1. Mi³o¶æ Bo¿a nie zasadza siê na przyjmowaniu darów Bo¿ych, ale na s³u¿eniu Bogu. Nie idziemy na modlitwê dla s³odko¶ci; ale aby siê Bogu podobaæ, Jego mi³owaæ i Jemu s³u¿yæ. Pociecha na modlitwie jest tylko ma³ym pokrzepieniem w podró¿y do wieczno¶ci (Kazanie o rozmy¶laniu, w: Szkice kazañ, bez dat.)

2. Je¿eli zbli¿ymy siê do Boga, który jest doskona³o¶ci± nieskoñczon± i nieugaszon± mi³o¶ci±, musimy staæ siê Mu podobnymi, rozgrzaæ siê i udoskonaliæ siê (PW, Pamiêæ na obecno¶æ Pana Boga, s. 46).

4.  Najwiêkszym skarbem jest mi³o¶æ Bo¿a, przez któr± Bóg sam w nas trwa, a my w Nim... Posiadaj±c w sobie Stworzyciela, bêdziemy mieli wszystko, cokolwiek On stworzy³ i wtedy "moja dusza bêdzie radowaæ siê w Panu, bêdzie siê weseliæ w Jego ratunku" (Ps35,9) (CD, s. 56).

5. Nie ³zy i rozrzewnienia s± niezawodnym znakiem mi³o¶ci Bo¿ej. Zgadzanie siê z wol± Bo¿± jest znakiem najpewniejszym, ¿e mi³ujemy Pana Boga. Niech¿e wiêc ka¿dy wejdzie w siebie i zapyta, czy prawdziwie kocha Boga. Ale niech nie wierzy ¶lepo odpowiedzi serca, bo ona go ³atwo mo¿e oszukaæ, ale niech patrzy, czy j± czyny potwierdzaj±. Niech bada, co mówi jêzyk, niech bada swe my¶li; niech bada wyobra¼niê, czym siê zajmuje, niech bada ¿±dze, do czego d±¿±; niech bada zmys³y, czym siê karmi±. S³owem, niech bada ca³e swe ¿ycie, czy stosuje siê ono do nauki Zbawiciela, czy kieruje siê nakazami Ewangelii ¶wiêtej, czy d±¿y do na¶ladowania Chrystusa Pana? Tylko odpowied¼ twierdz±ca na te pytania mo¿e nas przekonaæ o mi³o¶ci Boga (CD, s. 234-235).

6. Chcia³bym ca³ym sercem zatopiæ siê w Tobie, Bo¿e, abym Ciebie tylko mi³owa³ i Tobie bez przerwy sk³ada³ dziêkczynienie (CD, s. 136).

7. Usycham, Panie, za Tob±, Ty godzien nieskoñczonej mi³o¶ci, bo¶ Ty pocz±tkiem i ostatecznym celem moim, moim Uwieñczeniem i Ojcem moim, a ja - Twoim dzieckiem (CD, s. 137).

8. Im wiêcej zatem Bóg poni¿y³ siê dla nas, tym wiêkszy dal dowód mi³o¶ci ku nam. I w³a¶nie ta Jego niezmierna pokora i Jego nieskoñczona mi³o¶æ zniewala nas do umi³owania Go. Gdyby wiara nas nie upewnia³a, któ¿ by uwierzy³, ¿e Bóg z mi³o¶ci ku nam sta³ siê takim robaczkiem, jakim jest cz³owiek (CD, s. 168).

9. O, S³owo Wcielone, na to sta³e¶ siê cia³em, aby nasze serca zapaliæ ¿arem Bo¿ej mi³o¶ci! Odwieczny Ogniu, który zawsze gorejesz, o¶wieæ mnie i wypal! B³agam Ciê najpokorniej, aby¶ raczy³ udzieliæ mi wielkiego daru nadprzyrodzonej mi³o¶ci, albowiem wraz z ni± osi±gnê wszystkie dobra (CD, s. 172).

10. Uczcie siê od Pana Jezusa, Boga wcielonego, i¿ bogactwa, zaszczyty i rozkosze ziemskie s± marno¶ci±, rzecz± za¶ najwa¿niejsz± jest nie mieæ ¿adnego grzechu na sumieniu, posiadaæ ³askê u¶wiêcaj±c±, Boga mi³owaæ z ca³ego serca, z ca³ej duszy i ze wszystkich swoich si³, a ka¿dego bli¼niego, jak siebie samego (CD, s. 177).

11. Ka¿dy za¶, kto mi³uje, nie mi³uje w innym celu, jak tylko po to, aby byæ wzajemnie mi³owany. Cz³owiecze, kimkolwiek jeste¶, skoro pozna³e¶ mi³o¶æ, jak± pa³a³ Bóg ku tobie, stawszy siê cz³owiekiem, kiedy¿ i ty zaczniesz Go mi³owaæ? (CD, s. 169).

12. Bóg stworzy³ nas na obraz i podobieñstwo Swoje z mi³o¶ci, aby nas uszczê¶liwiæ na wieki. On jest pocz±tkiem oraz koñcem naszym. On jest nieskoñczon± mi³o¶ci±. Jemu zatem nale¿y siê od nas wszelka s³u¿ba, cze¶æ i chwa³a, teraz, zawsze i na wieki (CD, s. 190).

