1.Najświętszy Sakrament jest darem dokonanym jedynie z miłości. Nie dla czego innego ustanowił Najświętszy Sakrament, jak tylko po to, aby był On znakiem Jego niezrównanej miłości; aby nas nauczył, że miłość, jaką pała ku nam, jest nieskończona (CD, s. 230).

2.Pan Jezus w Najświętszym Sakramencie zasługuje na cześć najwyższą, najgłębszą i na uwielbienie największe, jest bowiem Stworzycielem , Panem i Zbawcą naszym, a umiłował nas miłością najtkliwszą i nieskończoną (CD, s. 253).

3. Jak więc mamy czcić i uwielbiać Najśw. Sakrament? Powinniśmy przychodzić do Niego często i rozmawiać z Nim na modlitwie. Nieraz, gdy nasze serce pozostaje zimne wobec Pana Jezusa utajonego w Najśw. Sakr., prośmy naszego Anioła Stróża, naszych świętych patronów, a zwłaszcza Matkę Bożą, aby uczcili Go za na nas i uwielbili (CD, s. 253-254).

4. Nie dosyć było Sercu Jezusowemu, iż poświęcił za nas życie. On  pobudzony nadmiarem miłości - dał nam dar największy, przewyższający wszystkie dary, jakich kiedykolwiek nam udzielił, darowując nam na pokarm Samego Siebie. W tym Sakramencie Zbawiciel czyni ostatni wysiłek swojego Serca (CD, s. 228).

5. O Jezu mój, któż to Ci powiedział, abyś Siebie całkowicie dał nam na pokarm? Czy po tym darze pozostało Ci jeszcze coś do darowania nam, aby nas zobowiązać do kochania Ciebie? O Panie, udziel nam światła, abyśmy poznali nadmiar Twojej dobroci w tym, iż stałeś się naszym pokarmem, aby się połączyć z nami, biednymi grzesznikami (CD, s. 229).

6. Szczęśliwe są ludzkie serca, które kochają Pana Jezusa miłością tkliwą i gorącą i nią ożywieni przyjmują Go w Komunii Świętej. O, z jaką radością i pragnieniem wstępuje Pan Jezus do serca, które Go miłuje (CD, s. 175).

7. Kocham Cię, Boże, Dobroci nieskończona, miłuję Cię, Miłości niepojęta. Panie, przychodź do mojej duszy często, rozpal mnie Twoją miłością, abym o wszystkim zapomniał, co jest na świecie, a myślał jedynie o Tobie i kochał Cię z całego serca (CD, s. 230).

8.Otóż, ilekroć Pan Jezus wchodzi do jakiejś duszy, tylekroć przynosi ze Sobą niezmierne skarby swoich łask. Razem z Panem Jezusem przychodzą do nas wszystkie dobra. Najśw. Sakrament ma zatem najwyższą moc uświęcającą dla dusz naszych (CD, s. 233)

9. Komunia Święta zapala w nas miłość Bożą do tego stopnia, iż zapominamy o ziemi, o wszelkim stworzeniu, i łakniemy jedynie świętej miłości. Nic nas tak nie rozpłomienia miłością ku Panu Bogu, jak Komunia święta (CD, s. 233).

10. Bóg jest Miłością i ogniem miłości, a do tego "ogniem trawiącym" (Pwt 4,24). Słowo Przedwieczne właśnie po to zstąpiło na ziemię, aby zapalić ten ogień miłości. Pan Jezus mówi wyraźnie "Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął" (Łk 12,49). Jakież dziwne płomienie świętej miłości wybuchają z dusz, które z upragnieniem przystępują do tego Sakramentu Eucharystii (CD, s. 233).

11. Przez Komunię świętą, która nazywa się "Chlebem niebieskim", dusza ubogaca się w łaskę i zapewnia sobie żywot wieczny. Ciało Pańskie jest lekarstwem oczyszczającym nas od zmazy grzechów powszednich i chroni nas przed popadaniem w grzechy śmiertelne (CD, s. 251).

12. Ponieważ jest moim Umiłowanym, ja Go znajdę zaraz - nie potrzebuję Go szukać jak Maria Magdalena - w Sercu Jezusa, w Najświętszym Sakramencie, w Komunii duchowej (ZŻW, 26X1877).

13. Bóg, człowiecze, umiłował cię od wieków i wcielił się aż po śmierć krzyżową. Uświęca cię i utrzymuje nieustannie Opatrznością swoją, i karmi cię i pociesza cię. swoim Najświętszym Ciałem w Sakramencie Ołtarza, i chce cię przyjąć na wieki do swoich przybytków jako ukochane dziecko (CD, s. 76).

14. Pan Jezus właśnie w tym celu ustanowił Najświętszy Sakrament, aby ludzie mieli nieustannie w pamięci Jego nieskończoną miłość, którą nam okazał, ofiarowując się na krzyżu dla naszego zbawienia (CD, s.)

