"MARYJA"
1. Fundamentem gmachu ¶wiêto¶ci i wielko¶ci Naj¶w. Maryi Panny jest
Niepokalane Poczêcie. Dlatego Maryja z g³êbi wdziêcznego serca bezustannie
powtarza; "Wielbi dusza moja Pana, gdy¿ wielkie rzeczy uczyni³ mi Wszechmocny"
(£k 1,46 i 49). Wzywa równie¿ wszystkie rozumne stworzenia do wspólnego
z Ni± dziêkczynienia; zw³aszcza, ¿e ³askê tê otrzyma³a nie tylko dla siebie,
ale i dla nas, dla naszego zbawienia. Wiêc mówi: "Uwielbiajcie ze mn± Pana"
(Ps 34,4) (CD, s. 256).
2. Matka Chrystusowa, która najbardziej zbli¿y³a siê do swojego
Boskiego Syna, s³ynie z najwy¿szej pokory, siebie uznaj±c tylko za najni¿sz±
s³u¿ebnicê Bo¿±. Dlatego moc Chrystusowa wywy¿szy³a J± w niebie, wynosz±c
na stolicê najwy¿sz± po Bogu. A na ziemi wys³awia J± przez cudowne orêdownictwo
i cuda, dziej±ce siê za Jej przyczyn± po wszystkie czasy na ca³ej kuli
ziemskiej (CD, s. 184).
3. W Sercu Jezusa zawsze bêdzie moje serce. Przez Serce Maryi
bêdê wielbi³ Jezusa. Przez Serce Maryi i Serce Jezusa bêdê wielbi³ Trójcê
Przenaj¶wiêtsz±. Oby wszyscy czcili Boga przez Serce Maryi i Serce Jezusa
(Z¯W, 30 VII 1867).
4. Wszystko przez Serce Jezusa i przez Serce Maryi, bo przez Serce
Maryi przychodzi siê do Serca Jezusa, a kto czyni przez Serce Maryi, ten
czyni i przez Serce Jezusa, bo Ona Królow± Serca Jezusowego (Z¯W, 03 IX
1867).
5 . O Maryjo Pani moja ,Matko moja naucz, mnie z Jezusem i dla
Jezusa cierpieæ mi³o¶nie! (Z¯W, 8 1X1866).
6. Uczyni³e¶ mnie kochankiem Twoim. Op³ywa³em w s³odycze i dary nadprzyrodzone.
Ogl±da³em Maryjê (Z¯W, 31 VIII 1867).
7. Mi³ujê Jezusa mi³o¶ci± Maryi, a Maryjê - mi³o¶ci± Jezusa (Kasper
Dru¿bicki) (Z¯W, 2 IX 1870).
8. Maryja - Matka moja, ¿yczliwie i z rado¶ci± mnie s³ucha. ¯aden bliski
ani przyjaciel tak mnie nie kocha, jak Matka, Maryja. W nieszczê¶ciu, w
zw±tpieniu, w smutku ucieknê siê do Maryi. W pokusie, w grzechach, pospieszê
do Maryi, poniewa¿ Maryja jest ucieczk± grzeszników (Z¯W, 12 X1869).
9. Upro¶ mi ¶wiête wytrwanie, upro¶ mi mi³o¶æ ku
Twojemu Synowi i ku Tobie, Matko moja, tak godna kochania. Kocham Ciê,
Królowo nieba, i mam nadziejê kochaæ Ciê zawsze (Rekolekcje dla SS Karmelitanek).
10. Najczystsza Matko, upro¶ dla mnie czysto¶æ serca, abym
móg³ tylko czciæ i chwaliæ Boga. Najmniejszej skazy niech nie bêdzie we
mnie dobrowolnie (Z¯W, 10 VI1869).
