Ewangelia wg. ¶w. Mateusza

Rozdzia³y od 1 do 14 | Rozdzia³y od 15 do 26 | Rozdzia³y od 27 do 28

1 ¹ Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. ² Abraham by³ ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; ³ Juda za¶ by³ ojcem Faresa i Zary, których matk± by³a Tamar. Fares by³ ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; ⁴ Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; ⁵ Salmon ojcem Booza, a matk± by³a Rachab. Booz by³ ojcem Obeda, a matk± by³a Rut. Obed by³ ojcem Jessego, ⁶ a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid by³ ojcem Salomona, a matk± by³a /dawna/ ¿ona Uriasza. ⁷ Salomon by³ ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; ⁸ Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; ⁹ Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; ¹⁰ Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; ¹¹ Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babiloñskiego. ¹² Po przesiedleniu babiloñskim Jechoniasz by³ ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; ¹³ Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; ¹⁴ Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; ¹⁵ Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; ¹⁶ Jakub ojcem Józefa, mê¿a Maryi, z której narodzi³ siê Jezus, zwany Chrystusem. ¹⁷ Tak wiêc w ca³o¶ci od Abrahama do Dawida jest czterna¶cie pokoleñ; od Dawida do przesiedlenia babiloñskiego czterna¶cie pokoleñ; od przesiedlenia babiloñskiego do Chrystusa czterna¶cie pokoleñ. ¹⁸ Z narodzeniem Jezusa Chrystusa by³o tak. Po za¶lubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalaz³a siê brzemienn± za spraw± Ducha ¦wiêtego. ¹⁹ M±¿ Jej, Józef, który by³ cz³owiekiem sprawiedliwym i nie chcia³ naraziæ Jej na znies³awienie, zamierza³ oddaliæ J± potajemnie. ²⁰ Gdy powzi±³ tê my¶l, oto anio³ Pañski ukaza³ mu siê we ¶nie i rzek³: Józefie, synu Dawida, nie bój siê wzi±æ do siebie Maryi, twej Ma³¿onki; albowiem z Ducha ¦wiêtego jest to, co siê w Niej poczê³o. ²¹ Porodzi Syna, któremu nadasz imiê Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów . ²² A sta³o siê to wszystko, aby siê wype³ni³o s³owo Pañskie powiedziane przez Proroka: ²³ Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadz± imiê Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. ²⁴ Zbudziwszy siê ze snu, Józef uczyni³ tak, jak mu poleci³ anio³ Pañski: wzi±³ swoj± Ma³¿onkê do siebie, ²⁵ lecz nie zbli¿a³ siê do Niej, a¿ porodzi³a Syna, któremu nada³ imiê Jezus.

Góra strony

2 ¹ Gdy za¶ Jezus narodzi³ siê w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mêdrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy ² i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król ¿ydowski? Ujrzeli¶my bowiem jego gwiazdê na Wschodzie i przybyli¶my oddaæ mu pok³on . ³ Skoro to us³ysza³ król Herod, przerazi³ siê, a z nim ca³a Jerozolima. ⁴ Zebra³ wiêc wszystkich arcykap³anów i uczonych ludu i wypytywa³ ich, gdzie ma siê narodziæ Mesjasz. ⁵ Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisa³ Prorok: ⁶ A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jeste¶ zgo³a najlichsze spo¶ród g³ównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie w³adca, który bêdzie pasterzem ludu mego, Izraela. ⁷ Wtedy Herod przywo³a³ potajemnie Mêdrców i wypyta³ ich dok³adnie o czas ukazania siê gwiazdy. ⁸ A kieruj±c ich do Betlejem, rzek³: Udajcie siê tam i wypytujcie starannie o Dzieciê, a gdy Je znajdziecie donie¶cie mi, abym i ja móg³ pój¶æ i oddaæ Mu pok³on. ⁹ Oni za¶ wys³uchawszy króla, ruszyli w drogê. A oto gwiazda, któr± widzieli na Wschodzie, sz³a przed nimi, a¿ przysz³a i zatrzyma³a siê nad miejscem, gdzie by³o Dzieciê. ¹⁰ Gdy ujrzeli gwiazdê, bardzo siê uradowali. ¹¹ Weszli do domu i zobaczyli Dzieciê z Matk± Jego, Maryj±; upadli na twarz i oddali Mu pok³on. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: z³oto, kadzid³o i mirrê. ¹² A otrzymawszy we ¶nie nakaz, ¿eby nie wracali do Heroda, inn± drog± udali siê do swojej ojczyzny, ¹³ Gdy oni odjechali, oto anio³ Pañski ukaza³ siê Józefowi we ¶nie i rzek³: Wstañ, we¼ Dzieciê i Jego Matkê i uchod¼ do Egiptu; pozostañ tam, a¿ ci powiem; bo Herod bêdzie szuka³ Dzieciêcia, aby Je zg³adziæ. ¹⁴ On wsta³, wzi±³ w nocy Dzieciê i Jego Matkê i uda³ siê do Egiptu; ¹⁵ tam pozosta³ a¿ do ¶mierci Heroda. Tak mia³o siê spe³niæ s³owo, które Pan powiedzia³ przez Proroka: Z Egiptu wezwa³em Syna mego. ¹⁶ Wtedy Herod widz±c, ¿e go Mêdrcy zawiedli, wpad³ w straszny gniew. Pos³a³ /oprawców/ do Betlejem i ca³ej okolicy i kaza³ pozabijaæ wszystkich ch³opców w wieku do lat dwóch, stosownie do czasu, o którym siê dowiedzia³ od Mêdrców. ¹⁷ Wtedy spe³ni³y siê s³owa proroka Jeremiasza: ¹⁸ Krzyk us³yszano w Rama, p³acz i jêk wielki. Rachel op³akuje swe dzieci i nie chce utuliæ siê w ¿alu, bo ich ju¿ nie ma. ¹⁹ A gdy Herod umar³, oto Józefowi w Egipcie ukaza³ siê anio³ Pañski we ¶nie, ²⁰ i rzek³: Wstañ, we¼ Dzieciê i Jego Matkê i id¼ do ziemi Izraela, bo ju¿ umarli ci, którzy czyhali na ¿ycie Dzieciêcia . ²¹ On wiêc wsta³, wzi±³ Dzieciê i Jego Matkê i wróci³ do ziemi Izraela. ²² Lecz gdy pos³ysza³, ¿e w Judei panuje Archelaos w miejsce ojca swego, Heroda, ba³ siê tam i¶æ. Otrzymawszy za¶ we ¶nie nakaz, uda³ siê w strony Galilei. ²³ Przyby³ do miasta, zwanego Nazaret, i tam osiad³. Tak mia³o siê spe³niæ s³owo Proroków: Nazwany bêdzie Nazarejczykiem.

Góra strony

3 ¹ W owym czasie wyst±pi³ Jan Chrzciciel i g³osi³ na Pustyni Judzkiej te s³owa: ² Nawróæcie siê, bo bliskie jest królestwo niebieskie . ³ Do niego to odnosi siê s³owo proroka Izajasza, gdy mówi: G³os wo³aj±cego na pustyni: Przygotujcie drogê Panu, Dla Niego prostujcie ¶cie¿ki. ⁴ Sam za¶ Jan nosi³ odzienie z sier¶ci wielb³±dziej i pas skórzany oko³o bioder, a jego pokarmem by³a szarañcza i miód le¶ny. ⁵ Wówczas ci±gnê³y do niego Jerozolima oraz ca³a Judea i ca³a okolica nad Jordanem. ⁶ Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznaj±c przy tym swe grzechy. ⁷ A gdy widzia³, ¿e przychodzi do chrztu wielu spo¶ród faryzeuszów i saduceuszów, mówi³ im: Plemiê ¿mijowe, kto wam pokaza³, jak uciec przed nadchodz±cym gniewem? ⁸ Wydajcie wiêc godny owoc nawrócenia, ⁹ a nie my¶lcie, ¿e mo¿ecie sobie mówiæ: Abrahama mamy za ojca, bo powiadam wam, ¿e z tych kamieni mo¿e Bóg wzbudziæ dzieci Abrahamowi. ¹⁰ Ju¿ siekiera do korzenia drzew jest przy³o¿ona. Ka¿de wiêc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, bêdzie wyciête i w ogieñ wrzucone. ¹¹ Ja was chrzczê wod± dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mn±, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosiæ Mu sanda³ów. On was chrzciæ bêdzie Duchem ¦wiêtym i ogniem. ¹² Ma On wiejad³o w rêku i oczy¶ci swój om³ot: pszenicê zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym . ¹³ Wtedy przyszed³ Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, ¿eby przyj±æ chrzest od niego. ¹⁴ Lecz Jan powstrzymywa³ Go, mówi±c: To ja potrzebujê chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie? ¹⁵ Jezus mu odpowiedzia³: Pozwól teraz, bo tak godzi siê nam wype³niæ wszystko, co sprawiedliwe. Wtedy Mu ust±pi³. ¹⁶ A gdy Jezus zosta³ ochrzczony, natychmiast wyszed³ z wody. A oto otworzy³y Mu siê niebiosa i ujrza³ Ducha Bo¿ego zstêpuj±cego jak go³êbicê i przychodz±cego na Niego. ¹⁷ A g³os z nieba mówi³: Ten jest mój Syn umi³owany, w którym mam upodobanie.

