolnej grupy wiekowej.
nauczyciela plastyki w szkołach, stosującego nowoczesne techniki nauczania,
twórcy prezentacji multimedialnych, witryn internetowych na potrzeby sztuki
i edukacji,
samodzielnego twórcy w wybranej przez siebie dyscyplinie artystycznej mającego podstawy świadomościowe i warsztatowe, by kontynuować studia,
.
Instytut Politechniczny

Metalurgia

Specjalność: przeróbka plastyczna metali nieżelaznych

Absolwent powinien być specjalistą, który w oparciu o zdobytą wiedzę teoretyczną i nabyte umiejętności praktyczne będzie przygotowany do podejmowania działalności inżynierskiej i gospodarczej związanej z projektowaniem technologii, przetwarzaniem, doborem i użytkowaniem materiałów metalicznych oraz uszlachetnieniem i dostosowaniem gotowych wyrobów do potrzeb różnych gałęzi przemysłu. Studia w PWSZ na specjalności przeróbka plastyczna będą przygotowywać do przyszłej pracy zawodowej inżynierów, menedżerów czy kierowników (specjalistów z zakresu przetwórstwa metali) operacyjnych i personel średnich szczebli w hierarchii organizacyjnej jednostek gospodarczych oraz umożliwiają także nabycie wiedzy i umiejętności do prowadzenia własnej firmy o profilu technicznym. W ramach tej specjalności kształcić się będzie specjalistów w zakresie przetwórstwa metali nieżelaznych, obejmującego procesy technologiczne otrzymywania różnego rodzaju wyrobów w postaci blach, taśm, folii, rur, kształtowników, prętów, drutów, walcówki a także całej gamy elementów i detali formowanych plastycznie w postaci odkuwek, wytłoczek, itp.. Program studiów łączy wiadomości z zakresu teorii i technologii przeróbki plastycznej oraz metaloznawstwa i fizyki metali. Absolwenci uzyskają przygotowanie z zakresu nowoczesnych technologii walcowania, wyciskania, ciągnienia, kucia oraz tłoczenia metali i stopów, a także w zakresie urządzeń i pomiarów w przeróbce plastycznej. Przyszły inżynier posiądzie również umiejętność sterowania własnościami użytkowymi produkowanych wyrobów oraz pozna niekonwencjonalne technologie kształtowania plastycznego metali, techniki wytwarzania kompozytów metalicznych, metod komputerowych modelowania i projektowania procesów przeróbki plastycznej.

Specjalność: inżynieria procesów ekstrakcyjnych

Studia w PWSZ na specjalności inżynieria procesów ekstrakcyjnych przygotuje absolwentów do zadań zawodowych związanych z metalurgią ekstrakcyjną, przetwórstwem stopów metali, energetyki, informatyki, ekonomiki i zarządzania, ekologii. Absolwenci uzyskają również umiejętności praktyczne i potrzebne podstawy do pracy związanej ze stosowaniem i rozwojem technologii wytwarzania i przetwarzania metali i stopów. W ramach tej specjalności studenci będą mogli kształcić się w zakresie metalurgii metalu lub grupy metali np. metali ciężkich, metali lekkich, metalurgii surowców wtórnych, proszków metali, jak również w zakresie inżynierii procesów metalurgicznych, głównie: energetyki, techniki cieplnej i modelowania procesów metalurgicznych. Program studiów dla tej specjalności gwarantuje dobre poznanie nowoczesnej technologii metalurgicznych i zapewnia szerokie przygotowanie teoretyczne z przedmiotów podstawowych dla metalurgii oraz metalurgii i gospodarki energetycznej w przemyśle.

Automatyka i robotyka
Specjalność: robotyka i mechatronika.

Są to studia inżynierskie, trwające 3, 5 roku. Absolwent tej specjalności jest przygotowany do rozwiązywania problemów technicznych, mechatronicznych, zarządzania oraz marketingu związanych z automatyzacją i robotyzacją, m.in. dotyczących rozpoznawania oraz analizowania stanów procesu produkcyjnego i jego otoczenia pod kątem automatyki, projektowania mechatronicznego manipulatorów, robotów i innych układów, w których zintegrowane są elementy elektroniczne, elektryczne i mechaniczne. Absolwent uczy się wdrażania nowoczesnej techniki, stosowania robotów, systemów komputerowych, urządzeń sensorycznych oraz różnych technik budowy układów napędowych i sterowania oraz wykorzystania informatyki w różnych dziedzinach techniki. W czasie trwania studiów studenci poznają podstawy teoretyczne i praktyczne w takich dziedzinach jak: napędy elektryczne i hydrauliczne maszyn, sterowanie i programowanie manipulatorów, projektowanie układów mechatronicznych i innych. Absolwent uczy się także umiejętności korzystania ze sprzętu komputerowego, uzyskuje szeroką wiedzę z zakresu informatyki, automatyki, komputerowego wspomagania projektowania i zarządzania jakością wytwarzanych wyrobów, programowania zarówno komputerów uniwersalnych jak i sterowników cyfrowych. Dysponuje wiedzą z zakresu algorytmów sterowania regulacji automatycznej oraz innych algorytmów obliczeniowych i decyzyjnych. Wykładowcy prowadzący zajęcia na tym kierunku to najlepsi specjaliści m.in. z Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie, Politechniki Wrocławskiej i innych polskich uczelni.

