Głogów OnLine - Ewangelia Jezusa wg. św. Łukasza (cz.3)

Galerie zdjęć, głogów, zdjęcia religijne, zabytki głogowa

Katalog stron głogowa, oraz stron katolickich

Publikuj artykuł, dodaj newsa, informacje

28 sierpnia 2008 |

REGION: GSL » Peku » PWSZ » DSW » MOK - Imprezy » Kino.kom » DKF Szpula » Cisi » Powiat » TZG » Twierdza Głogów » Wiad. z Głogowa
WAŻNE: Drogi Jakuba » Hospicjum » Współpraca » Patronat » YouTube » Oferty Pracy » Korepetycje » Projektowanie stron www

image046

• Przeglądaj album

Debiut dziecka w roli przedszkolaka

Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to czas wyzwań i emocji zarówno dla dziecka jak i jego rodziców, to ważny etap w ich życiu. Do tej nowej sytuacji rodzice muszą przygotować i siebie, i dziecko. Jak łagodnie przejść przez trudny okres debiutu w roli przedszkolaka radzi dr Teresa Neckar-Ilnicka, pedagog z Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.

• Jeszcze raz wracam do sprawy Agaty
• Cyber-dowody
• Życie przegrało, wygrała "Wyborcza"
• Obiad z neurotoksyn
• Przemoc in vitro
• Przestrzenny nieład
• Świat o nich nie pamiętał

• Więcej niż odpoczynek
• Sydney: oficjalna ceremonia powitania
• Sydney czeka
• Cieszyć się czy smucić?
• 5 lat Domu Uzdrowienia Chorych
• Kościoły Lourdes
• Dziecko w celi śmierci
• Kapliczka mojego dzieciństwa. Kapliczka na mojej drodze

Ewangelia Jezusa wg. św. Łukasza (cz.3)

Ewangelia Jezusa wg. św. Łukasza

Rozdziały od 1 do 10 | Rozdziały od 10 do 20 | Rozdziały od 21 do 24

21 ¹Gdy podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. ²Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki, ³i rzekł: Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. ⁴Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie. ⁵Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, powiedział: ⁶Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony. ⁷Zapytali Go: Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie? ⁸Jezus odpowiedział: Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: Ja jestem oraz: Nadszedł czas. Nie chodźcie za nimi. ⁹I nie trwożcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec. ¹⁰Wtedy mówił do nich: Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. ¹¹Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie. ¹²Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. ¹³Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. ¹⁴Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. ¹⁵Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić. ¹⁶A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. ¹⁷I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. ¹⁸Ale włos z głowy wam nie zginie. ¹⁹Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie. ²⁰Skoro ujrzycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wtedy wiedzcie, że jej spustoszenie jest bliskie. ²¹Wtedy ci, którzy będą w Judei, niech uciekają w góry; ci, którzy są w mieście, niech z niego uchodzą, a ci po wsiach, niech do niego nie wchodzą! ²²Będzie to bowiem czas pomsty, aby się spełniło wszystko, co jest napisane. ²³Biada brzemiennym i karmiącym w owe dni! Będzie bowiem wielki ucisk na ziemi i gniew na ten naród: ²⁴jedni polegną od miecza, a drugich zapędzą w niewolę między wszystkie narody. A Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż czasy pogan przeminą. ²⁵Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. ²⁶Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. ²⁷Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. ²⁸A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. ²⁹I powiedział im przypowieść: Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. ³⁰Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. ³¹Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. ³²Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. ³³Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. ³⁴Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka, ³⁵jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. ³⁶Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym. ³⁷Przez dzień nauczał Jezus w świątyni, wieczorem zaś wychodził i noce spędzał na górze zwanej Oliwną. ³⁸A rano cały lud śpieszył do Niego, aby Go słuchać w świątyni.