Góra strony

4 ¹ Wtedy Duch wyprowadzi³ Jezusa na pustyniê, aby by³ kuszony przez diab³a. ² A gdy przepo¶ci³ czterdzie¶ci dni i czterdzie¶ci nocy, odczu³ w koñcu g³ód. ³ Wtedy przyst±pi³ kusiciel i rzek³ do Niego: Je¶li jeste¶ Synem Bo¿ym, powiedz, ¿eby te kamienie sta³y siê chlebem . ⁴ Lecz on mu odpar³: Napisane jest: Nie samym chlebem ¿yje cz³owiek, lecz ka¿dym s³owem, które pochodzi z ust Bo¿ych. ⁵ Wtedy wzi±³ Go diabe³ do Miasta ¦wiêtego, postawi³ na naro¿niku ¶wi±tyni ⁶ i rzek³ Mu: Je¶li jeste¶ Synem Bo¿ym, rzuæ siê w dó³, jest przecie¿ napisane: Anio³om swoim rozka¿e o tobie, a na rêkach nosiæ ciê bêd± by¶ przypadkiem nie urazi³ swej nogi o kamieñ. ⁷ Odrzek³ mu Jezus: Ale jest napisane tak¿e: Nie bêdziesz wystawia³ na próbê Pana, Boga swego. ⁸ Jeszcze raz wzi±³ Go diabe³ na bardzo wysok± górê, pokaza³ Mu wszystkie królestwa ¶wiata oraz ich przepych ⁹ i rzek³ do Niego: Dam Ci to wszystko, je¶li upadniesz i oddasz mi pok³on. ¹⁰ Na to odrzek³ mu Jezus: Id¼ precz, szatanie! Jest bowiem napisane: Panu, Bogu swemu, bêdziesz oddawa³ pok³on i Jemu samemu s³u¿yæ bêdziesz. ¹¹ Wtedy opu¶ci³ Go diabe³, a oto anio³owie przyst±pili i us³ugiwali Mu. ¹² Gdy /Jezus/ pos³ysza³, ¿e Jan zosta³ uwiêziony, usun±³ siê do Galilei. ¹³ Opu¶ci³ jednak Nazaret, przyszed³ i osiad³ w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. ¹⁴ Tak mia³o siê spe³niæ s³owo proroka Izajasza: ¹⁵ Ziemia Zabulona i ziemia Neftalegou, Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! ¹⁶ Lud, który siedzia³ w ciemno¶ci, ujrza³ ¶wiat³o wielkie, i mieszkañcom cienistej krainy ¶mierci ¶wiat³o wzesz³o. ¹⁷ Odt±d pocz±³ Jezus nauczaæ i mówiæ: Nawracajcie siê, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. ¹⁸ Gdy /Jezus/ przechodzi³ obok Jeziora Galilejskiego, ujrza³ dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieæ w jezioro; byli bowiem rybakami. ¹⁹ I rzek³ do nich: Pójd¼cie za Mn±, a uczyniê was rybakami ludzi. ²⁰ Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. ²¹ A gdy poszed³ stamt±d dalej, ujrza³ innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w ³odzi swe sieci. Ich te¿ powo³a³. ²² A oni natychmiast zostawili ³ód¼ i ojca i poszli za Nim. ²³ I obchodzi³ Jezus ca³± Galileê, nauczaj±c w tamtejszych synagogach, g³osz±c Ewangeliê o królestwie i lecz±c wszelkie choroby i wszelkie s³abo¶ci w¶ród ludu. ²⁴ A wie¶æ o Nim rozesz³a siê po ca³ej Syrii. Przynoszono wiêc do Niego wszystkich cierpi±cych, których drêczy³y rozmaite choroby i dolegliwo¶ci, opêtanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawia³. ²⁵ I sz³y za Nim liczne t³umy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

Góra strony

5 ¹ Jezus, widz±c t³umy, wyszed³ na górê. A gdy usiad³, przyst±pili do Niego Jego uczniowie. ² Wtedy otworzy³ swoje usta i naucza³ ich tymi s³owami: ³ B³ogos³awieni ubodzy w duchu, albowiem do nich nale¿y królestwo niebieskie. ⁴ B³ogos³awieni, którzy siê smuc±, albowiem oni bêd± pocieszeni. ⁵ B³ogos³awieni cisi, albowiem oni na w³asno¶æ posi±d± ziemiê. ⁶ B³ogos³awieni, którzy ³akn± i pragn± sprawiedliwo¶ci, albowiem oni bêd± nasyceni. ⁷ B³ogos³awieni mi³osierni, albowiem oni mi³osierdzia dost±pi±. ⁸ B³ogos³awieni czystego serca, albowiem oni Boga ogl±daæ bêd±. ⁹ B³ogos³awieni, którzy wprowadzaj± pokój, albowiem oni bêd± nazwani synami Bo¿ymi. ¹⁰ B³ogos³awieni, którzy cierpi± prze¶ladowanie dla sprawiedliwo¶ci, albowiem do nich nale¿y królestwo niebieskie. ¹¹ B³ogos³awieni jeste¶cie, gdy /ludzie/ wam ur±gaj± i prze¶laduj± was, i gdy z mego powodu mówi± k³amliwie wszystko z³e na was. ¹² Cieszcie siê i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie. Tak bowiem prze¶ladowali proroków, którzy byli przed wami. ¹³ Wy jeste¶cie sol± dla ziemi. Lecz je¶li sól utraci swój smak, czym¿e j± posoliæ? Na nic siê ju¿ nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. ¹⁴ Wy jeste¶cie ¶wiat³em ¶wiata. Nie mo¿e siê ukryæ miasto po³o¿one na górze. ¹⁵ Nie zapala siê te¿ ¶wiat³a i nie stawia pod korcem, ale na ¶wieczniku, aby ¶wieci³o wszystkim, którzy s± w domu. ¹⁶ Tak niech ¶wieci wasze ¶wiat³o przed lud¼mi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie. ¹⁷ Nie s±d¼cie, ¿e przyszed³em znie¶æ Prawo albo Proroków. Nie przyszed³em znie¶æ, ale wype³niæ. ¹⁸ Zaprawdê bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przemin±, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni siê w Prawie, a¿ siê wszystko spe³ni. ¹⁹ Ktokolwiek wiêc zniós³by jedno z tych przykazañ, choæby najmniejszych, i uczy³by tak ludzi, ten bêdzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wype³nia i uczy wype³niaæ, ten bêdzie wielki w królestwie niebieskim. ²⁰ Bo powiadam wam: Je¶li wasza sprawiedliwo¶æ nie bêdzie wiêksza ni¿ uczonych w Pi¶mie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. ²¹ S³yszeli¶cie, ¿e powiedziano przodkom: Nie zabijaj; a kto by siê dopu¶ci³ zabójstwa, podlega s±dowi. ²² A Ja wam powiadam: Ka¿dy, kto siê gniewa na swego brata, podlega s±dowi. A kto by rzek³ swemu bratu: Raka, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzek³: Bezbo¿niku, podlega karze piek³a ognistego. ²³ Je¶li wiêc przyniesiesz dar swój przed o³tarz i tam wspomnisz, ¿e brat twój ma co¶ przeciw tobie, ²⁴ zostaw tam dar swój przez o³tarzem, a najpierw id¼ i pojednaj siê z bratem swoim. Potem przyjd¼ i dar swój ofiaruj! ²⁵ Pogód¼ siê ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jeste¶ z nim w drodze, by ciê przeciwnik nie poda³ sêdziemu, a sêdzia dozorcy, i aby nie wtr±cono ciê do wiêzienia. ²⁶ Zaprawdê, powiadam ci: nie wyjdziesz stamt±d, a¿ zwrócisz ostatni grosz. ²⁷ S³yszeli¶cie, ¿e powiedziano: Nie cudzo³ó¿! ²⁸ A Ja wam powiadam: Ka¿dy, kto po¿±dliwie patrzy na kobietê, ju¿ siê w swoim sercu dopu¶ci³ z ni± cudzo³óstwa. ²⁹ Je¶li wiêc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wy³up je i odrzuæ od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich cz³onków, ni¿ ¿eby ca³e twoje cia³o mia³o byæ wrzucone do piek³a. ³⁰ I je¶li prawa twoja rêka jest ci powodem do grzechu, odetnij j± i odrzuæ od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich cz³onków, ni¿ ¿eby ca³e twoje cia³o mia³o i¶æ do piek³a. ³¹ Powiedziano te¿: Je¶li kto chce oddaliæ swoj± ¿onê, niech jej da list rozwodowy. ³² A ja wam powiadam: Ka¿dy, kto oddala swoj± ¿onê - poza wypadkiem nierz±du - nara¿a j± na cudzo³óstwo; a kto by oddalon± wzi±³ za ¿onê, dopuszcza siê cudzo³óstwa. ³³ S³yszeli¶cie równie¿, ¿e powiedziano przodkom: Nie bêdziesz fa³szywie przysiêga³, lecz dotrzymasz Panu swej przysiêgi. ³⁴ A Ja wam powiadam: Wcale nie przysiêgajcie - ani na niebo, bo jest tronem Bo¿ym; ³⁵ ani na ziemiê, bo jest podnó¿kiem stóp Jego; ani na Jerozolimê, bo jest miastem wielkiego Króla. ³⁶ Ani na swoj± g³owê nie przysiêgaj, bo nie mo¿esz nawet jednego w³osa uczyniæ bia³ym albo czarnym. ³⁷ Niech wasza mowa bêdzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Z³ego pochodzi. ³⁸ S³yszeli¶cie, ¿e powiedziano: Oko za oko i z±b za z±b! ³⁹ A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu z³emu. Lecz je¶li ciê kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi! ⁴⁰ Temu, kto chce prawowaæ siê z tob± i wzi±æ twoj± szatê, odst±p i p³aszcz! ⁴¹ Zmusza ciê kto, ¿eby i¶æ z nim tysi±c kroków, id¼ dwa tysi±ce! ⁴² Daj temu, kto ciê prosi, i nie odwracaj siê od tego, kto chce po¿yczyæ od ciebie. ⁴³ S³yszeli¶cie, ¿e powiedziano: Bêdziesz mi³owa³ swego bli¼niego, a nieprzyjaciela swego bêdziesz nienawidzi³. ⁴⁴ A Ja wam powiadam: Mi³ujcie waszych nieprzyjació³ i módlcie siê za tych, którzy was prze¶laduj±; ⁴⁵ tak bêdziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; poniewa¿ On sprawia, ¿e s³oñce Jego wschodzi nad z³ymi i nad dobrymi, i On zsy³a deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. ⁴⁶ Je¶li bowiem mi³ujecie tych, którzy was mi³uj±, có¿ za nagrodê mieæ bêdziecie? Czy¿ i celnicy tego nie czyni±? ⁴⁷ I je¶li pozdrawiacie tylko swych braci, có¿ szczególnego czynicie? Czy¿ i poganie tego nie czyni±? ⁴⁸ B±d¼cie wiêc wy doskonali, jak doskona³y jest Ojciec wasz niebieski.