15.  Szczęśliwa była stajenka, szczęśliwy żłóbek i słoma, które służyły naszemu Zbawicielowi. Ale szczęśliwsze są ludzkie serca, które kochają Pana Jezusa miłością tkliwą i gorącą, i nią ożywione przyjmują Go w Komunii świętej. O, z jaką radością i pragnieniem wstępuje Pan Jezus do serca, które Go miłuje (CD, s. 175).

16.Jezus na krzyżu - Jezus w Przenajświętszym Sakramencie, Jezus w tobie, a ty w Nim. Tyś nicość, a On - "wszystkość". Dla Jezusa wszystko, bo Jego największe upodobanie, Jego rozkosz - być z synami ludzkimi (ZŻW, 71X1866).

17. Patrz na krzyż, patrz na wyniszczenie Jego w Przenajświętszym Sakramencie, oto tak cię kocha, oto tak pragnie połączyć się z tobą i walczyć przeciw wspólnemu nieprzyjacielowi (ZŻW, 81X1866).

18.Jezus w Komunii - ucieczka moja, przystań  moja, schronienie moje - Gwiazda wśród nocy. Oczy ciągle ku Niemu i w Nim. Cześć i pokłon nieustanny Najwyższemu Dobru (ZŻ W, 6IV1869).

19. "Gdzie jest wasz skarb, tam i serce wasze będzie" (Łk 12,34). Jezus, mój skarb. A Jezus mój w Niebie i w Przenajświętszym Sakramencie. Pan Jezus mój - w Nim serce moje w każdej chwili, do Niego się schronię w każdej pokusie. Jezu, daj mi, ażebym Cię miłował więcej! (ZŻW, 20 i 21 VII 1869).

20.   Jezus malutki nam się narodził, bo pokorny; Jezus malutki = pokorny: już nie może być mniejszy, chyba w Komunii świętej, bo nieskończenie się poniżył. I mnie do tego dażyć (ZŻW, 20 VII 1873).

21. Najwyższa czynność moja - Msza święta: już większej godności na świecie nie osiągnę, ani w niebie nawet. Najśw. Maryjo, Matko Boża, módl się za mną, abym zawsze godnie sprawował tę straszliwą Ofiarę. Przez ofiarę Mszy świętej stoimy wyżej naci Aniołów i nad Najśw. Pannę, a zaś potępieni kapłani są niżej szatanów (ZŻW, 61X1875).

22. "Uczcie się oclę Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem" (por. Mt 11,29). Siła moja, ucieczka moja w Tobie. Nad pojęcie ludzkie pragniesz zamieszkać we mnie. Chrystus ze mną, Chrystus ze mną, wszystko potrafię - wszystko wykonam. Dzięki i chwała Ojcu, i Synowi, i Duchowi Świętemu na wieki, bo Jego rozkosz - być razem z synami ludzkimi (ZŻW, 8IX 1866).

23. Pan ze mną - niegodnym grzesznikiem, w moim sercu będę Go nosił z największą czcią. Wesprzyj mnie, Panie, w życiu, abym Cię nigdy nie zapomniał! Daj mi wytrwałość, mój umiłowany Ojcze! Ty mnie nie opuścisz (ZŻW, 25 V1869).

24. Jezu w Przenajświętszym Sakramencie - Przybytku mój - Skarbie mój - Wieczności moja! Z Tobą wiecznie być pragnę (ZŻW, 11 IX 1866).

25. O jak dobre jest Najświętsze Serce Jezusa: niewiele mnie z powodu tak licznych grzechów ukarało, lecz raczej wzywa mnie codziennie do Stołu Świętego (ZŻW, 20 X1877).

26. Jezu, ukryty pokornie w Przenajświętszym Sakramencie, naucz mnie być cichym - a to dla Ciebie, tylko dla Ciebie, bo to się Tobie podoba (ZŻW,. 13 IX 1866).

27. Nawet pyłek z nóg zmył Pan Jezus Świętemu Piotrowi przed udzieleniem Eucharystii i ja mam się starać być wolnym od grzechów powszednich przed przyjęciem Najśw. Sakramentu (ZŻW, 61X1875).

28. O mój Jezu, miłosierdzia! Przed Mszą świętą należy się pierwej oddać samemu Panu Bogu na ofiarę (ZŻW, 25 VII 1884).

29. Czynić komunię duchową często wśród dnia. A komunię rzeczywistą - jak pozwolono. Więc nie na sobie opieram moje postanowienia, ale na pomocy z nieba. Wielkich rzeczy dokazać można. "Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia" (Flp 4,13) (ZŻW, 31 VIII 1867).

30. Codziennie po Komunii świętej odnawiaj twoje śluby zakonne i oddaj się na służbę zupełną Panu Bogu, bez zastrzeżeń (List do J. Machały, 27X 1904).