Góra dokumentu

22 ¹Nadchodziła uroczystość Przaśników, tak zwana Pascha. ²Arcykapłani i uczeni w Piśmie szukali sposobu, jak by Go zabić, gdyż bali się ludu. ³Wtedy szatan wszedł w Judasza, zwanego Iskariotą, który był jednym z Dwunastu. ⁴Poszedł więc i umówił się z arcykapłanami i dowódcami straży, jak ma im Go wydać. ⁵Ucieszyli się i ułożyli się z nim, że dadzą mu pieniądze. ⁶On zgodził się i szukał sposobności, żeby im Go wydać bez wiedzy tłumu. ⁷Tak nadszedł dzień Przaśników, w którym należało ofiarować Paschę. ⁸Jezus posłał Piotra i Jana z poleceniem: Idźcie i przygotujcie nam Paschę, byśmy mogli ją spożyć. ⁹Oni Go zapytali: Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali? ¹⁰Odpowiedział im: Oto gdy wejdziecie do miasta, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, ¹¹i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel pyta cię: Gdzie jest izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami? ¹²On wskaże wam salę dużą, usłaną; tam przygotujecie. ¹³Oni poszli, znaleźli tak, jak im powiedział, i przygotowali Paschę. ¹⁴A gdy nadeszła pora, zajął miejsce u stołu i Apostołowie z Nim. ¹⁵Wtedy rzekł do nich: Gorąco pragnąłem spożyć Paschę z wami, zanim będę cierpiał. ¹⁶Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w królestwie Bożym. ¹⁷Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie rzekł: Weźcie go i podzielcie między siebie; ¹⁸albowiem powiadam wam: odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże. ¹⁹Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę! ²⁰Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana. ²¹Lecz oto ręka mojego zdrajcy jest ze Mną na stole. ²²Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi według tego, jak jest postanowione, lecz biada temu człowiekowi, przez którego będzie wydany. ²³A oni zaczęli wypytywać jeden drugiego, kto by mógł spośród nich to uczynić. ²⁴Powstał również spór między nimi o to, który z nich zdaje się być największy. ²⁵Lecz On rzekł do nich: Królowie narodów panują nad nimi, a ich władcy przyjmują nazwę dobroczyńców. ²⁶Wy zaś nie tak [macie postępować]. Lecz największy między wami niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak sługa! ²⁷Któż bowiem jest większy? Czy ten, kto siedzi za stołem, czy ten, kto służy? Czyż nie ten, kto siedzi za stołem? Otóż Ja jestem pośród was jak ten, kto służy. ²⁸Wyście wytrwali przy Mnie w moich przeciwnościach. ²⁹Dlatego i Ja przekazuję wam królestwo, jak Mnie przekazał je mój Ojciec: ³⁰abyście w królestwie moim jedli i pili przy moim stole oraz żebyście zasiadali na tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela. ³¹Szymonie, Szymonie, oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę; ³²ale Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci. ³³On zaś rzekł: Panie, z Tobą gotów jestem iść nawet do więzienia i na śmierć. ³⁴Lecz Jezus odrzekł: Powiadam ci, Piotrze, nie zapieje dziś kogut, a ty trzy razy wyprzesz się tego, że Mnie znasz. ³⁵I rzekł do nich: Czy brak wam było czego, kiedy was posyłałem bez trzosa, bez torby i bez sandałów? Oni odpowiedzieli: Niczego. ³⁶Lecz teraz - mówił dalej - kto ma trzos, niech go weźmie; tak samo torbę; a kto nie ma, niech sprzeda swój płaszcz i kupi miecz! ³⁷Albowiem