Góra strony

6 ¹ Strze¿cie siê, ¿eby¶cie uczynków pobo¿nych nie wykonywali przed lud¼mi po to, aby was widzieli; inaczej nie bêdziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie. ² Kiedy wiêc dajesz ja³mu¿nê, nie tr±b przed sob±, jak ob³udnicy czyni± w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdê, powiadam wam: ci otrzymali ju¿ swoj± nagrodê. ³ Kiedy za¶ ty dajesz ja³mu¿nê, niech nie wie lewa twoja rêka, co czyni prawa, ⁴ aby twoja ja³mu¿na pozosta³a w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. ⁵ Gdy siê modlicie, nie b±d¼cie jak ob³udnicy. Oni lubi± w synagogach i na rogach ulic wystawaæ i modliæ siê, ¿eby siê ludziom pokazaæ. Zaprawdê, powiadam wam: otrzymali ju¿ swoj± nagrodê. ⁶ Ty za¶, gdy chcesz siê modliæ, wejd¼ do swej izdebki, zamknij drzwi i módl siê do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. ⁷ Na modlitwie nie b±d¼cie gadatliwi jak poganie. Oni my¶l±, ¿e przez wzgl±d na swe wielomówstwo bêd± wys³uchani. ⁸ Nie b±d¼cie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie. Wy zatem tak siê módlcie: ⁹ Ojcze nasz, który jeste¶ w niebie, niech siê ¶wiêci imiê Twoje! ¹⁰ Niech przyjdzie królestwo Twoje; niech Twoja wola spe³nia siê na ziemi, tak jak i w niebie. ¹¹ Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; ¹² i przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili; ¹³ i nie dopu¶æ, aby¶my ulegli pokusie, ale nas zachowaj od z³ego! ¹⁴ Je¶li bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. ¹⁵ Lecz je¶li nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinieñ. ¹⁶ Kiedy po¶cicie, nie b±d¼cie posêpni jak ob³udnicy. Przybieraj± oni wygl±d ponury, aby pokazaæ ludziom, ¿e poszcz±. Zaprawdê, powiadam wam: ju¿ odebrali swoj± nagrodê. ¹⁷ Ty za¶, gdy po¶cisz, nama¶æ sobie g³owê i umyj twarz, ¹⁸ aby nie ludziom pokazaæ, ¿e po¶cisz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. ¹⁹ Nie gromad¼cie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszcz± i gdzie z³odzieje w³amuj± siê i kradn±. ²⁰ Gromad¼cie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszcz± i gdzie z³odzieje nie w³amuj± siê i nie kradn±. ²¹ Bo gdzie jest twój skarb, tam bêdzie i serce twoje. ²² ¦wiat³em cia³a jest oko. Je¶li wiêc twoje oko jest zdrowe, ca³e twoje cia³o bêdzie w ¶wietle. ²³ Lecz je¶li twoje oko jest chore, ca³e twoje cia³o bêdzie w ciemno¶ci. Je¶li wiêc ¶wiat³o, które jest w tobie, jest ciemno¶ci±, jak¿e wielka to ciemno¶æ! ²⁴ Nikt nie mo¿e dwom panom s³u¿yæ. Bo albo jednego bêdzie nienawidzi³, a drugiego bêdzie mi³owa³; albo z jednym bêdzie trzyma³, a drugim wzgardzi. Nie mo¿ecie s³u¿yæ Bogu i Mamonie. ²⁵ Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie siê zbytnio o swoje ¿ycie, o to, co macie je¶æ i piæ, ani o swoje cia³o, czym siê macie przyodziaæ. Czy¿ ¿ycie nie znaczy wiêcej ni¿ pokarm, a cia³o wiêcej ni¿ odzienie? ²⁶ Przypatrzcie siê ptakom w powietrzu: nie siej± ani ¿n± i nie zbieraj± do spichlerzy, a Ojciec wasz niebieski je ¿ywi. Czy¿ wy nie jeste¶cie wa¿niejsi ni¿ one? ²⁷ Kto z was przy ca³ej swej trosce mo¿e choæby jedn± chwilê do³o¿yæ do wieku swego ¿ycia? ²⁸ A o odzienie czemu siê zbytnio troszczycie? Przypatrzcie siê liliom na polu, jak rosn±: nie pracuj± ani przêd±. ²⁹ A powiadam wam: nawet Salomon w ca³ym swoim przepychu nie by³ tak ubrany jak jedna z nich. ³⁰ Je¶li wiêc ziele na polu, które dzi¶ jest, a jutro do pieca bêdzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czy¿ nie tym bardziej was, ma³ej wiary? ³¹ Nie troszczcie siê wiêc zbytnio i nie mówcie: co bêdziemy je¶æ? co bêdziemy piæ? czym bêdziemy siê przyodziewaæ? ³² Bo o to wszystko poganie zabiegaj±. Przecie¿ Ojciec wasz niebieski wie, ¿e tego wszystkiego potrzebujecie. ³³ Starajcie siê naprzód o królestwo /Boga/ i o Jego Sprawiedliwo¶æ, a to wszystko bêdzie wam dodane. ³⁴ Nie troszczcie siê wiêc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzieñ sam o siebie troszczyæ siê bêdzie. Dosyæ ma dzieñ swojej biedy.

Góra strony

7 ¹ Nie s±d¼cie, aby¶cie nie byli s±dzeni. ² Bo takim s±dem, jakim s±dzicie, i was os±dz±; i tak± miar±, jak± wy mierzycie, wam odmierz±. ³ Czemu to widzisz drzazgê w oku swego brata, a belki we w³asnym oku nie dostrzegasz? ⁴ Albo jak mo¿esz mówiæ swemu bratu: Pozwól, ¿e usunê drzazgê z twego oka, gdy belka /tkwi/ w twoim oku? ⁵ Ob³udniku, wyrzuæ najpierw belkê ze swego oka, a wtedy przejrzysz, a¿eby usun±æ drzazgê z oka twego brata. ⁶ Nie dawajcie psom tego, co ¶wiête, i nie rzucajcie swych pere³ przed ¶winie, by ich nie podepta³y nogami, i obróciwszy siê, was nie poszarpa³y. ⁷ Pro¶cie, a bêdzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; ko³aczcie, a otworz± wam. ⁸ Albowiem ka¿dy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a ko³acz±cemu otworz±. ⁹ Gdy którego z was syn prosi o chleb, czy jest taki, który poda mu kamieñ? ¹⁰ Albo gdy prosi o rybê, czy poda mu wê¿a? ¹¹ Je¶li wiêc wy, choæ ¼li jeste¶cie, umiecie dawaæ dobre dary swoim dzieciom, o ile¿ bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go prosz±. ¹² Wszystko wiêc, co by¶cie chcieli, ¿eby wam ludzie czynili, i wy im czyñcie! Albowiem na tym polega Prawo i Prorocy. ¹³ Wchod¼cie przez ciasn± bramê. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez ni± wchodz±. ¹⁴ Jak¿e ciasna jest brama i w±ska droga, która prowadzi do ¿ycia, a ma³o jest takich, którzy j± znajduj±. ¹⁵ Strze¿cie siê fa³szywych proroków, którzy przychodz± do was w owczej skórze, a wewn±trz s± drapie¿nymi wilkami. ¹⁶ Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera siê winogrona z ciernia albo z ostu figi? ¹⁷ Tak ka¿de dobre drzewo wydaje dobre owoce, a z³e drzewo wydaje z³e owoce. ¹⁸ Nie mo¿e dobre drzewo wydaæ z³ych owoców ani z³e drzewo wydaæ dobrych owoców. ¹⁹ Ka¿de drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, bêdzie wyciête i w ogieñ wrzucone. ²⁰ A wiêc: poznacie ich po ich owocach. ²¹ Nie ka¿dy, który Mi mówi: Panie, Panie!, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spe³nia wolê mojego Ojca, który jest w niebie. ²² Wielu powie Mi w owym dniu: Panie, Panie, czy nie prorokowali¶my moc± Twego imienia i nie wyrzucali¶my z³ych duchów moc± Twego imienia, i nie czynili¶my wielu cudów moc± Twego imienia? ²³ Wtedy o¶wiadczê im: Nigdy was nie zna³em. Odejd¼cie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie siê nieprawo¶ci! ²⁴ Ka¿dego wiêc, kto tych s³ów moich s³ucha i wype³nia je, mo¿na porównaæ z cz³owiekiem roztropnym, który dom swój zbudowa³ na skale. ²⁵ Spad³ deszcz, wezbra³y potoki, zerwa³y siê wichry i uderzy³y w ten dom. On jednak nie run±³, bo na skale by³ utwierdzony. ²⁶ Ka¿dego za¶, kto tych s³ów moich s³ucha, a nie wype³nia ich, mo¿na porównaæ z cz³owiekiem nierozs±dnym, który dom swój zbudowa³ na piasku. ²⁷ Spad³ deszcz, wezbra³y potoki, zerwa³y siê wichry i rzuci³y siê na ten dom. I run±³, a upadek jego by³ wielki . ²⁸ Gdy Jezus dokoñczy³ tych mów, t³umy zdumiewa³y siê Jego nauk±. ²⁹ Uczy³ ich bowiem jak ten, który ma w³adzê, a nie jak ich uczeni w Pi¶mie.