11. O Matko Bo¿a, Maryjo, Ty¶ ucieczk±, orêdowniczk± i nadziej± moj±,
wyjednaj mi przez Twoj± przemo¿n± przyczynê stateczno¶æ, abym zawsze prosi³
Boga o wytrwanie w dobrym, a¿ do koñca. Proszê Ciê o to ze wzglêdu na mi³o¶æ
Pana Jezusa (CD, s, 248).
12. Maryja bowiem nazywa siê Wspomo¿eniem Wiernych i obiecuje pomoc
temu, kto Jej s³u¿y. "Którzy przeze mnie dzia³aæ bêd±, nie zb³±dz±" (Syr
24,22). Trzeba jeszcze zawsze prosiæ o ¶wiête wytrwanie, zw³aszcza w¶ród
pokus, czêsto wzywaj±c imion Jezusa i Maryi. - Je¶li to czyniæ bêdziecie
z pewno¶ci± siê zbawicie (CD, s. 252).
13. Maryjo, Domie z³oty - obym p³on±³ ogniem mi³o¶ci, ja, nico¶æ piekielna,
ca³y... ukrzy¿owany za Chrystusa (Z¯W, 15 VI1869).
14. Mamy gorliwie s³u¿yæ Matce Bo¿ej i odznaczaæ siê czynn± gorliwo¶ci±
o chwa³ê Jej Syna. Droga do tego jest jedyna i prosta, której chcemy i
bêdziemy strzec: pos³uszeñstwo Ko¶cio³owi i tym, którzy w jego imieniu
do nas przemawiaj±. Chcemy mieæ wiarê ¶wiêt± za matkê, chcemy jej s³u¿yæ
na wzór naszych ojców... (CD, s. 257).
15. O Królowo nieba, Matko Bole¶ciwa, która¶ uczestniczy³a w cierpieniach,
zgotowanych przez nas Twojemu Synowi, a wiêc zadanych i przeze mnie, Ty¶
tak¿e moj± Matk±, pe³n± mi³osierdzia. Wypro¶ mi tê ³askê, abym ju¿ nigdy
nie obrazi³ Boga i trwa³ w Jego mi³o¶ci (CD, s. 171-172).
16. O Królowo Nieba, Maryjo, orêduj za mn± u Pana Jezusa. Przez najdro¿sz±
krew Zbawiciela i przez Twoj± wszechpotê¿n± przyczynê, Maryjo, spodziewam
siê mocno, i¿ bêdê zbawiony (CD, s. 137).
17. O Maryjo, Matko wytrwa³o¶ci, wypro¶ mi ten wielki dar mi³o¶ci Bo¿ej.
Kto bowiem Boga nie mi³uje, tego dusza obumar³a. "Kto nie mi³uje, ten trwa
w ¶mierci" (l J 3,14). Wypro¶ mi, Matko Bo¿a, ³askê, abym Boga mi³owa³
zawsze nacie wszystko i po³±czy³ siê z Nim na wieki (CD, s. 245).
18. Naj¶w. Panno Maryjo, Ty jeste¶ Matk± tak wielkiego Syna,
a zarazem jeste¶ moj± Matk±. Na Twoje zatem rêce sk³adam biedne moje serce,
b³agaj±c, aby¶ raczy³a ³askawie oddaæ je Panu Jezusowi (CD, s. 182).
19. Naj¶w. Maryjo, Bolesna Matko Bo¿a, wypro¶ mi przez resztê dni mego
¿ycia wielk± cierpliwo¶æ i ufno¶æ oraz ¶wiêt± ¶mieræ, która mi otworzy
drogê do zjednoczenia z Bogiem w mi³o¶ci (CD, s. 206).
20. Daj mi, Jezu, wykonaæ, jako¶ da³ - postanowiæ. Tylko w Tobie moja
nadzieja - za przyczyn± Naj¶wiêtszej Matki Twojej, bo ja najlichsze narzêdzie
Twoje - sam ze siebie nic nie mogê, tylko z³e. W Sercu Twoim zamykam siê
na wieki, bo Ty tak ka¿esz. S³ucham (Z¯W, 11X1872).
