1. Najwspanialsz± rzecz± jest i¶æ za Chrystusem. S± ró¿ne stany w Ko¶ciele. Ten stan jest doskonalszy, który jest podobniejszy Chrystusowi. Ten, kto chce byæ wiêkszy w Królestwie Niebieskim, niechaj stanie siê mniejszy (Z¯W, 8 VII 1873).

2. ¦wiêto¶æ jest mi³o¶ci± Boga i ten jest ¶wiêtym, co posiada wiêcej mi³o¶ci Bo¿ej (OWK, s. 233).

3. Wola Bo¿a powinna nam byæ wszystkim. J± spe³niaj nawet w najdrobniejszych rzeczach, na ka¿dym miejscu, jak najwierniej. Tu le¿y ¶wiêto¶æ (List do J. Macha³y, 27 X 1904).

4.¦wiêci czuli mi³o¶æ i boja¼ñ. Boja¼ñ górowa³a czê¶ciej. Tak¿e Moce Anielskie dr¿± z boja¼ni przed obliczem Boga (Z¯W, 39 VIII 1867).

5. ¦wiêci mówili krótko: Kochajcie siê, moi syneczkowie. ¯ycie umartwione i przyk³adne niech bêdzie pierwszym kazaniem. Co w tej chwili Bóg chce, abym my¶la³? - pytaæ siê, Przez Serce Jezusa - w intencji Jego (2¯W, 03IX 1867).

6. Nie ma ¶wiêtego, który nie odznacza³by siê duchem pokuty. Pokuta ¶wiêtych praktykowana by³a w czynach, a nie w s³owach. Oni bowiem, spe³niaj±c swoje obowi±zki, prawie na ka¿dym kroku umartwiali siê w duchu nawrócenia (CD, s. 89).

7. W b³ogos³awionym patrzeniu ¶wiêci widz± samego Boga twarz± w twarz, co stanowi ich najwy¿sze szczê¶cie. Poznaj± te¿ prawdy ¶wiêtej wiary, które na ziemi s± okryte tajemnic±, a teraz jawi± siê bez zas³on, w jasnym, nadprzyrodzonym ¶wietle (CD, s. 134).

8. ¦wiêci Pañscy przy ka¿dej sposobno¶ci starali siê spe³niaæ dobre uczynki, daj±c jednak pierwszeñstwo uczynkom mi³osierdzia co do duszy. Albowiem, jak dusza jest wy¿sza od cia³a, tak i uczynki mi³osierdzia co do duszy. s± wa¿niejsze od uczynków odnosz±cych siê do cia³a. A nawet spe³niaj±c uczynki mi³osierdzia co do cia³a, tak je spe³niali, aby bli¼ni odnosili przede wszystkim korzy¶æ na duszy (CD, s. 208).

9. Daj mi Tw± m±dro¶æ, m±dro¶æ ¶wiêtych. Ka¿cie s³owo wcze¶niej dobrze rozwa¿ê. Tylko ku czci Boga. Daj mi w³a¶ciwe spojrzenie, naucz mnie niewinno¶ci go³êbicy! abym móg³ poznaæ Ciebie i abym móg³ poznaæ siebie (Z¯W, 6 VII 1869).

10. Polecam siê modlitwie, abym wkrótce zosta³ ¶wiêtym, gdy¿ takich potrzeba wszêdzie, a osobliwie Polakom. Gdy brakuje ¶wiêtych w narodzie, robi siê ciemno w g³owach ludzkich i ludzie nie widz± dróg, którymi im nale¿y postêpowaæ (List do ks. W³. Sarny, 271 1887, t. L).

11. Wiêcej, wiêcej - dziêki Ci. Doskonale, wszystko doskonale - je¶li co¶ robiæ Panu Nieskoñczonemu, to doskonale, bo On najlepszy i najwy¿szy. Proszê Ciê o pomoc (Z¯W, 11 Y1869).

12. Ja, jako kap³an, przyj±³em na siebie zobowi±zanie zostania ¶wiêtym. Tê zatem cnotê wykonywaæ i w niej siê doskonaliæ winie-nem CZ¯W, 15 X 1880).

13. Bóg - najwy¿sza doskona³o¶æ - jest: Naj¶wiêtszy, Wszechmocny, Najsprawiedliwszy. My, ludzie, doskona³o¶æ musimy sobie roz³o¿yæ , chc±c j± zrozumieæ, tymczasem Pan Bóg jest jednolit±, doskona³± jedno¶ci±. Dla tej doskona³o¶ci godzien jest, aby Go z ca³ego serca mi³owaæ (Z¯W, 16 XII 1881).

14. Pamiêæ o Bogu jest ¶rodkiem ¶wiêto¶ci najprzystêpniejszym, którego mo¿emy u¿ywaæ nawet w chorobie i w¶ród pracy najwiêkszej i on nam wtedy zast±pi i inne ¶rodki do zbawienia, jako to: czytanie duchowne, rozmy¶lanie i modlitwê! (PW, Pamiêæ na obecno¶æ Boga, s. 50).