Góra strony

8 ¹ Gdy zeszed³ z góry, postêpowa³y za Nim wielkie t³umy. ² A oto zbli¿y³ siê trêdowaty, upad³ przed Nim i prosi³ Go: Panie, je¶li chcesz, mo¿esz mnie oczy¶ciæ. ³ /Jezus/ wyci±gn±³ rêkê, dotkn±³ go i rzek³: Chcê, b±d¼ oczyszczony! I natychmiast zosta³ oczyszczony z tr±du. ⁴ A Jezus rzek³ do niego: Uwa¿aj, nie mów nikomu, ale id¼, poka¿ siê kap³anowi i z³ó¿ ofiarê, któr± przepisa³ Moj¿esz, na ¶wiadectwo dla nich . ⁵ Gdy wszed³ do Kafarnaum, zwróci³ siê do Niego setnik i prosi³ Go, ⁶ mówi±c: Panie, s³uga mój le¿y w domu sparali¿owany i bardzo cierpi. ⁷ Rzek³ mu Jezus: Przyjdê i uzdrowiê go . ⁸ Lecz setnik odpowiedzia³: Panie, nie jestem godzien, aby¶ wszed³ pod dach mój, ale powiedz tylko s³owo, a mój s³uga odzyska zdrowie. ⁹ Bo i ja, choæ podlegam w³adzy, mam pod sob± ¿o³nierzy. Mówiê temu: Id¼! - a idzie; drugiemu: Chod¼ tu! - a przychodzi; a s³udze: Zrób to! - a robi. ¹⁰ Gdy Jezus to us³ysza³, zdziwi³ siê i rzek³ do tych, którzy szli za Nim: Zaprawdê powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalaz³em tak wielkiej wiary. ¹¹ Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasi±d± do sto³u z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim. ¹² A synowie królestwa zostan± wyrzuceni na zewn±trz - w ciemno¶æ; tam bêdzie p³acz i zgrzytanie zêbów . ¹³ Do setnika za¶ Jezus rzek³: Id¼, niech ci siê stanie, jak uwierzy³e¶. I o tej godzinie jego s³uga odzyska³ zdrowie. ¹⁴ Gdy Jezus przyszed³ do domu Piotra, ujrza³ jego te¶ciow±, le¿±c± w gor±czce. ¹⁵ Uj±³ j± za rêkê, a gor±czka j± opu¶ci³a. Wsta³a i us³ugiwa³a Mu. ¹⁶ Z nastaniem wieczora przyprowadzono Mu wielu opêtanych. On s³owem wypêdzi³ z³e duchy i wszystkich chorych uzdrowi³. ¹⁷ Tak oto spe³ni³o siê s³owo proroka Izajasza: On wzi±³ na siebie nasze s³abo¶ci i nosi³ nasze choroby. ¹⁸ Gdy Jezus zobaczy³ t³um doko³a siebie, kaza³ odp³yn±æ na drug± stronê. ¹⁹ Wtem przyst±pi³ pewien uczony w Pi¶mie i rzek³ do Niego: Nauczycielu, pójdê za Tob±, dok±dkolwiek siê udasz . ²⁰ Jezus mu odpowiedzia³: Lisy maj± nory i ptaki powietrzne - gniazda, lecz Syn Cz³owieczy nie ma miejsca, gdzie by g³owê móg³ oprzeæ. ²¹ Kto¶ inny spo¶ród uczniów rzek³ do Niego: Panie, pozwól mi najpierw pój¶æ i pogrzebaæ mojego ojca! ²² Lecz Jezus mu odpowiedzia³: Pójd¼ za Mn±, a zostaw umar³ym grzebanie ich umar³ych! ²³ Gdy wszed³ do ³odzi, poszli za Nim Jego uczniowie. ²⁴ Nagle zerwa³a siê gwa³towna burza na jeziorze, tak ¿e fale zalewa³y ³ód¼; On za¶ spa³. ²⁵ Wtedy przyst±pili do Niego i obudzili Go, mówi±c: Panie, ratuj, giniemy! ²⁶ A On im rzek³: Czemu boja¼liwi jeste¶cie, ma³ej wiary? Potem wsta³, rozkaza³ wichrom i jezioru, i nasta³a g³êboka cisza. ²⁷ A ludzie pytali zdumieni: Kim¿e On jest, ¿e nawet wichry i jezioro s± Mu pos³uszne? ²⁸ Gdy przyby³ na drugi brzeg do kraju Gadareñczyków, wybiegli Mu naprzeciw dwaj opêtani, którzy wyszli z grobów, bardzo dzicy, tak ¿e nikt nie móg³ przej¶æ t± drog±. ²⁹ Zaczêli krzyczeæ: Czego chcesz od nas, /Jezusie/, Synu Bo¿y? Przyszed³e¶ tu przed czasem drêczyæ nas? ³⁰ A opodal nich pas³a siê du¿a trzoda ¶wiñ. ³¹ Z³e duchy prosi³y Go: Je¿eli nas wyrzucasz, to po¶lij nas w tê trzodê ¶wiñ! ³² Rzek³ do nich: Id¼cie! Wysz³y wiêc i wesz³y w ¶winie. I naraz ca³a trzoda ruszy³a pêdem po urwistym zboczu do jeziora i zginê³a w falach. ³³ Pasterze za¶ uciekli i przyszed³szy do miasta rozpowiedzieli wszystko, a tak¿e zdarzenie z opêtanymi. ³⁴ Wtedy ca³e miasto wysz³o na spotkanie Jezusa; a gdy Go ujrzeli, prosili, ¿eby odszed³ z ich granic.