Gdzie znaleźć pracę? Posiadane umiejętności stwarzają absolwentowi możliwości podejmowania pracy w praktycznie wszystkich rodzajach przemysłu oraz jednostek administracyjnych i przemysłowych. Absolwenci najczęściej znajdują zatrudnienie w pionie głównego mechanika lub automatyka przedsiębiorstw, firmach przemysłu elektromaszynowego, w zapleczu naukowo – badawczym i projektowym oraz szkolnictwie.

Instytut Ekonomiczny
Finanse i rachunkowość (na ten kierunek nie prowadzimy rekrutacji na rok akademicki 2008/2009)

Specjalność: rachunkowość i finanse

Absolwent powinien być specjalistą, który w oparciu o zdobytą wiedzę teoretyczną i nabyte umiejętności praktyczne będzie przygotowany do ewidencji zaszłości gospodarczych i zarządzania na szczeblu operacyjnym finansami przedsiębiorstw, instytucji finansowych oraz jednostek samorządów terytorialnych i ich jednostek organizacyjnych. Studia w PWSZ na specjalności rachunkowość i finanse przygotowują do przyszłej pracy zawodowej menedżerów, czyli kierowników (specjalistów rachunkowości finansowej i zarządczej) operacyjnych i personel średnich szczebli w hierarchii organizacyjnej jednostek gospodarczych oraz umożliwiają także nabycie wiedzy i umiejętności do prowadzenia własnej firmy. Ponadto będą przygotowywały do zawodu analityka finansowego. Mogą też – z uwagi na zakres programowy przedmiotów kierunkowych i specjalizacyjnych, zwłaszcza takich jak przedmioty prawne, z zakresu finansów publicznych czy rachunkowości – stanowić dobrą podstawę do przygotowania absolwenta do egzaminu państwowego na audytora wewnętrznego, a w przyszłości także zewnętrznego.

Zapoznanie studentów w ramach praktyk w szerokiej gamie firm i instytucji z regionu działania szkoły, w jakich będą odbywali praktyki zawodowe, pozwoli na przybliżenie przyszłym absolwentom ich docelowych miejsc pracy tak w pionach organizacyjno-zarządczych jak i w księgowych komórkach analitycznych. Pozwoli też na kształtowanie postaw pożądanych przez przyszłych pracodawców.

Ekonomia

Specjalność: gospodarka lokalna i regionalna

Absolwent specjalności „gospodarka lokalna i regionalna” jest wyspecjalizowany w dziedzinie funkcjonowania samorządu terytorialnego w Polsce. Wie, jakie są podstawy prawne i prawno-finansowe realizacji zadań przez samorząd, potrafi współuczestniczyć w projektowaniu, wykonywaniu i finansowaniu tych zadań. Zna także europejskie uwarunkowania polskiego samorządu lokalnego i regionalnego. Potrafi konstruować programy o uzyskanie środków unijnych. Jest przygotowany do pracy w instytucjach i jednostkach organizacyjnych samorządu terytorialnego w Polsce. Ma także podstawy do kontynuowania studiów na poziomie magisterskim.

Specjalność: rachunkowość

Absolwent powinien być specjalistą, który w oparciu o zdobytą wiedzę teoretyczną i nabyte umiejętności praktyczne będzie przygotowany do ewidencji zaszłości gospodarczych i zarządzania na szczeblu operacyjnym finansami przedsiębiorstw, instytucji finansowych oraz jednostek samorządów terytorialnych. Studia w PWSZ na specjalności rachunkowość będą przygotowywały do przyszłej pracy zawodowej menedżerów, czyli kierowników (od rachunkowości finansowej i zarządczej) operacyjnych i średnich szczebli w hierarchii organizacyjnej jednostek gospodarczych oraz umożliwiają także nabycie wiedzy i umiejętności do prowadzenia własnej firmy. Ponadto będą przygotowywały do zawodu analityka finansowego.