powiadam wam: to, co jest napisane, musi się spełnić na Mnie: Zaliczony został do złoczyńców. To bowiem, co się do Mnie odnosi, dochodzi kresu. ³⁸Oni rzekli: Panie, tu są dwa miecze. Odpowiedział im: Wystarczy. ³⁹Potem wyszedł i udał się, według zwyczaju, na Górę Oliwną: towarzyszyli Mu także uczniowie. ⁴⁰Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich: Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. ⁴¹A sam oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się ⁴²tymi słowami: Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie! ⁴³Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i umacniał Go. ⁴⁴Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię. ⁴⁵Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów, zastał ich śpiących ze smutku. ⁴⁶Rzekł do nich: Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. ⁴⁷Gdy On jeszcze mówił, oto zjawił się tłum. A jeden z Dwunastu, imieniem Judasz, szedł na ich czele i zbliżył się do Jezusa, aby Go pocałować. ⁴⁸Jezus mu rzekł: Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego? ⁴⁹Towarzysze Jezusa widząc, na co się zanosi, zapytali: Panie, czy mamy uderzyć mieczem? ⁵⁰I któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho. ⁵¹Lecz Jezus odpowiedział: Przestańcie, dosyć! I dotknąwszy ucha, uzdrowił go. ⁵²Do arcykapłanów zaś, dówódcy straży świątynnej i starszych, którzy wyszli przeciw Niemu, Jezus rzekł: Wyszliście z mieczami i kijami jak na zbójcę? ⁵³Gdy codziennie bywałem u was w świątyni, nie podnieśliście rąk na Mnie, lecz to jest wasza godzina i panowanie ciemności. ⁵⁴Schwycili Go więc, poprowadzili i zawiedli do domu najwyższego kapłana. A Piotr szedł z daleka. ⁵⁵Gdy rozniecili ogień na środku dziedzińca i zasiedli wkoło, Piotr usiadł także między nimi. ⁵⁶A jakaś służąca, zobaczywszy go siedzącego przy ogniu, przyjrzała mu się uważnie i rzekła: I ten był razem z Nim. ⁵⁷Lecz on zaprzeczył temu, mówiąc: Nie znam Go, kobieto. ⁵⁸Po chwili zobaczył go ktoś inny i rzekł: I ty jesteś jednym z nich. Piotr odrzekł: Człowieku, nie jestem. ⁵⁹Po upływie prawie godziny jeszcze ktoś inny począł zawzięcie twierdzić: Na pewno i ten był razem z Nim; jest przecież Galilejczykiem. ⁶⁰Piotr zaś rzekł: Człowieku, nie wiem, co mówisz. I w tej chwili, gdy on jeszcze mówił, kogut zapiał. ⁶¹A Pan obrócił się i spojrzał na Piotra. Wspomniał Piotr na słowo Pana, jak mu powiedział: Dziś, zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz. ⁶²Wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał. ⁶³Tymczasem ludzie, którzy pilnowali Jezusa, naigrawali się z Niego i bili Go. ⁶⁴Zasłaniali Mu oczy i pytali: Prorokuj, kto Cię uderzył. ⁶⁵Wiele też innych obelg miotali przeciw Niemu. ⁶⁶Skoro dzień nastał, zebrała się starszyzna ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie i kazali przyprowadzić Go przed swoją Radę. ⁶⁷Rzekli: Jeśli Ty jesteś Mesjasz, powiedz nam! On im odrzekł: Jeśli wam powiem, nie uwierzycie Mi, ⁶⁸i jeśli was zapytam, nie dacie Mi odpowiedzi. ⁶⁹Lecz odtąd Syn Człowieczy siedzieć będzie po prawej stronie Wszechmocy Bożej. ⁷⁰Zawołali wszyscy: Więc Ty jesteś Synem Bożym? Odpowiedział im: Tak. Jestem Nim. ⁷¹A oni zawołali: Na co nam jeszcze potrzeba świadectwa? Sami przecież słyszeliśmy z ust Jego.