Góra strony

9 ¹ On wsiad³ do ³odzi, przeprawi³ siê z powrotem i przyszed³ do swego miasta. ² I oto przynie¶li Mu paralityka, le¿±cego na ³o¿u. Jezus, widz±c ich wiarê, rzek³ do paralityka: Ufaj, synu! Odpuszczaj± ci siê twoje grzechy. ³ Na to pomy¶leli sobie niektórzy z uczonych w Pi¶mie: On blu¼ni. ⁴ A Jezus, znaj±c ich my¶li, rzek³: Dlaczego z³e my¶li nurtuj± w waszych sercach? ⁵ Có¿ bowiem jest ³atwiej powiedzieæ: Odpuszczaj± ci siê twoje grzechy, czy te¿ powiedzieæ: Wstañ i chod¼! ⁶ Otó¿ ¿eby¶cie wiedzieli, i¿ Syn Cz³owieczy ma na ziemi w³adzê odpuszczania grzechów - rzek³ do paralityka: Wstañ, we¼ swoje ³o¿e i id¼ do domu! ⁷ On wsta³ i poszed³ do domu. ⁸ A t³umy ogarn±³ lêk na ten widok, i wielbi³y Boga, który takiej mocy udzieli³ ludziom. ⁹ Odchodz±c stamt±d, Jezus ujrza³ cz³owieka imieniem Mateusz, siedz±cego w komorze celnej, i rzek³ do niego: Pójd¼ za Mn±! On wsta³ i poszed³ za Nim. ¹⁰ Gdy Jezus siedzia³ w domu za sto³em, przysz³o wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. ¹¹ Widz±c to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami? ¹² On, us³yszawszy to, rzek³: Nie potrzebuj± lekarza zdrowi, lecz ci, którzy siê ¼le maj±. ¹³ Id¼cie i starajcie siê zrozumieæ, co znaczy: Chcê raczej mi³osierdzia ni¿ ofiary. Bo nie przyszed³em powo³aæ sprawiedliwych, ale grzeszników . ¹⁴ Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: Dlaczego my i faryzeusze du¿o po¶cimy, Twoi za¶ uczniowie nie poszcz±? ¹⁵ Jezus im rzek³: Czy go¶cie weselni mog± siê smuciæ, dopóki pan m³ody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabior± im pana m³odego, a wtedy bêd± po¶ciæ. ¹⁶ Nikt nie przyszywa ³aty z surowego sukna do starego ubrania, gdy¿ ³ata obrywa ubranie, i gorsze robi siê przedarcie. ¹⁷ Nie wlewa siê te¿ m³odego wina do starych buk³aków. W przeciwnym razie buk³aki pêkaj±, wino wycieka, a buk³aki siê psuj±. Raczej m³ode wino wlewa siê do nowych buk³aków, a tak jedno i drugie siê zachowuje . ¹⁸ Gdy to mówi³ do nich, pewien zwierzchnik /synagogi/ przyszed³ do Niego i, oddaj±c pok³on, prosi³: Panie, moja córka dopiero co skona³a, lecz przyjd¼ i w³ó¿ na ni± rêkê, a ¿yæ bêdzie . ¹⁹ Jezus wsta³ i wraz z uczniami poszed³ za nim. ²⁰ Wtem jaka¶ kobieta, która dwana¶cie lat cierpia³a na krwotok, podesz³a z ty³u i dotknê³a siê frêdzli Jego p³aszcza. ²¹ Bo sobie mówi³a: ¿ebym siê choæ Jego p³aszcza dotknê³a, a bêdê zdrowa. ²² Jezus obróci³ siê, i widz±c j±, rzek³: Ufaj, córko! Twoja wiara ciê ocali³a. I od tej chwili kobieta by³a zdrowa. ²³ Gdy Jezus przyszed³ do domu zwierzchnika i zobaczy³ fletnistów oraz t³um zgie³kliwy, ²⁴ rzek³: Usuñcie siê, bo dziewczynka nie umar³a, tylko ¶pi. A oni wy¶miewali Go. ²⁵ Skoro jednak usuniêto t³um, wszed³ i uj±³ j± za rêkê, a dziewczynka wsta³a. ²⁶ Wie¶æ o tym rozesz³a siê po ca³ej tamtejszej okolicy. ²⁷ Gdy Jezus odchodzi³ stamt±d, szli za Nim dwaj niewidomi którzy wo³ali g³o¶no: Ulituj siê nad nami, Synu Dawida! ²⁸ Gdy wszed³ do domu, niewidomi przyst±pili do Niego, a Jezus ich zapyta³: Wierzycie, ¿e mogê to uczyniæ? Oni odpowiedzieli Mu: Tak, Panie! ²⁹ Wtedy dotkn±³ ich oczu, mówi±c: Wed³ug wiary waszej niech wam siê stanie! ³⁰ I otworzy³y siê ich oczy, a Jezus surowo im przykaza³: Uwa¿ajcie, niech siê nikt o tym nie dowie! ³¹ Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznie¶li wie¶æ o Nim po ca³ej tamtejszej okolicy. ³² Gdy ci wychodzili, oto przyprowadzono Mu niemowê opêtanego. ³³ Po wyrzuceniu z³ego ducha niemy odzyska³ mowê, a t³umy pe³ne podziwu wo³a³y: Jeszcze siê nigdy nic podobnego nie pojawi³o w Izraelu! ³⁴ Lecz faryzeusze mówili: Wyrzuca z³e duchy moc± ich przywódcy . ³⁵ Tak Jezus obchodzi³ wszystkie miasta i wioski. Naucza³ w tamtejszych synagogach, g³osi³ Ewangeliê królestwa i leczy³ wszystkie choroby i wszystkie s³abo¶ci. ³⁶ A widz±c t³umy ludzi, litowa³ siê nad nimi, bo byli znêkani i porzuceni, jak owce nie maj±ce pasterza. ³⁷ Wtedy rzek³ do swych uczniów: ¿niwo wprawdzie wielkie, ale robotników ma³o. ³⁸ Pro¶cie Pana ¿niwa, ¿eby wyprawi³ robotników na swoje ¿niwo.

Góra strony

10 ¹ Wtedy przywo³a³ do siebie dwunastu swoich uczniów i udzieli³ im w³adzy nad duchami nieczystymi, aby je wypêdzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie s³abo¶ci. ² A oto imiona dwunastu aposto³ów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, ³ Filip i Bart³omiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, ⁴ Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradzi³. ⁵ Tych to Dwunastu wys³a³ Jezus, daj±c im nastêpuj±ce wskazania: Nie id¼cie do pogan i nie wstêpujcie do ¿adnego miasta samarytañskiego! ⁶ Id¼cie raczej do owiec, które poginê³y z domu Izraela. ⁷ Id¼cie i g³o¶cie: Bliskie ju¿ jest królestwo niebieskie. ⁸ Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umar³ych, oczyszczajcie trêdowatych, wypêdzajcie z³e duchy! Darmo otrzymali¶cie, darmo dawajcie! ⁹ Nie zdobywajcie z³ota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. ¹⁰ Nie bierzcie na drogê torby ani dwóch sukien, ani sanda³ów, ani laski! Wart jest bowiem robotnik swej strawy. ¹¹ A gdy przyjdziecie do jakiego¶ miasta albo wsi, wywiedzcie siê, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie siê, dopóki nie wyjdziecie. ¹² Wchodz±c do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. ¹³ Je¶li dom na to zas³uguje, niech zst±pi na niego pokój wasz; je¶li za¶ nie zas³uguje, niech pokój wasz powróci do was! ¹⁴ Gdyby was gdzie nie chciano przyj±æ i nie chciano s³uchaæ s³ów waszych, wychodz±c z takiego domu albo miasta, strz±¶nijcie proch z nóg waszych! ¹⁵ Zaprawdê, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej l¿ej bêdzie w dzieñ s±du ni¿ temu miastu. ¹⁶ Oto Ja was posy³am jak owce miêdzy wilki. B±d¼cie wiêc roztropni jak wê¿e, a nieskazitelni jak go³êbie! ¹⁷ Miejcie siê na baczno¶ci przed lud¼mi! Bêd± was wydawaæ s±dom i w swych synagogach bêd± was biczowaæ. ¹⁸ Nawet przed namiestników i królów bêd± was wodziæ z mego powodu, na ¶wiadectwo im i poganom. ¹⁹ Kiedy was wydadz±, nie martwcie siê o to, jak ani co macie mówiæ. W owej bowiem godzinie bêdzie wam poddane, co macie mówiæ, ²⁰ gdy¿ nie wy bêdziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego bêdzie mówi³ przez was. ²¹ Brat wyda brata na ¶mieræ i ojciec syna; dzieci powstan± przeciw rodzicom i o ¶mieræ ich przyprawi±. ²² Bêdziecie w nienawi¶ci u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do koñca, ten bêdzie zbawiony. ²³ Gdy was prze¶ladowaæ bêd± w tym mie¶cie, uciekajcie do innego. Zaprawdê, powiadam wam: Nie zd±¿ycie obej¶æ miast Izraela, nim przyjdzie Syn Cz³owieczy. ²⁴ Uczeñ nie przewy¿sza nauczyciela ani s³uga swego pana. ²⁵ Wystarczy, je¶li uczeñ bêdzie jak jego nauczyciel, a s³uga jak pan jego. Je¶li pana domu przezwali Belzebubem, o ile¿ bardziej jego domowników tak nazw±. ²⁶ Wiêc siê ich nie bójcie! Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie mia³o byæ wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by siê nie miano dowiedzieæ. ²⁷ Co mówiê wam w ciemno¶ci, powtarzajcie na ¶wietle, a co s³yszycie na ucho, rozg³aszajcie na dachach! ²⁸ Nie bójcie siê tych, którzy zabijaj± cia³o, lecz duszy zabiæ nie mog±. Bójcie siê raczej Tego, który duszê i cia³o mo¿e zatraciæ w piekle. ²⁹ Czy¿ nie sprzedaj± dwóch wróbli za asa? A przecie¿ ¿aden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemiê. ³⁰ U was za¶ nawet w³osy na g³owie wszystkie s± policzone. ³¹ Dlatego nie bójcie siê: jeste¶cie wa¿niejsi ni¿ wiele wróbli. ³² Do ka¿dego wiêc, który siê przyzna do Mnie przed lud¼mi, przyznam siê i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. ³³ Lecz kto siê Mnie zaprze przed lud¼mi, tego zaprê siê i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. ³⁴ Nie s±d¼cie, ¿e przyszed³em pokój przynie¶æ na ziemiê. Nie przyszed³em przynie¶æ pokoju, ale miecz. ³⁵ Bo przyszed³em poró¿niæ syna z jego ojcem, córkê z matk±, synow± z te¶ciow±; ³⁶ i bêd± nieprzyjació³mi cz³owieka jego domownicy. ³⁷ Kto kocha ojca lub matkê bardziej ni¿ Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkê bardziej ni¿ Mnie, nie jest Mnie godzien. ³⁸ Kto nie bierze swego krzy¿a, a idzie za Mn±, nie jest Mnie godzien. ³⁹ Kto chce znale¼æ swe ¿ycie, straci je, a kto straci swe ¿ycie z mego powodu, znajdzie je. ⁴⁰ Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie pos³a³. ⁴¹ Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodê proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodê sprawiedliwego otrzyma. ⁴² Kto poda kubek ¶wie¿ej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego ¿e jest uczniem, zaprawdê powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