15. Skupienie ducha jest pierwszym warunkiem do nabycia ¶wiêto¶ci. Skupiæ siê - to znaczy - czuwaæ naci w³asn± wyobra¼ni± i pamiêci±, i naci w³asnymi zmys³ami cia³a, a skierowaæ w³adze duszy ku naszemu celowi ostatecznemu - ku Bogu (PW, Skupienie ducha, s. 32).

16. Ostateczny mój cel: Królestwo Niebieskie, osi±gniêcie ¿ycia wiecznego. Najbli¿szy cel: czysto¶æ serca, s³u¿enie w czysto¶ci i w ¶wiêto¶ci Bogu (Z¯W, 7 VIII 1869).

17. Koniecznie muszê d±¿yæ do wy¿szej doskona³o¶ci ni¿ ¶wieccy ludzie, bom wiêcej ³ask odebra³ (Z¯W, 29 VIII 1876).

18. Bóg Najdoskonalszy, przeto nale¿y Mu najdoskonalej s³u¿yæ, wszystkimi si³ami, z uszczerbkiem zdrowia, z utrat± ¿ycia, nawet z niepewno¶ci± zbawienia, jak siê wyrazi³ jeden wielki ¶wiêty (Z¯W, 2IX 1875).

19. O siebie siê staraæ - pierwszy obowi±zek. Trzeba byæ jakby sadzawk±, co udziela wody potokowi i stworzeniom, a sama nie wysycha; a nie - kana³em s³u¿±cym tylko do przelewania wody dla drugich potoków (Z¯W, 21 X 1876).

20. Roztropno¶æ - pierwej siebie u¶wiêciæ: nie wiêcej czyniæ ni¿ wola Bo¿a (Z¯W, 2 VIII 1878).

21. W Sercu Jezusa znajdê, jak mam z Nim postêpowaæ. On mi da ³askê, by Go na¶ladowaæ w sposób najdoskonalszy (Z¯W, 26 X 1877).

22. Ju¿ za sam± Mszê ¶w. i brewiarz - doskonale odprawiane - móg³bym byæ ¶wiêtym kap³anem. Powoli, cicho a dok³adnie robiæ. Ma³o powiedzieæ a dobrze (Z¯W, 3 IX 1872).

23. Abym wszystko czyni³ doskonale, o to siê dla mnie troszczcie ¶wiêci: Berchmansie, Salezy, ¶w. Tomaszu Anielski (Z¯W, 20 VIII 1869).

24. Serce moje w niebie: tam mój spoczynek, tam moja rado¶æ, bowiem w niebie s± moi najbli¿si (Z¯W, 14 VIII 1869).

25. Niech poznam i uczujê cenê i warto¶æ duszy u Boga! (Z¯W, 14IX 1866).

26. Obym sta³ siê g³upcem ze wzglêdu na Jezusa; z ca³ego serca bêdê Ciê kocha³, Panie, poniewa¿ jeste¶ darem niewys³owionym. Naucz mnie, Panie, Kim Ty jeste¶, a kim ja jestem. Poucz mnie, poniewa¿ jestem niczym i mniej ni¿ niczym (Z¯W, 1 VI 1869).

27. Nie wystarczy jeden czyn lub wiêcej cnoty, trzeba mieæ Ducha Chrystusowego ustawicznie - ducha ubóstwa, zaparcia siê samego siebie, umartwienia cia³a, pokorê, mi³o¶æ -trzeba siê przyoblec, wzi±æ na siebie Chrystusa (Z¯W, 01 VIII 1878).

28. Na tym ¶wiecie bogaci uwa¿ani s± za zacnych i szczê¶liwych. Tymczasem prawdziwe szczê¶cie polega na ¶wiêto¶ci ¿ycia. B³ogos³awieni zatem s± ci, którzy obecnie doznaj± ró¿nego rodzaju ucisku (CD, s. 124).

29. Wytrwa³o¶æ osi±ga siê przez troskê o rzeczy najdrobniejsze: unikanie grzechów powszednich, podnoszenie siê natychmiast z upadków (Z¯W, 16 XII 1881).

30. Je¶liby¶cie zaufali w³asnej sile, wówczas nie tylko nie wznie¶liby¶cie siê na wy¿yny ¶wiêto¶ci, ale nawet nie otrzymaliby¶cie odpuszczenia waszych grzechów. Nie traæcie jednak serca, czego bowiem wykonaæ nie mo¿ecie o w³asnych si³ach, tego dokonacie w ³±czno¶ci z Bogiem, tego dokona z wami Bóg (CD, s. 88).

31. S³u¿my Bogu szczerym sercem i nie tylko spodziewajmy siê, ¿e doznamy zbawienia dziêki dobroci Pana, lecz tak¿e temu ufajmy (Z¯W, 11 X 1880).

Ostatnia Aktualizacja 13 sierpnia 2005; 4,618 Ods³on