Góra dokumentu

23 ¹Teraz całe ich zgromadzenie powstało; i poprowadzili Go przed Piłata. ²Tam zaczęli oskarżać Go: Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród, że odwodzi od płacenia podatków Cezarowi i że siebie podaje za Mesjasza - Króla. ³Piłat zapytał Go: Czy Ty jesteś Królem żydowskim? Jezus odpowiedział mu: Tak, Ja Nim jestem. ⁴Piłat więc oświadczył arcykapłanom i tłumom: Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku. ⁵Lecz oni nastawali i mówili: Podburza lud, szerząc swą naukę po całej Judei, od Galilei, gdzie rozpoczął, aż dotąd. ⁶Gdy Piłat to usłyszał, zapytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem. ⁷A gdy się upewnił, że jest spod władzy Heroda, odesłał Go do Heroda, który w tych dniach również przebywał w Jerozolimie. ⁸Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył. Od dawna bowiem chciał Go ujrzeć, ponieważ słyszał o Nim i spodziewał się, że zobaczy jaki znak, zdziałany przez Niego. ⁹Zasypał Go też wieloma pytaniami, lecz Jezus nic mu nie odpowiedział. ¹⁰Arcykapłani zaś i uczeni w Piśmie stali i gwałtownie Go oskarżali. ¹¹Wówczas wzgardził Nim Herod wraz ze swoją strażą; na pośmiewisko kazał ubrać Go w lśniący płaszcz i odesłał do Piłata. ¹²W tym dniu Herod i Piłat stali się przyjaciółmi. Przedtem bowiem żyli z sobą w nieprzyjaźni. ¹³Piłat więc kazał zwołać arcykapłanów, członków Wysokiej Rady oraz lud ¹⁴i rzekł do nich: Przywiedliście mi tego człowieka pod zarzutem, że podburza lud. Otóż ja przesłuchałem Go wobec was i nie znalazłem w Nim żadnej winy w sprawach, o które Go oskarżacie. ¹⁵Ani też Herod - bo odesłał Go do nas; a oto nie popełnił On nic godnego śmierci. ¹⁶Każę Go więc wychłostać i uwolnię. ¹⁷<A był obowiązany uwalniać im jednego na święta>. ¹⁸Zawołali więc wszyscy razem: Strać Tego, a uwolnij nam Barabasza! ¹⁹Był on wtrącony do więzienia za jakiś rozruch powstały w mieście i za zabójstwo. ²⁰Piłat, chcąc uwolnić Jezusa, ponownie przemówił do nich. ²¹Lecz oni wołali: Ukrzyżuj, ukrzyżuj Go! ²²Zapytał ich po raz trzeci: Cóż On złego uczynił? Nie znalazłem w Nim nic zasługującego na śmierć. Każę Go więc wychłostać i uwolnię. ²³Lecz oni nalegali z wielkim wrzaskiem, domagając się, aby Go ukrzyżowano; i wzmagały się ich krzyki. ²⁴Piłat więc zawyrokował, żeby ich żądanie zostało spełnione. ²⁵Uwolnił im tego, którego się domagali, a który za rozruch i zabójstwo był wtrącony do więzienia; Jezusa zaś zdał na ich wolę. ²⁶Gdy Go wyprowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który wracał z pola, i włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem. ²⁷A szło za Nim mnóstwo ludu, także kobiet, które zawodziły i płakały nad Nim. ²⁸Lecz Jezus zwrócił się do nich i rzekł: Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi! ²⁹Oto bowiem przyjdą dni, kiedy mówić będą: Szczęśliwe niepłodne łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły. ³⁰Wtedy zaczną wołać do gór: Padnijcie na nas; a do pagórków: Przykryjcie nas! ³¹Bo jeśli z zielonym drzewem to czynią, cóż się stanie z suchym? ³²Przyprowadzono też dwóch innych - złoczyńców, aby ich z Nim stracić. ³³Gdy przyszli na miejsce, zwane Czaszką, ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie. ³⁴Lecz Jezus mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Potem rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając losy. ³⁵A lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym. ³⁶Szydzili z Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, ³⁷mówiąc: Jeśli Ty jesteś królem żydowskim, wybaw sam siebie. ³⁸Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: To jest Król żydowski. ³⁹Jeden ze złoczyńców, których [tam] powieszono, urągał Mu: Czy Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas. ⁴⁰Lecz drugi, karcąc go, rzekł: Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? ⁴¹My przecież - sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił. ⁴²I dodał: Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa. ⁴³Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju. ⁴⁴Było już około godziny szóstej i mrok ogaranął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. ⁴⁵Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. ⁴⁶Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha. ⁴⁷Na widok tego, co się działo, setnik oddał chwałę Bogu i mówił: Istotnie, człowiek ten był sprawiedliwy. ⁴⁸Wszystkie też tłumy, które zbiegły się na to widowisko, gdy zobaczyły, co się działo, wracały bijąc się w piersi. ⁴⁹Wszyscy Jego znajomi stali z daleka; a również niewiasty, które Mu towarzyszyły od Galilei, przypatrywały się temu. ⁵⁰Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. ⁵¹Nie przystał on na ich uchwałę i postępowanie. Był z miasta żydowskiego Arymatei, i oczekiwał królestwa Bożego. ⁵²On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. ⁵³Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie, wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. ⁵⁴Był to dzień Przygotowania i szabat się rozjaśniał. ⁵⁵Były przy tym niewiasty, które z Nim przyszły z Galilei. Obejrzały grób i w jaki sposób zostało złożone ciało Jezusa. ⁵⁶Po powrocie przygotowały wonności i olejki; lecz zgodnie z przykazaniem zachowały spoczynek szabatu.