Góra strony

11 ¹ Gdy Jezus skoñczy³ dawaæ te wskazania dwunastu swoim uczniom, odszed³ stamt±d, aby nauczaæ i g³osiæ [Ewangeliê] w ich miastach. ² Tymczasem Jan, skoro us³ysza³ w wiêzieniu o czynach Chrystusa, pos³a³ swoich uczniów ³ z zapytaniem: Czy Ty jeste¶ Tym, który ma przyj¶æ, czy te¿ innego mamy oczekiwaæ? ⁴ Jezus im odpowiedzia³: Id¼cie i oznajmijcie Janowi to, co s³yszycie i na co patrzycie: ⁵ niewidomi wzrok odzyskuj±, chromi chodz±, trêdowaci doznaj± oczyszczenia, g³usi s³ysz±, umarli zmartwychwstaj±, ubogim g³osi siê Ewangeliê. ⁶ A b³ogos³awiony jest ten, kto we Mnie nie zw±tpi. ⁷ Gdy oni odchodzili, Jezus zacz±³ mówiæ do t³umów o Janie: Co¶cie wyszli ogl±daæ na pustyni? Trzcinê ko³ysz±c± siê na wietrze? ⁸ Ale co¶cie wyszli zobaczyæ? Cz³owieka w miêkkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich s± ci, którzy miêkkie szaty nosz±. ⁹ Po co¶cie wiêc wyszli? Proroka zobaczyæ? Tak, powiadam wam, nawet wiêcej ni¿ proroka. ¹⁰ On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posy³am mego wys³añca przed Tob±, aby Ci przygotowa³ drogê. ¹¹ Zaprawdê, powiadam wam: Miêdzy narodzonymi z niewiast nie powsta³ wiêkszy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim wiêkszy jest ni¿ on. ¹² A od czasu Jana Chrzciciela a¿ dot±d królestwo niebieskie doznaje gwa³tu i ludzie gwa³towni zdobywaj± je. ¹³ Wszyscy bowiem Prorocy i Prawo prorokowali a¿ do Jana. ¹⁴ A je¶li chcecie przyj±æ, to on jest Eliaszem, który ma przyj¶æ. ¹⁵ Kto ma uszy, niechaj s³ucha! ¹⁶ Lecz z kim mam porównaæ to pokolenie? Podobne jest do przebywaj±cych na rynku dzieci, które przymawiaj± swym rówie¶nikom: ¹⁷ Przygrywali¶my wam, a nie tañczyli¶cie; biadali¶my, a wy¶cie nie zawodzili. ¹⁸ Przyszed³ bowiem Jan: nie jad³ ani nie pi³, a oni mówi±: Z³y duch go opêta³. ¹⁹ Przyszed³ Syn Cz³owieczy: je i pije. a oni mówi±: Oto ¿ar³ok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. A jednak m±dro¶æ usprawiedliwiona jest przez swe czyny. ²⁰ Wtedy pocz±³ czyniæ wyrzuty miastom, w których najwiêcej Jego cudów siê dokona³o, ¿e siê nie nawróci³y. ²¹ Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie dzia³y siê cuda, które u was siê dokona³y, ju¿ dawno w worze i w popiele by siê nawróci³y. ²² Tote¿ powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi l¿ej bêdzie w dzieñ s±du ni¿ wam. ²³ A ty, Kafarnaum, czy a¿ do nieba masz byæ wyniesione? A¿ do Otch³ani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie dzia³y siê cuda, które siê w tobie dokona³y, zosta³aby a¿ do dnia dzisiejszego. ²⁴ Tote¿ powiadam wam: Ziemi sodomskiej l¿ej bêdzie w dzieñ s±du ni¿ tobie. ²⁵ W owym czasie Jezus przemówi³ tymi s³owami: Wys³awiam Ciê, Ojcze, Panie nieba i ziemi, ¿e zakry³e¶ te rzeczy przed m±drymi i roztropnymi, a objawi³e¶ je prostaczkom. ²⁶ Tak, Ojcze, gdy¿ takie by³o Twoje upodobanie. ²⁷ Wszystko przekaza³ Mi Ojciec mój. Nikt te¿ nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawiæ. ²⁸ Przyjd¼cie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obci±¿eni jeste¶cie, a Ja was pokrzepiê. ²⁹ We¼cie moje jarzmo na siebie i uczcie siê ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. ³⁰ Albowiem jarzmo moje jest s³odkie, a moje brzemiê lekkie.