21. Cisi posi±d± ziemiê (por. Mt 5,5) - pozyskaj± ludzi. Pan
Jezus poleca tê cnotê szczególnie, wskazuj±c na siebie - "Uczcie siê ode
Mnie..." (Mt 11,29). I na Maryi - obok czysto¶ci - ta cnota ja¶nieje, przeto
mówimy: uczyñ nas cichymi i czystymi. Ci±gle wo³aæ bêdê do Maryi o tê cnotê
(Z¯W, 21 VII 1873).
22. Gdy zgrzeszê - potem w czasie wolnym upadnê przed obrazem Maryi,
z pro¶b± mówi±c "Zdrowa¶", aby mi wyjedna³a ³askê, ¿ebym nie upad³ ponownie
(Z¯W, 31 VIII 1867).
23. Matko Boska, upro¶ mi ¿al za grzechy powszednie i wstrêt ku nim,
abym ju¿ nigdy nimi Pana mego nie obra¿a³. Raczej umrzeæ, ani¿eli sk³amaæ
(Z¯Wf 14 X1880).
24. Naj¶wiêtsza Matko, u¿ycz mi ³aski, abym nigdy nie utraci³ Jezusa
i zawsze Go kocha³, gdy¿ jest On najwiêkszym dobrem, i abym zawsze Mu s³u¿y³
dzieñ i noc (Z¯W, 14 X 1880).
25. Matko Naj¶wiêtsza, orêduj za mn±, przyczyñ siê za mn± dla zas³ug
Twoich (Z¯W, 15 X 1880),
26. Naj¶wiêtsza Matko, wesprzyj mnie, b±d¼ przy mnie. Dziêki Twemu
przemo¿nemu wstawiennictwu (Z¯W, 18X1880).
27. Naj¶wiêtsza Panno Maryjo, wypro¶ mi odpuszczenie grzechów (Z¯W,
11 XII 1881).
28. Maryja i Józef ca³e ¿ycie strawili w ukryciu. Ich uczynki niepoka¼ne
w oczach ludzkich, ale w oczach Boga - doskona³e. Raczej mniej, ale gruntownie.
Intencja czysta, a gor±ca mi³o¶æ ma towarzyszyæ ka¿demu uczynkowi. Wszystko
dla Pana Jezusa (Z¯W, 7 VII 1883).
29. Mam Pana Boga na¶ladowaæ. Oto, gdy ¶wiat le¿a³ w z³o¶ciach, Pan
Bóg nie m¶ci siê nad nim, nie z¿yma siê, ale w mi³o¶ci Swojej Sam pierwszy
zbli¿a siê doñ, zsy³a anio³a swego do Maryi Najpokorniejszej, do Istoty
najwiêcej pokornej. Swój ze swoim rad przestaje. Oto warunek konieczny,
aby byæ godnym narzêdziem w sprawach Bo¿ych. "Fiat!" drugie - nieskoñczenie
wiêksze i donio¶lejsze od pierwszego ?Fiat", które kiedy¶ wysz³o z ust
Bo¿ych; a to drugie wychodzi z ust wielce pokornej Maryi (Z¯W, l IX1876).
30. Stañmy wszyscy, jak jeden m±¿, z ludem naszym religijnym przy sztandarze
Maryi Królowej Polski z god³em "Wszystko przez Maryjê", albowiem wedle
nauki Ko¶cio³a wszystkie ³aski co do duszy i co do cia³a przychodz± przez
po¶rednictwo Maryi. Od was, kap³ani polscy, g³ównie zale¿y, aby naród polski
by³ rzeczywi¶cie narodem Maryi, a Ona jego Królow± (PiP 15/1912/ nr 4,
s. 3 7).
31. Módlcie siê do Naj¶w. Panny o wiêksz± ufno¶æ, wiarê i mi³o¶æ
- dla nas (List do J. Latu-ska,4II1905).
Ostatnia Aktualizacja 13 sierpieñ 2005|7,235 Ods³on 