13. Aby wytrwaæ w ³asce Bo¿ej, u¶wiêciæ siê i zbawiæ swoj± duszê, potrzeba do pobudek boja¼ni Bo¿ej dodaæ jeszcze pobudki prowadz±ce do mi³o¶ci Bo¿ej. Nale¿y zatem, przez rozwa¿anie nieskoñczonej mi³o¶ci Jezusa Chrystusa, obudziæ w sobie mi³o¶æ wzajemn± ku Niemu, nie tylko w sercu, ale i w czynach po³±czonych z zewnêtrznym i wewnêtrznym cierpieniem, czyli naznaczonych krzy¿em Chrystusowym (CD, s. 179)

15. Pan Jezus mi³uje nas wiêcej, ani¿eli jakikolwiek syn kocha matkê i ni¿ jakakolwiek matka mi³uje syna - do tego stopnia, ¿e chêtnie umar³by za ka¿d± duszê zagro¿on± potêpieniem, gdyby tylko by³a godna przyjêcia daru odkupienia (CD, s. 202).

16. O mój Jezu, Ty¶ moj± Mi³o¶ci±, Ty¶ wszystkim dla mnie. Udziel mi ³aski wytrwania w dobrem. Jezu, ufam Tobie! (CD, s. 276).

17. Ty mnie mi³ujesz - niepojêty Bo¿e. Ty chcesz, by Ojciec Niebieski by³ przeze mnie pochwalony - jaka dobroæ nies³ychana. Ty pragniesz mojej mi³o¶ci, mojego serca nêdznego: chcesz je obj±æ i zamkn±æ w Twoim Sercu. Oddajê siê Tobie zupe³nie do rozporz±dzenia: wiem, Komu siê powierzy³em (Z¯W, 31 VIII 1872).

18. Dla Jezusa s³odki mi wszelki krzy¿ i cierpienie. Chêtnie biorê je na siebie - nie tylko dla rado¶ci obiecanych od Niego, ale wiêcej jeszcze, bo Go kocham z ca³ego serca jako moje Dobro Najwy¿sze i Jedyne, w którym wszelkie inne dobro jest zawarte (Z¯W, 29 VII 1874).

19. Bóg, najwy¿sze Dobro, godzien wszelkiej mi³o¶ci. Nie chcê Go przeto grzechem obra¿aæ, który jest najprzeciwniejszy Jego ¦wiêto¶ci i Doskona³o¶ci (Z¯W, l IX 1875).

20. Pan Jezus piek³ rybê przy ogniu; jaka ojcowska mi³o¶æ, jak poufale postêpuje. Lubi, ¿eby poufa³± mi³o¶ci± Go mi³owaæ. W Sercu Jezusa znajdê, jak mam z Nim postêpowaæ. On mi da ³askê, by Go na¶ladowaæ w sposób najdoskonalszy (Z¯W, 26X1877).

21. Czêsto przez Serce Jezusa spogl±daæ na ludzi, z którymi mam do czynienia - ju¿ na medytacji staraæ siê ich pokochaæ Sercem Jezusa (Z¯W, 3 IX 1867).

22.    Patrz±c na mêkê Zbawiciela, mamy rozp³omieniaæ serca nasze mi³o¶ci± ku bli¼nim, wiêkszym pragnieniem, aby jak najwiêcej dusz do Boga poci±gn±æ i zbawiæ (Rekol. dla ss Karm., Przemy¶l 1885 mps. s. 44).

23. W bli¼nim mieszka Chrystus - uznaj w ka¿dym Chrystusa (Z¯W, 71X1866).

24. Bli¼ni mój tak drogi u mego Boga, za niego tak strasznie cierpia³, tak siê poni¿y³ - a ty, najniegodniejsze ze stworzeñ, gardzisz nim, cieszysz siê z jego nêdzy duchowej (Z¯W,61X1866).

25. Powtarzaj ci±gle w sercu: nic jestem - mniej ni¿ nic - szanuj Chrystusa w bli¼nim, spocznij w Chrystusie ukrzy¿owanym, staraj siê pokochaæ krzy¿: Krzy¿u, s³odyczy moja! (Z¯W, 14IX 1866).

26. Weso³± twarz przyniosê zawsze memu bratu. Odrzucaæ bêdê my¶li ubli¿aj±ce bratu, jako my¶li nieczyste (Z¯W, 26II1869).

27. Dwa s± g³ówne sposoby okazywania mi³o¶ci ludziom. Pierwszy polega na tym, ¿e staramy siê bli¼nim dobrze czyniæ. Drugi za¶, wy¿szy i heroiczny, przejawia siê w tym, i¿ za osoby ukochane ponosimy ró¿nego rodzaju cierpienia. Bóg wybra³ jedn± i drug± drogê, aby nam okazaæ swoj± nieskoñczon± mi³o¶æ. Uczyni³ dla nas niezmiernie wiele dobrego i cierpia³ dla nas tyle, i¿ ju¿ wiêcej cierpieæ nie by³o mo¿na (CD, s. 200).

28. Mi³o¶æ jest najwiêksz± potêg± cz³owieka, która mo¿e wszystko zwyciê¿yæ (CD, s. 212).

30. Jam nic, Bóg wszystko. Ten oto bli¼ni nieskoñczon±, bosk±, wieczn± mi³o¶ci± od Chrystusa umi³owany (Z¯W, 14 IX 1866).

31.  Ko¶ció³ Bo¿y powszechnie uznaje zasadê, i¿ cierpieæ z mi³o¶ci dla Pana Boga jest wiêksz± ³ask±, ani¿eli prorokowaæ, wskrzeszaæ umar³ych, czyniæ jakiekolwiek cuda (CD, s. 178).

Ostatnia Aktualizacja 13 sierpnia 2005; 3,978 Ods³on