Góra strony

12 ¹ Pewnego razu Jezus przechodzi³ w szabat w¶ród zbó¿. Uczniowie Jego, bêd±c g³odni, zaczêli zrywaæ k³osy i je¶æ. ² Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: Oto Twoi uczniowie czyni± to, czego nie wolno czyniæ w szabat. ³ A On im odpowiedzia³: Nie czytali¶cie, co uczyni³ Dawid, gdy by³ g³odny, on i jego towarzysze? ⁴ Jak wszed³ do domu Bo¿ego i jad³ chleby pok³adne, których nie by³o wolno je¶æ jemu ani jego towarzyszom, tylko samym kap³anom? ⁵ Albo nie czytali¶cie w Prawie, ¿e w dzieñ szabatu kap³ani naruszaj± w ¶wi±tyni spoczynek szabatu, a s± bez winy? ⁶ Oto powiadam wam: Tu jest co¶ wiêkszego ni¿ ¶wi±tynia. ⁷ Gdyby¶cie zrozumieli, co znaczy: Chcê raczej mi³osierdzia ni¿ ofiary, nie potêpialiby¶cie niewinnych. ⁸ Albowiem Syn Cz³owieczy jest Panem szabatu. ⁹ Id±c stamt±d, wszed³ do ich synagogi. ¹⁰ A [by³ tam] cz³owiek, który mia³ usch³± rêkê. Zapytali Go, by móc Go oskar¿yæ: Czy wolno uzdrawiaæ w szabat? ¹¹ Lecz On im odpowiedzia³: Kto z was je¶li ma jedn± owcê, i je¿eli mu ta w dó³ wpadnie w szabat, nie chwyci i nie wyci±gnie jej? ¹² O ile¿ wa¿niejszy jest cz³owiek ni¿ owca. Tak wiêc wolno jest w szabat dobrze czyniæ. ¹³ Wtedy rzek³ do owego cz³owieka: Wyci±gnij rêkê. Wyci±gn±³, i sta³a siê znów tak zdrowa jak druga. ¹⁴ Faryzeusze za¶ wyszli i odbyli naradê przeciw Niemu, w jaki sposób Go zg³adziæ. ¹⁵ Gdy siê Jezus dowiedzia³ o tym, oddali³ siê stamt±d. A wielu posz³o za Nim i uzdrowi³ ich wszystkich. ¹⁶ Lecz im surowo zabroni³, ¿eby Go nie ujawniali. ¹⁷ Tak mia³o siê spe³niæ s³owo proroka Izajasza: ¹⁸ Oto mój S³uga, którego wybra³em; Umi³owany mój, w którym moje serce ma upodobanie. Po³o¿ê ducha mojego na Nim, a On zapowie prawo narodom. ¹⁹ Nie bêdzie siê spiera³ ani krzycza³, i nikt nie us³yszy na ulicach Jego g³osu. ²⁰ Trzciny zgniecionej nie z³amie ani knota tlej±cego nie dogasi, a¿ zwyciêsko s±d przeprowadzi. ²¹ W Jego imieniu narody nadziejê pok³adaæ bêd±. ²² Wówczas przyprowadzono Mu opêtanego, który by³ niewidomy i niemy. Uzdrowi³ go, tak ¿e niemy móg³ mówiæ i widzieæ. ²³ A wszystkie t³umy pe³ne by³y podziwu i mówi³y: Czy¿ nie jest to Syn Dawida? ²⁴ Lecz faryzeusze, s³ysz±c to, mówili: On tylko przez Belzebuba, w³adcê z³ych duchów, wyrzuca z³e duchy. ²⁵ Jezus, znaj±c ich my¶li, rzek³ do nich: Ka¿de królestwo, wewnêtrznie sk³ócone, pustoszeje. I ¿adne miasto ani dom, wewnêtrznie sk³ócony, nie ostoi siê. ²⁶ Je¶li szatan wyrzuca szatana, to sam ze sob± jest sk³ócony, jak¿e siê wiêc ostoi jego królestwo? ²⁷ I je¶li Ja przez Belzebuba wyrzucam z³e duchy, to przez kogo je wyrzucaj± wasi synowie? Dlatego oni bêd± waszymi sêdziami. ²⁸ Lecz je¶li Ja moc± Ducha Bo¿ego wyrzucam z³e duchy, to istotnie przysz³o do was królestwo Bo¿e. ²⁹ Albo jak mo¿e kto¶ wej¶æ do domu mocarza, i sprzêt mu zagrabiæ, je¶li mocarza wpierw nie zwi±¿e? I dopiero wtedy dom Jego ograbi. ³⁰ Kto nie jest ze Mn±, jest przeciwko Mnie; i kto nie zbiera ze Mn±, rozprasza. ³¹ Dlatego powiadam wam: Ka¿dy grzech i blu¼nierstwo bêd± odpuszczone ludziom, ale blu¼nierstwo przeciwko Duchowi nie bêdzie odpuszczone. ³² Je¶li kto¶ powie s³owo przeciw Synowi Cz³owieczemu, bêdzie mu odpuszczone, lecz je¶li powie przeciw Duchowi ¦wiêtemu, nie bêdzie mu odpuszczone ani w tym wieku, ani w przysz³ym. ³³ Albo uznajcie, ¿e drzewo jest dobre, wtedy i jego owoc jest dobry, albo uznajcie, ¿e drzewo jest z³e, wtedy i owoc jego jest z³y; bo z owocu poznaje siê drzewo. ³⁴ Plemiê ¿mijowe! Jak¿e wy mo¿ecie mówiæ dobrze, skoro ¼li jeste¶cie? Przecie¿ z obfito¶ci serca usta mówi±. ³⁵ Dobry cz³owiek z dobrego skarbca wydobywa dobre rzeczy, z³y cz³owiek ze z³ego skarbca wydobywa z³e rzeczy. ³⁶ A powiadam wam: Z ka¿dego bezu¿ytecznego s³owa, które wypowiedz± ludzie, zdadz± sprawê w dzieñ s±du. ³⁷ Bo na podstawie s³ów twoich bêdziesz uniewinniony i na podstawie s³ów twoich bêdziesz potêpiony. ³⁸ Wówczas rzekli do Niego niektórzy z uczonych w Pi¶mie i faryzeuszów: Nauczycielu, chcieliby¶my jaki¶ znak widzieæ od Ciebie. ³⁹ Lecz On im odpowiedzia³: Plemiê przewrotne i wiaro³omne ¿±da znaku, ale ¿aden znak nie bêdzie mu dany, prócz znaku proroka Jonasza. ⁴⁰ Albowiem jak Jonasz by³ trzy dni i trzy noce we wnêtrzno¶ciach wielkiej ryby, tak Syn Cz³owieczy bêdzie trzy dni i trzy noce w ³onie ziemi. ⁴¹ Ludzie z Niniwy powstan± na s±dzie przeciw temu plemieniu i potêpi± je; poniewa¿ oni wskutek nawo³ywania Jonasza siê nawrócili, a oto tu jest co¶ wiêcej ni¿ Jonasz. ⁴² Królowa z Po³udnia powstanie na s±dzie przeciw temu plemieniu i potêpi je; poniewa¿ ona z krañców ziemi przyby³a s³uchaæ m±dro¶ci Salomona, a oto tu jest co¶ wiêcej ni¿ Salomon. ⁴³ Gdy duch nieczysty opu¶ci cz³owieka, b³±ka siê po miejscach bezwodnych, szukaj±c spoczynku, ale nie znajduje. ⁴⁴ Wtedy mówi: Wrócê do swego domu, sk±d wyszed³em; a przyszed³szy zastaje go nie zajêtym, wymiecionym i przyozdobionym. ⁴⁵ Wtedy idzie i bierze z sob± siedmiu innych duchów z³o¶liwszych ni¿ on sam; wchodz± i mieszkaj± tam. I staje siê pó¼niejszy stan owego cz³owieka gorszy, ni¿ by³ poprzedni. Tak bêdzie i z tym przewrotnym plemieniem. ⁴⁶ Gdy jeszcze przemawia³ do t³umów, oto Jego Matka i bracia stanêli na dworze i chcieli z Nim mówiæ. ⁴⁷ Kto¶ rzek³ do Niego: Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoj± na dworze i chc± mówiæ z Tob±. ⁴⁸ Lecz On odpowiedzia³ temu, który Mu to oznajmi³: Któ¿ jest moj± matk± i którzy s± moimi braæmi? ⁴⁹ I wyci±gn±wszy rêkê ku swoim uczniom, rzek³: Oto moja matka i moi bracia. ⁵⁰ Bo kto pe³ni wolê Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostr± i matk±.

Góra strony

13 ¹ Owego dnia Jezus wyszed³ z domu i usiad³ nad jeziorem. ² Wnet zebra³y siê ko³o Niego t³umy tak wielkie, ¿e wszed³ do ³odzi i usiad³, a ca³y lud sta³ na brzegu. ³ I mówi³ im wiele w przypowie¶ciach tymi s³owami: Oto siewca wyszed³ siaæ. ⁴ A gdy sia³ niektóre [ziarna] pad³y na drogê, nadlecia³y ptaki i wydzioba³y je. ⁵ Inne pad³y na miejsca skaliste, gdzie niewiele mia³y ziemi; i wnet powschodzi³y, bo gleba nie by³a g³êboka. ⁶ Lecz gdy s³oñce wzesz³o, przypali³y siê i usch³y, bo nie mia³y korzenia. ⁷ Inne znowu pad³y miêdzy ciernie, a ciernie wybuja³y i zag³uszy³y je. ⁸ Inne w koñcu pad³y na ziemiê ¿yzn± i plon wyda³y, jedno stokrotny, drugie sze¶ædziesiêciokrotny, a inne trzydziestokrotny. ⁹ Kto ma uszy, niechaj s³ucha! ¹⁰ Przyst±pili do Niego uczniowie i zapytali: Dlaczego w przypowie¶ciach mówisz do nich? ¹¹ On im odpowiedzia³: Wam dano poznaæ tajemnice królestwa niebieskiego, im za¶ nie dano. ¹² Bo kto ma, temu bêdzie dodane, i nadmiar mieæ bêdzie; kto za¶ nie ma, temu zabior± równie¿ to, co ma. ¹³ Dlatego mówiê do nich w przypowie¶ciach, ¿e otwartymi oczami nie widz± i otwartymi uszami nie s³ysz± ani nie rozumiej±. ¹⁴ Tak spe³nia siê na nich przepowiednia Izajasza: S³uchaæ bêdziecie, a nie zrozumiecie, patrzeæ bêdziecie, a nie zobaczycie. ¹⁵ Bo stwardnia³o serce tego ludu, ich uszy stêpia³y i oczy swe zamknêli, ¿eby oczami nie widzieli ani uszami nie s³yszeli, ani swym sercem nie rozumieli: i nie nawrócili siê, abym ich uzdrowi³. ¹⁶ Lecz szczê¶liwe oczy wasze, ¿e widz±, i uszy wasze, ¿e s³ysz±. ¹⁷ Bo zaprawdê, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnê³o ujrzeæ to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i us³yszeæ to, co wy s³yszycie, a nie us³yszeli. ¹⁸ Wy zatem pos³uchajcie przypowie¶ci o siewcy! ¹⁹ Do ka¿dego, kto s³ucha s³owa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Z³y i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego cz³owieka oznacza ziarno posiane na drodze. ²⁰ Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto s³ucha s³owa i natychmiast z rado¶ci± je przyjmuje; ²¹ ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niesta³y. Gdy przyjdzie ucisk lub prze¶ladowanie z powodu s³owa, zaraz siê za³amuje. ²² Posiane miêdzy ciernie oznacza tego, kto s³ucha s³owa, lecz troski doczesne i u³uda bogactwa zag³uszaj± s³owo, tak ¿e zostaje bezowocne. ²³ Posiane w koñcu na ziemiê ¿yzn± oznacza tego, kto s³ucha s³owa i rozumie je. On te¿ wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sze¶ædziesiêciokrotny, inny trzydziestokrotny. ²⁴ Inn± przypowie¶æ im przed³o¿y³: Królestwo niebieskie podobne jest do cz³owieka, który posia³ dobre nasienie na swej roli. ²⁵ Lecz gdy ludzie spali, przyszed³ jego nieprzyjaciel, nasia³ chwastu miêdzy pszenicê i odszed³. ²⁶ A gdy zbo¿e wyros³o i wypu¶ci³o k³osy, wtedy pojawi³ siê i chwast. ²⁷ S³udzy gospodarza przyszli i zapytali go: Panie, czy nie posia³e¶ dobrego nasienia na swej roli? Sk±d wiêc wzi±³ siê na niej chwast? ²⁸ Odpowiedzia³ im: Nieprzyjazny cz³owiek to sprawi³. Rzekli mu s³udzy: Chcesz wiêc, ¿eby¶my poszli i zebrali go? ²⁹ A on im odrzek³: Nie, by¶cie zbieraj±c chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. ³⁰ Pozwólcie obojgu ró¶æ a¿ do ¿niwa; a w czasie ¿niwa powiem ¿eñcom: Zbierzcie najpierw chwast i powi±¿cie go w snopki na spalenie; pszenicê za¶ zwie¼cie do mego spichlerza. ³¹ Inn± przypowie¶æ im przed³o¿y³: Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które kto¶ wzi±³ i posia³ na swej roli. ³² Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyro¶nie, jest wiêksze od innych jarzyn i staje siê drzewem, tak ¿e ptaki przylatuj± z powietrza i gnie¿d¿± siê na jego ga³êziach. ³³ Powiedzia³ im inn± przypowie¶æ: Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wziê³a i w³o¿y³a w trzy miary m±ki, a¿ siê wszystko zakwasi³o. ³⁴ To wszystko mówi³ Jezus t³umom w przypowie¶ciach, a bez przypowie¶ci nic im nie mówi³. ³⁵ Tak mia³o siê spe³niæ s³owo Proroka: Otworzê usta w przypowie¶ciach, wypowiem rzeczy ukryte od za³o¿enia ¶wiata. ³⁶ Wtedy odprawi³ t³umy i wróci³ do domu. Tam przyst±pili do Niego uczniowie i prosili Go: Wyja¶nij nam przypowie¶æ o chwa¶cie! ³⁷ On odpowiedzia³: Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Cz³owieczy. ³⁸ Rol± jest ¶wiat, dobrym nasieniem s± synowie królestwa, chwastem za¶ synowie Z³ego. ³⁹ Nieprzyjacielem, który posia³ chwast, jest diabe³; ¿niwem jest koniec ¶wiata, a ¿eñcami s± anio³owie. ⁴⁰ Jak wiêc zbiera siê chwast i spala ogniem, tak bêdzie przy koñcu ¶wiata. ⁴¹ Syn Cz³owieczy po¶le anio³ów swoich: ci zbior± z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczaj± siê nieprawo¶ci, ⁴² i wrzuc± ich w piec rozpalony; tam bêdzie p³acz i zgrzytanie zêbów. ⁴³ Wtedy sprawiedliwi ja¶nieæ bêd± jak s³oñce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj s³ucha! ⁴⁴ Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalaz³ go pewien cz³owiek i ukry³ ponownie. Z rado¶ci poszed³, sprzeda³ wszystko, co mia³, i kupi³ tê rolê. ⁴⁵ Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca, poszukuj±cego piêknych pere³. ⁴⁶ Gdy znalaz³ jedn± drogocenn± per³ê, poszed³, sprzeda³ wszystko, co mia³, i kupi³ j±. ⁴⁷ Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniaj±cej ryby wszelkiego rodzaju. ⁴⁸ Gdy siê nape³ni³a, wyci±gnêli j± na brzeg i usiad³szy, dobre zebrali w naczynia, a z³e odrzucili. ⁴⁹ Tak bêdzie przy koñcu ¶wiata: wyjd± anio³owie, wy³±cz± z³ych spo¶ród sprawiedliwych ⁵⁰ i wrzuc± w piec rozpalony; tam bêdzie p³acz i zgrzytanie zêbów. ⁵¹ Zrozumieli¶cie to wszystko? Odpowiedzieli Mu: Tak jest. ⁵² A On rzek³ do nich: Dlatego ka¿dy uczony w Pi¶mie, który sta³ siê uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare. ⁵³ Gdy Jezus dokoñczy³ tych przypowie¶ci, oddali³ siê stamt±d. ⁵⁴ Przyszed³szy do swego miasta rodzinnego, naucza³ ich w synagodze, tak ¿e byli zdumieni i pytali: Sk±d u Niego ta m±dro¶æ i cuda? ⁵⁵ Czy¿ nie jest On synem cie¶li? Czy Jego Matce nie jest na imiê Mariam, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda? ⁵⁶ Tak¿e Jego siostry czy nie ¿yj± wszystkie u nas? Sk±d¿e wiêc ma to wszystko? ⁵⁷ I pow±tpiewali o Nim. A Jezus rzek³ do nich: Tylko w swojej ojczy¼nie i w swoim domu mo¿e byæ prorok lekcewa¿ony. ⁵⁸ I niewiele zdzia³a³ tam cudów, z powodu ich niedowiarstwa.