Góra dokumentu

24 ¹W pierwszy dzień tygodnia poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. ²Kamień od grobu zastały odsunięty. ³A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. ⁴Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. ⁵Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? ⁶Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei: ⁷Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie. ⁸Wtedy przypomniały sobie Jego słowa ⁹i wróciły od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym. ¹⁰A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria, matka Jakuba; i inne z nimi opowiadały to Apostołom. ¹¹Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary. ¹²Jednakże Piotr wybrał się i pobiegł do grobu; schyliwszy się, ujrzał same tylko płótna. I wrócił do siebie, dziwiąc się temu, co się stało. ¹³Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. ¹⁴Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. ¹⁵Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. ¹⁶Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. ¹⁷On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się smutni. ¹⁸A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało. ¹⁹Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; ²⁰jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. ²¹A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. ²²Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, ²³a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. ²⁴Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli. ²⁵Na to On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! ²⁶Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? ²⁷I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. ²⁸Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. ²⁹Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi. ³⁰Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. ³¹Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. ³²I mówili nawzajem do siebie: Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał? ³³W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, ³⁴którzy im oznajmili: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. ³⁵Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba. ³⁶A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! ³⁷Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. ³⁸Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? ³⁹Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. ⁴⁰Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. ⁴¹Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? ⁴²Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. ⁴³Wziął i jadł wobec nich. ⁴⁴Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. ⁴⁵Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, ⁴⁶i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, ⁴⁷w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. ⁴⁸Wy jesteście świadkami tego. ⁴⁹Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka. ⁵⁰Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. ⁵¹A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. ⁵²Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, ⁵³gdzie stale przebywali w świątyni, <wielbiąc i> błogosławiąc Boga.

Góra dokumentu

Ostatnia Aktualizacja 07 listopada 2007; 1,138 Odsłon

• Awantura i rozwiązanie
• Kocham Głogów cz. 2
• Kocham Głogów

Aktualności

Remonty chodników ul. Kutrzeby i Przemysłowej

Głogów: Przy ul. Kutrzeby prowadzony jest remont nawierzchni chodnika. Nowa nawierzchnia zostanie wykonana z płytek betonowych z odzysku -114, 60 m² oraz z kostki bazaltowej z odzysku-93,52 m².

• Głogów: Ul. Merkurego w remoncie
• Wykorzystajmy rzekę
• Zmiana organizacji ruchu
• Remont wiaduktu
• Festyn motoryzacyjny!
• Zmieniony czas pracy Starostwa
• Pomoc dla poszkodowanych kolarzy

REKLAMA

Internet Głogów, stały dostęp do Internetu

Głogów: Fotografia cyfrowa, reklama, poligrafia, sitodruk

Malach » Zasady zam. tekstów » Kalendarz » FAQ » Wymiana banerami » Chcesz mieć własną stronę? Kliknij! » Sponsorzy

Index galeri | Index strony | StatIndex | Protected by BOWI Group