Góra strony

14 ¹ W owym czasie dosz³a do uszu tetrarchy Heroda wie¶æ o Jezusie. ² I rzek³ do swych dworzan: To Jan Chrzciciel. On powsta³ z martwych i dlatego moce cudotwórcze w nim dzia³aj±. ³ Herod bowiem kaza³ pochwyciæ Jana i zwi±zanego wrzuciæ do wiêzienia. Powodem by³a Herodiada. ¿ona brata jego, Filipa. ⁴ Jan bowiem upomnia³ go: Nie wolno ci jej trzymaæ. ⁵ Chêtnie te¿ by³by go zg³adzi³, ba³ siê jednak ludu, poniewa¿ miano go za proroka. ⁶ Otó¿, kiedy obchodzono urodziny Heroda, tañczy³a córka Herodiady wobec go¶ci i spodoba³a siê Herodowi. ⁷ Zatem pod przysiêg± obieca³ jej daæ wszystko, o cokolwiek poprosi. ⁸ A ona przedtem ju¿ podmówiona przez sw± matkê: Daj mi - rzek³a - tu na misie g³owê Jana Chrzciciela! ⁹ Zasmuci³ siê król. Lecz przez wzgl±d na przysiêgê i na wspó³biesiadników kaza³ jej daæ. ¹⁰ Pos³a³ wiêc [kata] i kaza³ ¶ci±æ Jana w wiêzieniu. ¹¹ Przyniesiono g³owê jego na misie i dano dziewczêciu, a ono zanios³o j± swojej matce. ¹² Uczniowie za¶ Jana przyszli, zabrali jego cia³o i pogrzebali je; potem poszli i donie¶li o tym Jezusowi. ¹³ Gdy Jezus to us³ysza³, oddali³ siê stamt±d w ³odzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz t³umy zwiedzia³y siê o tym i z miast posz³y za Nim pieszo. ¹⁴ Gdy wysiad³, ujrza³ wielki t³um. Zlitowa³ siê nad nimi i uzdrowi³ ich chorych. ¹⁵ A gdy nasta³ wieczór, przyst±pili do Niego uczniowie i rzekli: Miejsce to jest puste i pora ju¿ spó¼niona. Ka¿ wiêc rozej¶æ siê t³umom: niech id± do wsi i zakupi± sobie ¿ywno¶ci! ¹⁶ Lecz Jezus im odpowiedzia³: Nie potrzebuj± odchodziæ; wy dajcie im je¶æ! ¹⁷ Odpowiedzieli Mu: Nie mamy tu nic prócz piêciu chlebów i dwóch ryb. ¹⁸ On rzek³: Przynie¶cie Mi je tutaj! ¹⁹ Kaza³ t³umom usi±¶æ na trawie, nastêpnie wzi±wszy piêæ chlebów i dwie ryby, spojrza³ w niebo, odmówi³ b³ogos³awieñstwo i po³amawszy chleby da³ je uczniom, uczniowie za¶ t³umom. ²⁰ Jedli wszyscy do syto¶ci, i zebrano z tego, co pozosta³o, dwana¶cie pe³nych koszy u³omków. ²¹ Tych za¶, którzy jedli, by³o oko³o piêciu tysiêcy mê¿czyzn, nie licz±c kobiet i dzieci. ²² Zaraz te¿ przynagli³ uczniów, ¿eby wsiedli do ³odzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi t³umy. ²³ Gdy to uczyni³, wyszed³ sam jeden na górê, aby siê modliæ. Wieczór zapad³, a On sam tam przebywa³. ²⁴ £ód¼ za¶ by³a ju¿ sporo stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr by³ przeciwny. ²⁵ Lecz o czwartej stra¿y nocnej przyszed³ do nich, krocz±c po jeziorze. ²⁶ Uczniowie, zobaczywszy Go krocz±cego po jeziorze, zlêkli siê my¶l±c, ¿e to zjawa, i ze strachu krzyknêli. ²⁷ Jezus zaraz przemówi³ do nich: Odwagi! Ja jestem, nie bójcie siê! ²⁸ Na to odezwa³ siê Piotr: Panie, je¶li to Ty jeste¶, ka¿ mi przyj¶æ do siebie po wodzie! ²⁹ A On rzek³: Przyjd¼! Piotr wyszed³ z ³odzi, i krocz±c po wodzie, przyszed³ do Jezusa. ³⁰ Lecz na widok silnego wiatru ul±k³ siê i gdy zacz±³ ton±æ, krzykn±³: Panie, ratuj mnie! ³¹ Jezus natychmiast wyci±gn±³ rêkê i chwyci³ go, mówi±c: Czemu zw±tpi³e¶, ma³ej wiary? ³² Gdy wsiedli do ³odzi, wiatr siê uciszy³. ³³ Ci za¶, którzy byli w ³odzi, upadli przed Nim, mówi±c: Prawdziwie jeste¶ Synem Bo¿ym. ³⁴ Gdy siê przeprawiali, przyszli do ziemi Genezaret. ³⁵ Ludzie miejscowi, poznawszy Go, rozes³ali [pos³añców] po ca³ej tamtejszej okolicy, znie¶li do Niego wszystkich chorych ³⁶ i prosili, ¿eby przynajmniej frêdzli Jego p³aszcza mogli siê dotkn±æ; a wszyscy, którzy siê Go dotknêli, zostali uzdrowieni.

Góra strony

Ostatnia Aktualizacja 31 grudnia 2006; 4,245 Ods³on